بازگشت به عقب   باشگاه جوانان ایرانی / تالار گفتمان ایرانیان > باشگاه عمومي > اخبار و سياست

نکات

پاسخ
 
ابزار گفتگو
قديمي Tuesday 24 July 2018   #1
a_d
ali
 
نشان a_d
 
تاريخ ثبت نام: Dec 2007
مكان: آنجا!
پاسخ‌ها: 8,142
روزنوشته ها: 3
استقلال و خودکفایی

چرا خودکفایی«استقلال»را کم میکند؟

دکتر امیر ناظمی

ما نسل عادت کرده به جشن‌های خودکفایی بودیم؛ از خودکفایی گندم تا پیکان! برای ما بدیهی بود که برای حفظ استقلال باید از شیر مرغ تا جان آدمیزاد را تولید کنیم. ما تازه سال‌های انتهای دهه‌ی ۷۰ بود که فهمیدیم خودکفایی در همه‌ی امور امکان‌پذیر نیست. با خودکفایی خداحافظی کردیم، هم ما مردم، هم آن سیاستمدارها؛ چون فکر می‌کردیم نمی‌شود! نه اینکه راه حل خوبی نیست!

بعد شروع شد به تهیه فهرستی از کالاهای استراتژیک که فکر می‌کردند باید در آن‌ها خودکفا شویم. گندم در این فهرست بود به اسم امنیت غذایی؛ یا بنزین و خودرو بخاطر سهم اشتغال بالا. ما از ترس تحریم، از ترس کابوس جنگ با عراق، ما به هزار دلیل دنبال استقلال از طریق خودکفایی بودیم.

برای من گذشت و گذشت تا در مدل‌سازی‌ها رسیدم به مفهوم «استقلال»! از دید منی که بزرگ‌شده در این دوره‌ها بودم، استقلال یعنی «کمترین میزان تاثیرپذیری از دیگران» یعنی هرچقدر کسی نتواند بر تصمیمات من اثر بگذارد من مستقل‌تر هستم؛ یعنی اگر آمریکا و اروپا روی فعالیت‌های من اثر نگذارند من استقلال بیشتری دارم.

اما از دید کتاب‌ها و مدلسازی‌هایی که داشتم در دانشگاه تدریس می‌کردم، «استقلال» از «نسبت وابستگی دیگران به من به وابستگی من به آن‌ها» به دست می‌آمد؛ یا برابر بود با «نسبت تاثیراتی که من بر دیگران می‌گذارم به مجموع تاثیراتی که میگذارم و می‌پذیرم».

در این تعریف اگر من کشوری باشم که دیگران به من وابسته نیستند؛ من مستقل نیستم! و البته قدرت هم ندارم!

البته در مدل‌سازی‌های پیچیده‌تر، هم تعریف «استقلال» و هم تعریف «قدرت» پیچیده‌تر می‌شدند، اما در همه‌ی آن‌ها مدام نقش تاثیرگذاری‌ها در تعریف «استقلال» بیشتر می‌شد!

از دید مدلسازی‌های جدید، بازیگری که در یک سیستم «استقلال» داشت، بازیگری بود که باید تاثیرگذار می‌بود، وگرنه هر چقدر هم تاثیرپذیری‌اش را از سایرین کم می‌کرد، مستقل نمی‌شد.

استقلال و تحریم‌ها
بسیار نوشته شده که چرا اینقدر ما راحت تحریم می‌شویم؟ پاسخ اما دقیقا برمی‌گردد به دلیل همین درک نادرستی است که از مفهوم استقلال داریم.

بازیگر مستقل یا دارای قدرت، قابل حذف شدن از سیستم نیست. یعنی کشوری که ۱۰۰ میلیارد دلار وارد می‌کند و ۱۰۰ میلیارد صادر می‌کند؛ خیلی قوی‌تر از کشوری است که نه وارداتی دارد و نه صادراتی! کشور اول را نمی‌شود از جهان حذف کرد و دومی را می‌شود!

بگذارید چند واقعیت ببینیم:
1. ما ایرانی‌ها فکر می‌کنیم چون سالیانه حدود ۳ میلیارد یورو از آلمان واردات داشته‌ایم؛ خیلی شریک جذابی برای آلمانی‌ها هستیم؛ اما یادمان می‌رود که صادرات آلمانی‌ها حدود ۱۳۵۰ میلیارد است و این یعنی سهم ما حدود ۰.۰۰۲ است! یعنی قابل صرف نظر!

