بازگشت به عقب   باشگاه جوانان ایرانی / تالار گفتمان ایرانیان > باشگاه عمومي > دين و دنيا

نکات

پاسخ
 
ابزار گفتگو
قديمي Sunday 18 October 2015   #1
خیرالبریه
علی وشیعته
 
نشان خیرالبریه
 
تاريخ ثبت نام: Jul 2007
پاسخ‌ها: 3,608
ريشه عاشورا : نزاع موروثي تبارامويان عثماني با علويان هاشمي !



در هنگامه نبرد عاشورا به ناگه فریاد میزند که من شیعه عثمانم !

مردم شام تصورميكردند معاويه از اقوام رسول الله ص است و اهل بيت خارجي ؟؟!!
ريشه نزاع واختلاف بين علويان و امويان بر ميگردد به سالهاي دورتري يعني اختلاف هاشم وعبد شمس :
هاشم با برادرش عبدشمس، دوقلو متولد شدند

ابوالقاسم علی بن احمد کوفی، از دانشمندان سده چهارم، درباره امیه می نویسد: «عبد شمس بن عبد مناف، (برادر هاشم بن عبد مناف) برده‌ای رومی به نام امیه داشت که او را فرزندخوانده و منسوب به خود کرده بود. بنابراین نسب بنی امیه به اینجا منتهی می شود و اصل آنها رومی می‌باشد».( الاستغاثه،ج1،ص76.)

بزبان ساده تر جد اعلاي امويان يك فرد بي اصل ونسب يا حرامزاده رومي بنام اميه است كه هيچ ربطي به قريش ندارند .

اميّه از نسل عبد شمس نبود و صرفاً برده اى از روم بود كه عبد شمس او را به خود ملحق كرد و رسم عربها در جاهليت اين بود كه هرگاه كسى برده اى داشت و ميخواست وى را به خود ملحق نمايد او را آزاد مى كرد و زنى اصيل از عربها به او مى داد، و او را به خود ملحق مى كرد .

پس از عبدشمس، اميه فرزند ناخلف او و سرسلسله ي امويها، فضائل هاشم را ديد و به مخالفت با او برخاست و براي فريب مردم، بذل و بخشش را پيش گرفت؛ بلكه قلوب مردم را با خود داشته باشد و از اين راه دور هاشم را خلوت كند، ولي كار او نتيجه اي نداد.
امام علي ع هم بصراحت امويان را بي بته ميدانند كه خود را به قريش چسباندند :

كتب عليه السلام في جوابه ما هذا صورته : (لكن ليس المهاجر كالطليق و لا اللحيق كاللصيق ) انتهى .
ديگر اينكه گفتى ، فرزندان عبد منافيم ما هم بهمچنين ، لكن حرف اينجا است كه نه اميّه ( ابن عبد شمس ) مانند هاشم ( ابن عبد مناف ) و نه حرب ( ابن اميّه ) همچون عبد المطلّب ( ابن هاشم ) و نه مهاجر ( از مكّه بمدينه ) همچون اسير و آزاد كرده شده ( بدست پيغمبر در فتح مكّه ) است



عبد شمس یک نفر رومی بی اصل ونسب بنام امیه را بخود منتسب کرد همچنین بروايتي جد اعلای امویان یعنی امیه بن عبد شمس ، اصلا عقیم بود! وذكوان را بفرزندخواندگي گرفت وبعضي هم معتقدند اميه با زني يهودي ازدواج كرد وذكوان متولد شد در هر حال نسب بني اميه به يهوديان يا روميان ميرسد پس هیچ قرابتی بین این شجره ملعونه (عثمان ومعاویه ومروان و...) و رسول پاک گهر صوجود ندارد

بعد از كودتاي سنگين و ننگين سقيفه جريان حاكم چون قصد نابودي وانقلاب وتفرقه وبازگشت به قهقري جاهليت را داشت بهترين گزينه براي دفن نام محمد ص وخاموشي نور الله ، همين استفاده از اموياني مانند عثمان و معاويه و مروان بود كه در دشمني و نابودي با اهل بيت نبي ص قسم خورده بودند و بخوبي توسط خليفه دوم حمايت و بقدرت رسيدند .
تحريف در دين رسول خاتم ص تا بدانجا پيش رفت كه بنص بخاري نماز رسول خدا ص را هم تباه وضايع ساختند ودر آن بدعت وارد كردند و در زمان عثمان وبعدش دو مذهب كلي وجود داشت مذهب نبوي علوي و مذهب عمري عثماني :