2. سهم ایران در چند سال گذشته کمتر از ۰.۰۰۱ از کل صادرات چین بوده است و سهم ایران در واردات این کشور نیز کمتر از ۰.۰۰۹! یعنی سهم ما تقریبا در اقتصاد چین آن‌قدر ناچیز است، که می‌شود درنظر نگرفت!

این‌ها واقعیت‌هایی هستند که معنایش متاسفانه در همان تفاوت فهم‌مان از مفهوم استقلال نشات گرفته است. ما موفق شده‌ایم تاثیری‌پذیری خود را از دیگران کم کنیم؛ اما ما به سادگی در معادلات جهانی نادیده گرفته می‌شویم؛ چون تاثیرگذاریمان ناچیز است!

تغییر دیدگاه
وقتی به شاخص‌های جهانی دقت می‌کنیم، در بسیاری از این شاخص‌ها «واردات» یک معیار مطلوب است! بله واردات اگر در صنایع پیشرفته و کالاهای سرمایه‌ای باشد، و اگر همراه با صادرات بالا باشد، یک معیار خیلی خوب است. ما هنوز افتخار می‌کنیم به کاهش واردات بدون آن‌که توجه کنیم به سایر جنبه‌ها!

ما بیش از هر چیز نیاز داریم تا به بازتعریف مفاهیمی اقدام کنیم، که میراث دنیای ماقبل جهانی‌شدن است! ما نیاز داریم تا دوباره در خصوص بسیاری از چیزهایی که بدیهی می‌دانیم، فکر کنیم!

ما اگر واردات بالا و صادرات بالا داشتیم، هرچند تفاضلش همین مقدار اکنون بود، حتما بیش از وضعیت فعلی‌مان تاثیرگذار بودیم و این یعنی به راحتی قابل صرف نظر کردن نبودیم! یعنی به راحتی نمی‌شد با یک امضا تحریم‌مان کرد!

در دنیای امروز، هیچ رابطه‌ای یک‌طرفه نیست. نمی‌شود تنها تاثیرگذار بود و هیچ وابستگی نداشت. مهم آن است که بیش از آن که وابسته به دیگران باشیم، آن‌ها به ما وابسته باشند.

دستیابی به استقلال تنها از طریق این توازن ایجاد می‌شود؛ وگرنه اگر به هیچکس وابسته نباشیم و دیگران هم به ما وابسته نباشند؛ همگی برای حذف شدنمان توافق دارند!

یعنی حتی اگر خودکفایی امکان‌پذیر هم باشد، قدرت و استقلال ما را افزایش که نمی‌دهد، بلکه کاهش می‌دهد!
__________________
دست و پامونو بسته این زرق و برقای پوچ
دلم واسه سفیدی تنگه بیا از اینجا بریم
a_d حاضر نيست   پاسخ بهمراه نقل قول
قديمي Tuesday 24 July 2018   #2
صبح
همانا صبح نزديك است
 
نشان صبح
 
تاريخ ثبت نام: Sep 2002
مكان: زمین خدا
سن: 39
پاسخ‌ها: 34,224
روزنوشته ها: 10
ج: استقلال و خودکفایی

این همون تئوری هست که میره به فرانسه ماشین های طراحی ده بیست سال پیش رو به داخل ایران میاره، و با دو سه برابر قیمت به مردم میفروشه. یا صدتا صدتا هواپیما سفارش میده به ایرباس تا بالاخره این کشورها رو نمک گیر کنه. اما بخاطر این که ما اونقدر پولدار نیستیم و قرار نیست دیگه هر شب و هر جا مثل سعودی و اردن و امارات در خدمت فرانسه و غیر فرانسه باشیم، علیرغم این ولخرجی ها باز هم خرید و فروشمون ناچیزه حالا خیلی زور بزنیم 0.001 درصد میشه 2 درصد، باز هم مقابل چهل پنجاه درصد هیچ محسوبه و باز هم در سر بزنگاه ما رو میفروشن، همینطور که می بینید الآن اینهمه باج به فرانسه دادیم و ما رو میفروشه. توتال که داره خارج میشه، پژو خارج شد، و هواپیما هم بی هواپیما! چون ما رو گنج ننشستیم که چنین باج هائی بدیم، باید خیلی بهتر از اینها بدیم و نداریم، باید آتیش بزنیم به مالمون، همچنان که سعودی میزنه و البته این به معنای سوزاندن توان و امکان پیشرفت یک ملت هست.
این مفهوم در جای خودش و در حالت طبیعی درسته، اما سوار کردنش روی بحث خودکفائی و استقلال، برای کشوری که تاریخ مصرف (گندمش) و مواجهه با انگلیس یک روزی باعث شده یک سوم از جمعیتش بر اثر گرسنگی و قحطی بمیرن، حاکی از تهوّر نویسنده ش در بی‌توجهی به تجربه و تاریخ هست و همچنان در فریب های فانتزی زندگی می کنه. حتی کم هم نگذاشته و به نیازهای حیاتی هم گوشه زده، حالا نیازهای غیرحیاتی قابل بحث هست، اما قرار دادن نیازهای حیاتی در سینی مدیریت و تامین خارجی که کاملا خارج از عقلانیت هست.

خاورمیانه و آفریقا گروه‌هائی هستند که از آخرین جهش پیشرفت بشر در مسیر خودش عقب موندن. ایران اینجا ناگهان از اون حالت عقب موندۀ توافق شدۀ استعمارگران دنیا بیرون پرید و موی دماغ شد و حقوق خودش رو می‌خواد و این برای این دنیا غیر طبیعی هست. حرکت ایران یعنی همۀ خاورمیانه هم باید حرکت کنه، و این خلاف برنامه ریزی و مسیر طبیعی پول و منفعت برای این دنیا هست که به هر صورت به نفت این منطقه محتاج هست تا اقتصاد سریعی که سامان داده رو داخل مدار طبیعیش ببینه و بخاطر همین ایران هم باید بشینه سر جاش و ساکت باشه و مزاحمت درست نکنه. این چیزی هست که دنیای جدید از ایران و خاورمیانه و آفریقا خواسته. نگاهی که دنیا به آفریقا داره به خاورمیانه هم داشته و داره. تئوری‌ای که این بابا در متن فوق نوشته درست منطبق با این نیاز دنیای استعمار و انتظار اونها از ایران هست. و اونطرف سکۀ این تئوری عام المنفعة شدن منافع ایران برای کشورهای پیشرفته تر و پیشرفته تر شدن اونها و فقیرتر و ناتوان شدن ملت ماست.

ما همین اخیرا برای اورانیوم 20 درصد با کاربرد پزشکی، وارد درگیری شدیم و «دنیا» به ما اروانیوم 20 درصد برای مصارف پزشکی نداد و باعث شد که خودمون علیرغم هزینه ها بریم و بسازیم. در چنین دنیائی اینطور نارسیسی و اتیوپیائی زندگی کردن، البته حسّ قشنگی می‌ده ولی خوب عملا مفید نیست و منافع ما رو تامین نمی‌کنه.
حالا اگر اینقدرها هم منفعل نبودیم، می‌تونستیم بگیم که چرا مثلا ما به جای باج دادن به فرانسه، روی ساخت تکنولوژی سرمایه‌گذاری نکنیم، چرا مثلا به جای این همه وقت تلف کردن جوونهامون رو مشغول نکنیم روی طراحی و ساخت فناوری و مثلا چرا نتونیم قطعات صنعتی ارزون بسازیم که هیچ قاعدۀ اقتصادی در دنیا نمی‌تونه جلوی رفت و آمد جنس ارزون رو بگیره. اتفاقا الآن در این وضعیت سقوط پول ملی ما بهترین فرصت برای ساختن جنس ارزون هست و با این وضعیت الآن ما می تونیم جنس نصف قیمت چین درست کنیم و مادامی که ارزون هست، کسی نمی تونه جلوی رفت و آمدش رو بگیره. چون تجار راه خودشون رو برای سود پیدا می کنن. دولت مستقر با این شرایط جنگی باید یک حالت چریکی داشته باشه اما خوب با چنین تئوری‌های منفعلانه‌ای متوقف باقی می‌مونه و شاید این افکار کاملا غلط نباشه، اما خوب سودش بسیار ناچیز و نهایتا ناکارآمد هست و وقت ما رو تلف می‌کنه.
__________________