حدثنا علي بن حرب ، قال : حدثنا حسين بن علي الجعفي ، عن ليث ، عن طاوس ، قال علي بن حرب : وحدثنا ابن عيينة ، عن ابن طاوس ، عن أبيه ، عن ابن عباس ، قال : قال معاوية : أنت على ملة علي ؟ قلت : « ولا على ملة عثمان ، أنا على ملة محمد صلى الله عليه وسلم »

الحلية " 1 / 329 وتاريخ اسلام ذهبي و...

دين عثمان با دين علي فرق دارد ! چرا ؟

معاويه به ابن عباس ميگويد تو بر مذهب علي ع هستي يا بر دين عثمان ؟ سنده صحيح



دين عثمان كجا ودين امير المومنين ع كجا ؟

شيعيان عثمان قاتلان علويان :
أخبرنا محمد الوهاب بن هبة الله بإسناده عن عبد الله بن أحمد حدثني أبي حدثنا عبد الصمد بن عبد الوارث . حدثنا ربيعة بن كلثوم عن أبيه عن أبي غادية قال : خطبنا رسول الله صلى الله عليه و سلم غداة العقبة فقال : ألا إن دماكم وأموالكم عليكم حرام إلى أن تلقوا ربكم كحرمة يومكم هذا في بلدكم هذا في شهركم هذا . ألا هل بلغت " " قالوا : " نعم " . وكان من شيعة عثمان رضي الله عنه . وهو قاتل عمار بن ياسر وكان إذا استأذن على معاوية وغيره يقول : قاتل عمار بالباب . وكان يصف قتله لعمار إذا سئل عنه كأنه لا يبالي به . وفي قصته عجب عند أهل العلم روى عن النبي صلى الله عليه و سلم : النهي عن القتل ثم يقتل مثل عمار !اسد الغابه

شيعيه عثمان است وعمار رض را ميكشد !!!!!


صُحَار بن عَيَّاش
(000 - نحو 40 هـ = 000 - نحو 660 م)
صحار بن عياش (أو عباس) بن شراحيل بن منقذ العبديّ، من بني عبد القيس: خطيب مفوّه، كان من شيعة عثمان. له صحبة، وأخبار حسنة. قال له معاوية: ما البلاغة؟ فقال: الإيجاز، قال: وما الإيجاز؟ قال: أن لا تبطئ ولا تخطئ. وهو أحد النسابين، وله مع دغفل النسابة محاورات.
وكان ممن شهدوا فتح مصر. ولما قتل عثمان قام صحار يطالب بدمه. وشهد (صفين) مع معاوية. وسكن البصرة، ومات فيها .
الكتاب: الأعلام
المؤلف: خير الدين بن محمود بن محمد بن علي بن فارس، الزركلي الدمشقي (المتوفى: 1396هـ)

ثنا محمد بن مخلد ثنا أحمد بن منصور ثنا أبو النضر ثنا شريك عن الأسود بن قيس عن نبيح قال كنا على باب أبي سعيد الخدري ننتظره وفي القوم شيعة علي وشيعة عثمان فخرج أبو سعيد وهم يذكرونهما فقال لا تسبوا حواري رسول الله صلى الله عليه و سلم فإن عقوبتهم القتل
[ العلل - الدارقطني ]
الكتاب : العلل الواردة في الأحاديث النبوية
المؤلف : علي بن عمر بن أحمد بن مهدي أبو الحسن الدارقطني البغدادي
الناشر : دار طيبة – الرياض


نامه معاويه وسفارش به مغيره بن شعبه به فحش به امام علي ع وسختگيري و بدگويي بر شيعيانش ومهرباني با شيعيان عثمان و حمايتشان :
أن معاوية بن أبى سفيان لما ولى المغيرة بن شعبة الكوفة في جمادى سنة 41 دعاه فحمد الله وأثنى عليه ثم قال أما بعد فإن لذى الحلم قبل اليوم ما تقرع العصا وقد قال المتلمس لذى الحلم قبل اليوم ما تقرع العصا * وما علم الانسان إلا ليعلما وقد يجزى عنك الحكيم بغير التعلم وقد أردت إيصاءك بأشياء كثيرة فأنا تاركها اعتمادا على بصرك بما يرضينى ويسعد سلطاني ويصلح به رعيتي ولست تاركا إيصاءك بخصلة لا تتحم عن شتم على وذمه والترحم على عثمان والاستغفار له والعيب على أصحاب على والاقصاء لهم وترك الاستماع منهم وبإطراء شيعة عثمان رضوان الله عليه والادناء لهم والاستماع منهم فقال المغيرة قد جربت وجربت. طبري


عوانة بن الحكم الكلبي (ت147هـ) أو (ت158هـ) :
قال الذهبي: العلاّمة الأخباري، الكوفي الضرير أحد الفصحاء له كتاب التأريخ وكتاب سير معاوية وبني أمية وغير ذلك، وكان صدوقاً في نقله.
وقال ابن حجر: "أخباري مشهور كوفي، كثير الرواية عن التابعين، قلّ أن روى حديثاً مسنداً، وأورد عن عبد الله بن المعتز عن الحسن بن عليل العنزي - وهو من تلاميذ ابن معين - أنه كان عثمانياً. فكان يضع الأخبار لبني أمية
(2) الذهبي سير أعلام النبلاء 7/201 وياقوت: معجم الأدباء6/134 - 139 وابن حجر: لسان الميزان 4/38،386 وسير أعلام النبلاء 11/92.

قال أبو عمر: كان عثمان يحب زيد بن ثابت وكان زيد عثمانياً ولم يكن فيمن شهد شيئاً من مشاهد علي مع الأنصار وكان مع ذلك يفضل علياً ويظهر حبه وكان فقيهاً رحمه الله.استيعاب

قال ابنُ كثيرٍ في " البداية والنهاية " (9/131) عن استهانةِ الحجاجِ بالقتلِ : فإن الحجاجَ كان عثمانياً أموياً ، يميلُ إليهم ميلاً عظيماً ، ويرى أن خلافَهم كفرٌ ، يستحلُ بذلك الدماءَ ، ولا تأخذه في ذلك لومةُ لائمٍ .ا.هـ.

أنبأنا أبو محمد بن الأكفاني نا عبد العزيز الصوفي أنا ابن الحسن ورشأ بن نظيف قالا أنا أبو الفتح الطرسوسي أنا أبو بكر الكرجي نا عبد الرحمن بن يوسف بن سعيد قال عبد الله بن شقيق العقيلي كان ثقة وكان عثمانيا ينقص عليا
تاريخ دمشق

الزكية قال يا زهير ما كنت عندنا من شيعة أهل هذا البيت إنما كنت عثمانيا قال أفلست تستدل بموقفي هذا أني منهم أما والله ما كتبت إليه كتابا قط ولا أرسلت إليه رسولا قط . ابومخنف

زهیر بن قین از یاوران امام حسین علیه السلام است ؛ در کتاب تاریخ طبری در مورد وی می نویسد :
فقال له زهیر یا عزرة إن الله قد زکاها وهداها فاتق الله یا عزرة فإنی لک من الناصحین أنشدک الله یا عزرة أن تکون ممن یعین الضلال على قتل النفوس الزکیة قال یا زهیر ما کنت عندنا من شیعة أهل هذا البیت إنما کنت عثمانیا
تاریخ طبری ج 4 ص 316
زهیر به عزره گفت : ای زهیر خداوند او را پاک گردانید و هدایت نمود ؛ پس از خدا بترس که من از خیر خواهان توام ؛ تو را به خدا قسم می دهم که مبادا از کسانی باشی که گمراهان را در کشتن جان های پاک یاری می کنی ؛ وی پاسخ داد : ای زهیر ما تو را از شیعیان این خاندان نمی دانستیم ( ولی امروز تو را در صف شیعه او می بینیم ) تو عثمانی ( از طرفداران عثمان ) بودی!!!