آخرين ويرايش صبح ، Tuesday 24 July 2018 در 11:24AM.
صبح حاضر نيست   پاسخ بهمراه نقل قول
قديمي Tuesday 24 July 2018   #3
a_d
ali
 
نشان a_d
 
تاريخ ثبت نام: Dec 2007
مكان: آنجا!
پاسخ‌ها: 8,142
روزنوشته ها: 3
ج: استقلال و خودکفایی

با سلام احترام
ببینید با آرمانی فکر کردن همینجور بی حساب کتاب به هیچ جا نمی رسیم. اتفاقا مثال های هوشمندانه گندم و دانه ها روغنی توی این بحث اومده به این علت که توی حیاتی ترین مساله هم خودکفایی رو باید در مقابلش قیمت بذاریم. من خودم کشاورزم شمام میدونین. دوره ایی که قرار بود خود کفایی گندم اتفاق بیفته از فرانسه نمونه های علوفه ایی گندم وارد کردن که تولید بره بالا در مقابل گندمی با ارزش غذایی خیلی پایین تحویل مردم کردیم. اینش هم قابل تحمله اصلا ادم مجبور باشه همون ارزش غذایی پایینم بهتر از گداییه. اما مساله اینه که ما هر وقت مجبور میشدیم میتونستیم با ی برنامه ریزی توی یکسال توی گندم به خودکفایی برسیم اصلا هم کار سختی نیست همونطور که مثلا روحانی یهو قیمت گندم رو برد بالا کشاورز یهو رو اورد به کشتش و تولید اونقدر بالا رفت که دولت توی پرداخت پول دچار مشکل شد.
مثال دیگر. همین الان میتونیم به همه کشاورزا با یک سیاست کوچولو بگیم حتی توی کویر برنج بکارن و توی برنج هم به خودکفایی برسیم.
ده ها مساله اینجا می تونم مطرح کنم که همش خودکفایی بی مورد رو به چالش بکشه. چند تاشو بگم. وقتی میتونیم توی عرصه ایی سریع نبود رو جبران کنیم چرا با اصرار بلند مدت وقتی هم توی شرایطی نیستیم که مشکلی داشته باشیم به محیط زیستمون انقدر اسیب بزنیم که اگر روزی هم لازم شد از خارج چیزی وارد نکنیم اونوقت دیگه نه ابی باشه نه زمینی و نه هیچ چیزو تخریب محیط زیست یعنی تخریب همه چیز یعنی بعدا شما بخوای هم نمیتونی مشکلات رو جمع کنی. ما نباید دهها نسل رو فدای سیاست های امروزمون کنیم.

در مورد دانه های روغنی هم وضع همینه. کلزا به زمینهای کشاورزی اسیب فراوونی میزنه در بلند مدت زمینها رو نابودمیکنه. همانند چغندر قند. کشور ما اگر بخواد توی هر چیزی خودکفا بشه باید محیط زیستشو به فنا بده. نویسنده این متن هم منظورش دقیقا این بوده. نه اینکه نون رو خودمون تولید نکنیم.
خودکفایی میتونست کم کم اتفاق بیفته با وارد کردن علم و تولید علم و ... نه به قیمت از بین بردن محیط زیست. که فقط یک خودکفایی کوتاه مدت رو میده.
اینجا یک سوال میکنم اگر پیامبر الان حاکم عربستان بود، عربستان فعلی. گندم مورد نیازشو چطور تامین میکرد؟ با کشت ؟
ما می تونیم به جای نابودی محیط زیستمون توی چیزایی که بهمون ضربه نمیزنه مثل زعفران توی دنیا بازار رو به دست بگیریم و تجارت کنیم اونوقت یک کیلو زعفران میدیم سه تن گندم وارد میکنیم اگر لازم داشتیم. سه تن گندم مطمینن 100 برابریک کیلو زعفران اب میخواد. اما ما الان زعفران تولید میکنیم رو دستمون میمونه. مجبوریم قاچاقی ردش کنیم ارزون اونا با برند خودشون بفروشن. حتی زرنگ باشیم میتونیم زعفرون رو در موارد غذایی دیگه تزیق کنیم و چند برابر سود کنیم.
یکنفر نمیتونه همزمان هم قهرمان بوکس باشه هم کشتی هم دو میدانی هم شطرنج و ... اما میتونه قهرمان باشه.
ما با افزایش جمعیتون محیط زیستمون رو داریم نابود میکنیم الان همین مشهد که من توش زندگی میکنم برای جبران نبود اب توی دشت های اطراف چاه زده چند سال دیگه نتیجه وحشتناکشو میبینه.