2250 - / 2856 - وَفِي الحَدِيث الثَّالِث: مشيت أَنا وَعُثْمَان بن عَفَّان إِلَى رَسُول الله صلى الله عَلَيْهِ وَسلم فَقلت: يَا رَسُول الله! أَعْطَيْت بني عبد الْمطلب وَتَرَكتنَا، وَنحن وهم مِنْك بِمَنْزِلَة وَاحِدَة، فَقَالَ: " إِنَّمَا بَنو الْمطلب وَبَنُو هَاشم شَيْء وَاحِد ".
إِنَّمَا مَشى جُبَير وَعُثْمَان لِأَن جبيرا من بني نَوْفَل، وَعُثْمَان من بني عبد شمس، وهما أخوا هَاشم وَالْمطلب، إِلَّا أَن هاشما وَالْمطلب وَعبد شمس أخوة لأَب وَأم، وَنَوْفَل أخوهم لأبيهم لَا لأمهم. وَكَانَ النَّبِي صلى الله عَلَيْهِ وَسلم قد أعْطى بني هَاشم وَبني الْمطلب من خمس خَيْبَر وَلم يُعْط بني عبد شمس، فَمضى عُثْمَان يطْلب لكَونه من بني عبد شمس، وَمضى جُبَير يطْلب لِأَنَّهُ من بني نَوْفَل، وَقَالا: نَحن وهم مِنْك بِمَنْزِلَة وَاحِدَة، يعنون أَن الْكل أخوة، فَقَالَ: " إِنَّمَا بَنو الْمطلب وَبَنُو هَاشم شَيْء وَاحِد " أَي حكمهمَا وَاحِد. وَكَانَ يحيى ابْن معِين يرويهِ بِالسِّين الْمُهْملَة فَيَقُول: سي وَاحِد: أَي مثل وَاحِد، يُقَال: هَذَا سي هَذَا، وهما سيان. قَالَ الْخطابِيّ: وَهُوَ أَجود.
الكتاب: كشف المشكل من حديث الصحيحين
المؤلف: جمال الدين أبو الفرج عبد الرحمن بن علي بن محمد الجوزي (المتوفى: 597هـ)




پیامبر اکرم هنگام تقسیم سهم «ذوی القربی» هیچ سهمی برای فرزندان عبد شمس(بنی امیه) و فرزندان نوفل قرار ندادو آن را مختص به بنی هاشم و بنی مطلب کرد. این شیوه تقسیم، موجب اعتراض #عثمان بن عفان و جبیر بن مطعم ـ که به ترتیب از خاندان بنی #امیه و بنی نوفل بودند ـ شد .رسول خدا در پاسخ فرمود: «انما بنوهاشم و بنو المطلب شیء واحد»تنها بنی‌هاشم و بنی‌مطلب مانند یکدیگرند». عدم بهره مندی بنی امیه از سهم «ذوی القربی»آن است که بنی امیه هیچ گونه قرابت صلبی با رسول خدا نداشتند و لذا هیچ سهمی به آنان تعلق نگرفت .


معاویه هم گرایش شدیدی به رومیان داشت بطوریکه سرجون رومی دستیارش و حامل اسرارش بود ورومیان در دربارش جمع بودند ویزید هم سربازان رومی در استخدام داشت ومادرش میسیون مسیحی بود و.. .....

اما مهمترین سوال اینست که چرا شیخین با علم به این مسائل باز هم بر خلاف امر رسول خدا ص نه فقط از بنی امیه حمایت کردند بلکه انها را بر عترت آل رسول ص ترجیح داده وامارت بخشیدند ؟!

حتی معاویه با روم نجنگید و صلح کرد چون اقوامش بودند .!!!

تفصيل در : Download
__________________
قال الله تعالی : إِنَّمَا وَلِيُّكُمُ اللّهُ وَرَسُولُهُ وَالَّذِينَ آمَنُواْ الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلاَةَ وَيُؤْتُونَ الزَّكَاةَوَهُمْ رَاكِعُونَ (مائده 55).
صدق الله العلی العظیم .
ثمره سالها بحث و مناظره

کانال تلگرامی اینجانب :
https://telegram.me/kamelee
وگروه شيعه واقعي ومناظره فرهيختگان :
https://t.me/joinchat/BlQSjz1xYw0rVOxakodP1A
خیرالبریه حاضر نيست   پاسخ بهمراه نقل قول
قديمي Wednesday 21 October 2015   #2
limpidity
عضو ثابت
 
تاريخ ثبت نام: Apr 2015
پاسخ‌ها: 762
ج: ريشه عاشورا : نزاع موروثي تبارامويان عثماني با علويان هاشمي !

انتساب واقعه عاشورا به ریشه های قومی و قبیله ای و جنگ قدرت حاکی از نگاه واقع نگر به تاریخ است. اما نظر شیعیان غالی به گونه ای دیگر است. آنان به عاشورا هاله ای از قداست پوشانده و بر این باورند که همه حوادث کربلا از پیش تعیین شده و ابی عبداله به آن علم داشته است، از جمله خوابی که به وی الهام شد ان الله شاء ان یراک قتیلا ان الله شاء أن یراهن سبایا.

دو کتاب معاصر شهید جاوید و شهید آگاه نمادی از این اختلاف نگاه به واقعه عاشوراست. مولف کتاب اول حادثه کربلا را سیری طبیعی و دنیوی می داند، بدون هیچ گونه غلو و تفسیرات آسمانی؛ در حالی که نویسنده کتاب دوم همان نگاه قدسی را دارد و کتاب اول را به شدت مورد نقد قرار داده است.
limpidity حاضر نيست   پاسخ بهمراه نقل قول
قديمي Wednesday 21 October 2015   #3
limpidity
عضو ثابت
 
تاريخ ثبت نام: Apr 2015
پاسخ‌ها: 762
ج: ريشه عاشورا : نزاع موروثي تبارامويان عثماني با علويان هاشمي !

با نگاه قدسی و آسمانی به واقعه عاشورا ابی عبداله می دانسته که به دست جماعت یزید کشته می شود. این جا سوال مهمی مطرح است: مگر حفظ جان واجب نیست؟ شاید گفته شود باید در راه اسلام خون داد و مرگ خونین بهتر از ننگ و بیعت بایزید است. پس چرا اساسا امام حسین حج را نیمه تمام گذارد و روانه کوفه شد؟ آیا جز برای حفظ جان بود؟

اما روایت واقعگرا چه می گوید؟ امام حسین در برابر دعوت اهل کوفه قرار گرفت و با خانواده ویاران راهی کوفه شد، تا هم دعوتشان را پاسخ گوید وهم از شر یزید در امان باشد. اما لشکر عمربن سعد به فرمان ابن زیاد و اشاره یزید راهش را بست، کوفیان خیانت کردند و در حالی که امام به خیانت آنان علم نداشت توسط همان کوفیان به شهادت رسید و فرزندانش به اسارت گرفته شدند.....
(اگر شما بدانید طرف مقابل به شما خیانت خواهد کرد و شما را خواهد کشت آیا به سمتش خواهی رفت؟ کدام عقل و شرع این کار را تجویز می کند؟)

آخرين ويرايش limpidity ، Wednesday 21 October 2015 در 05:24PM.
limpidity حاضر نيست   پاسخ بهمراه نقل قول
قديمي Wednesday 21 October 2015   #4
limpidity
عضو ثابت
 
تاريخ ثبت نام: Apr 2015
پاسخ‌ها: 762
ج: ريشه عاشورا : نزاع موروثي تبارامويان عثماني با علويان هاشمي !

باز شاید گفته شود با نگاه واقعگرا حماسه و شکوه و عظمت قیام کربلا زیر سال می رود. خیر. همین که امام در مقابل لشکر ابن سعد ایستاد و خود و یارانش تا پای جان جنگیدند و شهید شدند حماسه بزرگی در تاریخ رقم خورد؛ چون خواست ابن زیاد تسلیم امام و بیعت با یزید بود و چون در محاصره افتادند و راه گریزی نبود، جنگ درگرفت و کربلا قتلگاه شد.
limpidity حاضر نيست   پاسخ بهمراه نقل قول
قديمي Sunday 25 October 2015   #5
خیرالبریه
علی وشیعته
 
نشان خیرالبریه
 
تاريخ ثبت نام: Jul 2007
پاسخ‌ها: 3,608
ج: ريشه عاشورا : نزاع موروثي تبارامويان عثماني با علويان هاشمي !