مراوده درست و تجارت درست یعنی جذب سرمایه گذاری. ما نیروی کار ارزون و متخصصمون 10 الی 15 ساله بیکاره و یا سرکار و تخصصش نیست اینها میتونستن با تخصصشون تولید کننده یا مونتاژ و صادر کنند به تمام دنیا باشن. همونطور که شرکت های بزرگ دارن از نیروی کار چین توی خود چین بهره میبرن و این بهره متقابله. بعد کم کم در کنارش ما میتونستیم بازار و فناوری رو به دست بگیریم . باشید که روزی تکنولوژی چین از همه کشور های صنعتی هم جلو بزنه چون مهارت و علم و نیرو همه رو با هم داره.
شما به جای عربستان میتونستی چین رو مثال بزنی اونقدر سرمایه جذب کرده که تحریمش تف سربالاست!

ما قدرتمند از لحاظ اقتصادی لااقل نیستیم چون با رانت وارد دانشگاه میشن با رانت استخدام میشن با رانت وام میگیرن با رانت شرکت میزنن با رانت وارد میکنن و ما هم به شاسی بلند ها و برجها و اختلاساشون نگاه میکنیم. برای همین هم قدرت چانه زنی درستی نداریم حتی توی نفت و گازم سهم درست حسابی نداریم چون خوابیم. اونیم که زعفران تولید میکنه باید بره بمیره. این یک حقیقته. اگر کشور درست اداره میشد توی پژوهش و تولید درست سرمایه گذاری میشد اینی نبودیم که هستیم. جذب سر مایه داشتیم و سرمایه گذاری و شراکت درست باعث میشد انقدر راحت تحریم نشیم.
نکته اخر این که شما میگین الان باید چکار کنیم بله الان چاره ایی نداریم باید تولید کنیم خودمون. این مساله مال قبل بود که باید 10 سال قبل قسمت بزرگی از بازار مال ما شده بود وقتی که مجبور نبودیم نه حالا که مجبور شدیم. نکته جالبی که هست اینه که بازم نسخه شما اینه که به هر حال تولید کنیم و صادر کنیم و وارد کنیم در نهایت رابطه باید داشته باشیم...
__________________
دست و پامونو بسته این زرق و برقای پوچ
دلم واسه سفیدی تنگه بیا از اینجا بریم

آخرين ويرايش a_d ، Tuesday 24 July 2018 در 08:13PM.
a_d حاضر نيست   پاسخ بهمراه نقل قول
قديمي Tuesday 24 July 2018   #4
ناقد
عضو ثابت
 
تاريخ ثبت نام: May 2013
پاسخ‌ها: 3,507
ج: استقلال و خودکفایی

من از کشاوری تخصصی سر در نمی آورم، اما می دانم که مقوله مهمی به نام توسعه همگون و متوازن داریم. مثال ساده اش این است که مثلا تولید خودرو را افزایش دهیم، اما همزمان جاده ها را توسعه ندهیم. این می شود توسعه ناهمگون که گاه مضراتش بیش از منافعش است. در مقوله کشاورزی هم اگر مثلا می خواهیم کشت گندم را توسعه دهیم و به حد خودکفایی برسیم نباید به قیمت ضربه زدن به سایر منابع باشد (مانند آب که الآن واقعا مشکل داریم) و یا اگر دولت با هدف خودکفایی سوبسید کلان به کشاورزان پرداخت کند، این منطقی نیست؛ زیرا واردات گندم بسیار ارزانتر درمی آید.
خلاصه این که اصل خودکفایی خوب است، اما بشرطها و شروطها. اگر هدف پز دادن باشد، بلی با هزینه گزاف می توان به خودکفایی در خیلی از امور رسید. اما جهان امروز جهان توسعه متوازن و بده بستان و از همه مهمتر سرمایه گذاری در عرصه هایی است که اصطلاحا دارای مزیت نسبی باشد.
به عبارتی هیچ کشوری استقلال مطلق ندارد و این مفهوم عملا غیرممکن است. هنر کشورهای موفق آن است که تولیداتی می کنند که قابلیت صادرات و ارزآوری داشته باشد و در مقابل کالاهایی را که تولیدش ممکن نیست یا تولیدش هزینه زیادی دارد، وارد می کنند.