نقل قول:
در اصل توسط limpidity نوشته شده است نمايش نوشته
انتساب واقعه عاشورا به ریشه های قومی و قبیله ای و جنگ قدرت حاکی از نگاه واقع نگر به تاریخ است. اما نظر شیعیان غالی به گونه ای دیگر است. آنان به عاشورا هاله ای از قداست پوشانده و بر این باورند که همه حوادث کربلا از پیش تعیین شده و ابی عبداله به آن علم داشته است، از جمله خوابی که به وی الهام شد ان الله شاء ان یراک قتیلا ان الله شاء أن یراهن سبایا.

دو کتاب معاصر شهید جاوید و شهید آگاه نمادی از این اختلاف نگاه به واقعه عاشوراست. مولف کتاب اول حادثه کربلا را سیری طبیعی و دنیوی می داند، بدون هیچ گونه غلو و تفسیرات آسمانی؛ در حالی که نویسنده کتاب دوم همان نگاه قدسی را دارد و کتاب اول را به شدت مورد نقد قرار داده است.
البته اساس مطلب علت و ومبناي اين منازعات است كه آيا اين منازعات ريشه شخصي و دنيايي داشته يا علتش عقيدتي و معنوي بوده ؟


بزبان ديگر در كجا شما از امام حسين ع يا ساير ائمه ع جنگي بر سر دنيا با اولاد هند ديده ايد ؟!


در مقابل علت جنگ اولاد اميه با اولاد هاشم همان حسادت وحرصي بود كه دنيا طلبان هميشه داشته ودارند :

ریشه های دشمنی بنی امیه با بنی هاشم

پرسش : ریشه تاریخی اختلافات بنی امیّه و بنی هاشم به کجا بر می گردد؟ پاسخ اجمالی: پاسخ تفصیلی: حوادث تاریخى را نمى توان جداى از یکدیگر مورد مطالعه قرار داد؛ چرا که در این صورت نمى توان براى همه پرسش هاى آن حوادث، پاسخى در خور یافت.
در حقیقت، یک حادثه تاریخى از پیوند سلسله حوادثى ـ همچون حلقه هاى به هم پیوسته زنجیر ـ پدید مى آید. هر حادثه، چه کوچک و چه بزرگ، ریشه اى در گذشته دارد، همان گونه که آثار و پى آمدهایى در آینده خواهد داشت.
طبیعى است که حادثه هر چه پیچیده تر و بزرگ تر باشد، ریشه یابى آن نیاز به دقّت و پى جویى بیشترى دارد.
حادثه بزرگى همچون حادثه عاشورا نیز از این قاعده مستثنا نیست؛ نمى توان آن را فقط در ظرف تحقّقش، یعنى سال 61 هجرى، مورد تحلیل و بررسى قرار داد.
یکی از ریشه های حادثه عاشورا را نیز می توان در اختلاف دیرینه بنی امیّه با بنی هاشم جستجو کرد.
با این که پیامبر اکرم(صلى الله علیه وآله) خود از قبیله قریش بود ولى واقعیّت هاى تاریخى نشان مى دهد که سر سخت ترین دشمنان اسلام نیز از همین قبیله برخاسته اند و از هیچ کوشش و تلاشى در کارشکنى و عداوت علیه پیامبر(صلى الله علیه وآله) و فرزندانش فروگذار نکردند. خصوصاً پس از رحلت پیامبر عظیم الشأن اسلام(صلى الله علیه وآله) چنان حوادث تلخ و دردناکى به بار آوردند که تاریخ اسلام هرگز آن را فراموش نخواهد کرد.
دو تیره بنى هاشم و بنى امیّه که خونین ترین برخوردها بین آنان رخ داده است، از همین قبیله بودند. مطالعه و بررسى جنگ هاى صدر اسلام گویاى این واقعیّت است که بنى هاشم هیچ گاه مورد تعرّض قرار نگرفتند، مگر آن که سردمدار متعرّضین از طایفه بنى امیّه بوده است و در هیچ جنگى دست به قبضه شمشیر نبردند جز آن که دودمان بنى امیّه در طرف مقابل آن قرار داشتند.
«عبد مناف» جدّ سوم پیامبر اسلام، با این که به خاطر خصلت هاى نیکو و اخلاق پسندیده از موقعیّت خاصّى در دل ها برخوردار بود، ولى هرگز در صدد رقابت با برادر خود «عبدالدّار» در به چنگ آوردن مناصب عالى کعبه نبود. حکومت و ریاست طبق وصیّت پدرش «قُصىّ» با برادر وى «عبدالدّار» بود. ولى پس از فوت این دو برادر فرزندان آنان در تصدّى مناصب با یکدیگر به نزاع پرداختند.
دو تن از فرزندان عبد مناف به نام هاى هاشم و عبدشمس دو برادر دو قلوى به هم چسبیده بودند که هنگام تولّد، انگشت هاشم به پیشانى برادرش عبدشمس چسبیده بود. موقع جدا کردن خون زیادى جارى شد و مردم آن را به فال بد گرفتند.(1)
در تاریخ فرزندان هاشم به «بنى هاشم» و فرزندان عبد شمس به «بنى امیّه» شناخته مى شوند.
جوانمردى و کرم هاشم و بذل و بخشش هاى وى در بهبود وضع زندگى مردم و گام هاى برجسته او در بالا بردن بازرگانى مکّیان و پیمانى که در این رابطه با امیر غسّان بست و همچنین پى ریزى مسافرت قریش در تابستان به سوى شام و در زمستان به سوى یمن، محبوبیّت فوق العاده اى را برایش به ارمغان آورده بود.
«اُمیّه» فرزند عبدشمس ـ برادرزاده هاشم ـ از این همه موقعیّت و عظمت و نفوذ کلمه عمویش در میان قبایل مختلف رشک مى برد و از این که نمى توانست خود را در دل مردم جاى کند، به بدگویى از عمویش رو آورد؛ ولى این بدگویى ها بیشتر بر عظمت و بزرگى هاشم افزود.
سرانجام «امیّه» که در آتش حسادت مى سوخت، عموى خود را وادار کرد تا به اتّفاق یکدیگر نزد کاهنى (از دانایان عرب) بروند تا هر کدام مورد تمجید او قرار گرفت، زمام امور را به دست گیرد. اصرار «امیّه» موجب شد تا هاشم با دو شرط پیشنهاد برادرزاده اش را بپذیرد.
اوّل آن که: هر کدام که محکوم شدند صد شتر در ایّام حج قربانى کند.
دوم: شخص محکوم تا ده سال مکّه را ترک گفته و جلاى وطن نماید.
پس از این توافق به نزد کاهن «عُسفان» (محلّى در نزدیکى مکّه) رفتند، ولى برخلاف انتظار امیّه، تا چشم کاهن به هاشم افتاد زبان به مدح و ثناى وى گشود. این بود که «امیّه» طبق قرار قبلى مجبور شد تا ده سال مکّه را ترک کند و در شام اقامت گزیند.(2)
این قضیّه علاوه بر آن که ریشه دشمنى هاى این دو طایفه را به خوبى روشن مى کند، علل نفوذ امویان را در منطقه شام نیز مشخّص مى سازد که چگونه روابط دیرینه امویان با شام مقدّمات حکومت آنها را در دوره هاى بعد فراهم ساخت.
«ابن ابى الحدید» در شرح نهج البلاغه داستان دیگرى را نقل مى کند که از فاصله و اختلاف این دو تیره در زمان جاهلیّت بیشتر پرده بر مى دارد.
اختلافاتى که ناشى از بزرگى و عظمت چشم گیر بنى هاشم از یک سو و تحمّل حقارت و بدنامى بنى امیّه از طرف دیگر است.
مطابق این نقل، یزید فرزند معاویه در حضور پدرش، از آباء و اجداد خویش به نیکى یاد کرد و بر عبدالله بن جعفر فخر مى فروخت. (لازم به ذکر است، معاویه فرزند ابوسفیان فرزند حرب فرزند امیّه فرزند عبد شمس فرزند عبد مناف است).
عبدالله در پاسخ یزید گفت: «به کدامیک از نیاکانت بر من مباهات مى کنى، آیا به حرب، همو که بر ما پناه آورد و در پناه خاندان ما زیست، یا به امیّه، آن کسى که غلام خانگى ما بود و یا به عبد شمس آن که تحت تکفّل و حمایت ما زندگى مى کرد؟»
معاویه که تا آن لحظه ساکت نشسته بود، با زیرکى خاصّى این منازعه لفظى را پایان داد ولى چون با پسرش یزید تنها شد سخنان عبدالله بن جعفر را مورد تأیید قرار داد و در توضیح آن سخنان گفت: «امیّه به مدّت ده سال به خاطر قراردادى که با عبدالمطلب بسته بود در خانه وى به بندگى و غلامى پرداخت و عبد شمس نیز به علّت فقر و تهى دستى، همواره چشم به دست برادرش هاشم دوخته بود».(3)
ابن ابى الحدید در جاى دیگر از استادش «ابوعثمان» نقل مى کند که در دوران جاهلیّت سران بنى امیّه ـ با وجود همه حرص و ولعى که براى به چنگ آوردن مناصب عالى و جایگاه ممتاز اجتماعى از خود نشان مى دادند ـ همواره از این مناصب دور بودند و مناصبى چون پرده دارى کعبه، ریاست دارالندوه و سقایت و پذیرایى حجّاج عمدتاً در اختیار بنى هاشم و دیگر تیره هاى قریش بود.(4)
به یقین این وضع در روحیّه آنها اثر مى گذاشت، و آتش حسد را در دل هاى آنها شعله ور مى ساخت.(5)