و البته بحث هایی مثل توسعه متوازن برای کشورهایی است که شرایط عادی و مناسبات طبیعی دارند، نه ما که تحت فشار و تحریم و انزوا و مواجه با مشکلات عدیده سیاسی در داخل و خارج هستیم. بلی اگر مشکلات سیاسی ما آن قدر حاد شود که حتی گندم را هم به ما نفروشند، آن وقت باید در کشت گندم خودکفا شویم و برای این کار هزینه زیادی بپردازیم. زیرا در آن مرحله دیگر بحثی از هزینه و فایده نیست، بلکه صحبت از شکم های گرسنه است و البته اگر هم نتوانیم گندم به اندازه کافی بکاریم و یا کاشتیم و مثلا آبمان تمام شد، احتمالا چاره ای جز سازش و تسلیم نداریم...
خداوندا کشور ما را از بی کفایتی و قحطی حفظ کن....!
ناقد حاضر نيست   پاسخ بهمراه نقل قول
تعداد 2 كاربر از ناقد بابت نوشتن اين پست تشكر كرده‌اند :
قديمي Wednesday 25 July 2018   #5
صبح
همانا صبح نزديك است
 
نشان صبح
 
تاريخ ثبت نام: Sep 2002
مكان: زمین خدا
سن: 39
پاسخ‌ها: 34,224
روزنوشته ها: 10
ج: استقلال و خودکفایی

نقل قول:
در اصل توسط a_d نوشته شده است نمايش نوشته
با سلام احترام
ببینید با آرمانی فکر کردن همینجور بی حساب کتاب به هیچ جا نمی رسیم. اتفاقا مثال های هوشمندانه گندم و دانه ها روغنی توی این بحث اومده به این علت که توی حیاتی ترین مساله هم خودکفایی رو باید در مقابلش قیمت بذاریم. من خودم کشاورزم شمام میدونین. دوره ایی که قرار بود خود کفایی گندم اتفاق بیفته از فرانسه نمونه های علوفه ایی گندم وارد کردن که تولید بره بالا در مقابل گندمی با ارزش غذایی خیلی پایین تحویل مردم کردیم. اینش هم قابل تحمله اصلا ادم مجبور باشه همون ارزش غذایی پایینم بهتر از گداییه. اما مساله اینه که ما هر وقت مجبور میشدیم میتونستیم با ی برنامه ریزی توی یکسال توی گندم به خودکفایی برسیم اصلا هم کار سختی نیست همونطور که مثلا روحانی یهو قیمت گندم رو برد بالا کشاورز یهو رو اورد به کشتش و تولید اونقدر بالا رفت که دولت توی پرداخت پول دچار مشکل شد.
مثال دیگر. همین الان میتونیم به همه کشاورزا با یک سیاست کوچولو بگیم حتی توی کویر برنج بکارن و توی برنج هم به خودکفایی برسیم.
ده ها مساله اینجا می تونم مطرح کنم که همش خودکفایی بی مورد رو به چالش بکشه. چند تاشو بگم. وقتی میتونیم توی عرصه ایی سریع نبود رو جبران کنیم چرا با اصرار بلند مدت وقتی هم توی شرایطی نیستیم که مشکلی داشته باشیم به محیط زیستمون انقدر اسیب بزنیم که اگر روزی هم لازم شد از خارج چیزی وارد نکنیم اونوقت دیگه نه ابی باشه نه زمینی و نه هیچ چیزو تخریب محیط زیست یعنی تخریب همه چیز یعنی بعدا شما بخوای هم نمیتونی مشکلات رو جمع کنی. ما نباید دهها نسل رو فدای سیاست های امروزمون کنیم.