پی نوشت: (1). تاریخ طبرى، ج 2، ص 13 و کامل ابن اثیر، ج 2، ص 16. (2). برگرفته از کامل ابن اثیر، ج 2، ص 17. (3). شرح نهج البلاغه ابن ابى الحدید، ج 15، ص 229-230، ذیل نامه 28 (با تلخیص). (4). شرح نهج البلاغه ابن ابى الحدید، ج 15، ص 198. (با اختصار) و رجوع شود به: کامل ابن اثیر، ج 2، ص 22-23. (5). گرد آوري از کتاب: «عاشورا ريشه‏ ها، انگيزه ‏ها، رويدادها، پيامدها»، سعید داودی و مهدی رستم نژاد، (زیر نظر آيت الله العظمى ناصر مكارم شيرازى)، انتشارات امام على بن ابى طالب(عليه السلام‏)، قم، 1388 ه. ش‏، ص 95. http://makarem.ir/main.aspx?lid=0&mi...25&catid=23255
سرسلسله بني اميه بني اميه ، اميه بود .او به اندازه اي بي غيرت بود كه حتي همسرش را در اختيار فرزندش گذاشت (النزاع و التخاصم مقريزي ، ص 42 ) ...
__________________
قال الله تعالی : إِنَّمَا وَلِيُّكُمُ اللّهُ وَرَسُولُهُ وَالَّذِينَ آمَنُواْ الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلاَةَ وَيُؤْتُونَ الزَّكَاةَوَهُمْ رَاكِعُونَ (مائده 55).
صدق الله العلی العظیم .
ثمره سالها بحث و مناظره

کانال تلگرامی اینجانب :
https://telegram.me/kamelee
وگروه شيعه واقعي ومناظره فرهيختگان :
https://t.me/joinchat/BlQSjz1xYw0rVOxakodP1A
خیرالبریه حاضر نيست   پاسخ بهمراه نقل قول
پاسخ

Bookmarks

کلیدواژه ها
سقيفه, عاشورا, عثمان, عمر, كربلا, معاويه


كاربراني كه در حال مشاهده اين گفتگو هستند : 1 (0 عضو 1 ميهمان)
 
ابزار گفتگو

قوانين ارسال نوشته
شما نمی توانید سرنگار جدید ارسال نمائید.
شما نمی توانید پاسخ ارسال کنید.
شما نمی توانید ضمیمه ارسال کنید
شما نمی توانید نوشته های خود را ویرایش نمائید

کدتالار روشن هست
شكلكهاروشن هستند
[IMG]کد روشن هست
كد HTML خاموش هست

پرش به تالار مورد نظر


كليه زمانها +3.5 نسبت به گرينويچ . هم اكنون ساعت 03:31PM مي‌باشد.


© کليه حقوق براي باشگاه جوانان ايراني محفوظ است .
قوانين باشگاه
Powered by: vBulletin Version 3.8.10
Copyright ©2000 - 2019, Jelsoft Enterprises Ltd.
Theme & Persian translation by Iranclubs technical support team
اين وبگاه صرفا خدمات گفتمان فارسي بر روي اينترنت ارائه مي‌نمايد .
نظرات نوشته شده در تالارها بعهده نويسندگان آنهاست و لزوما نظر باشگاه را منعكس نمي‌كند
no new posts