در مورد دانه های روغنی هم وضع همینه. کلزا به زمینهای کشاورزی اسیب فراوونی میزنه در بلند مدت زمینها رو نابودمیکنه. همانند چغندر قند. کشور ما اگر بخواد توی هر چیزی خودکفا بشه باید محیط زیستشو به فنا بده. نویسنده این متن هم منظورش دقیقا این بوده. نه اینکه نون رو خودمون تولید نکنیم.
خودکفایی میتونست کم کم اتفاق بیفته با وارد کردن علم و تولید علم و ... نه به قیمت از بین بردن محیط زیست. که فقط یک خودکفایی کوتاه مدت رو میده.
اینجا یک سوال میکنم اگر پیامبر الان حاکم عربستان بود، عربستان فعلی. گندم مورد نیازشو چطور تامین میکرد؟ با کشت ؟
ما می تونیم به جای نابودی محیط زیستمون توی چیزایی که بهمون ضربه نمیزنه مثل زعفران توی دنیا بازار رو به دست بگیریم و تجارت کنیم اونوقت یک کیلو زعفران میدیم سه تن گندم وارد میکنیم اگر لازم داشتیم. سه تن گندم مطمینن 100 برابریک کیلو زعفران اب میخواد. اما ما الان زعفران تولید میکنیم رو دستمون میمونه. مجبوریم قاچاقی ردش کنیم ارزون اونا با برند خودشون بفروشن. حتی زرنگ باشیم میتونیم زعفرون رو در موارد غذایی دیگه تزیق کنیم و چند برابر سود کنیم.
یکنفر نمیتونه همزمان هم قهرمان بوکس باشه هم کشتی هم دو میدانی هم شطرنج و ... اما میتونه قهرمان باشه.
ما با افزایش جمعیتون محیط زیستمون رو داریم نابود میکنیم الان همین مشهد که من توش زندگی میکنم برای جبران نبود اب توی دشت های اطراف چاه زده چند سال دیگه نتیجه وحشتناکشو میبینه.

مراوده درست و تجارت درست یعنی جذب سرمایه گذاری. ما نیروی کار ارزون و متخصصمون 10 الی 15 ساله بیکاره و یا سرکار و تخصصش نیست اینها میتونستن با تخصصشون تولید کننده یا مونتاژ و صادر کنند به تمام دنیا باشن. همونطور که شرکت های بزرگ دارن از نیروی کار چین توی خود چین بهره میبرن و این بهره متقابله. بعد کم کم در کنارش ما میتونستیم بازار و فناوری رو به دست بگیریم . باشید که روزی تکنولوژی چین از همه کشور های صنعتی هم جلو بزنه چون مهارت و علم و نیرو همه رو با هم داره.
شما به جای عربستان میتونستی چین رو مثال بزنی اونقدر سرمایه جذب کرده که تحریمش تف سربالاست!

ما قدرتمند از لحاظ اقتصادی لااقل نیستیم چون با رانت وارد دانشگاه میشن با رانت استخدام میشن با رانت وام میگیرن با رانت شرکت میزنن با رانت وارد میکنن و ما هم به شاسی بلند ها و برجها و اختلاساشون نگاه میکنیم. برای همین هم قدرت چانه زنی درستی نداریم حتی توی نفت و گازم سهم درست حسابی نداریم چون خوابیم. اونیم که زعفران تولید میکنه باید بره بمیره. این یک حقیقته. اگر کشور درست اداره میشد توی پژوهش و تولید درست سرمایه گذاری میشد اینی نبودیم که هستیم. جذب سر مایه داشتیم و سرمایه گذاری و شراکت درست باعث میشد انقدر راحت تحریم نشیم.
نکته اخر این که شما میگین الان باید چکار کنیم بله الان چاره ایی نداریم باید تولید کنیم خودمون. این مساله مال قبل بود که باید 10 سال قبل قسمت بزرگی از بازار مال ما شده بود وقتی که مجبور نبودیم نه حالا که مجبور شدیم. نکته جالبی که هست اینه که بازم نسخه شما اینه که به هر حال تولید کنیم و صادر کنیم و وارد کنیم در نهایت رابطه باید داشته باشیم...
سلام و رحمت خدا بر شما
این که ما می‌تونیم الآن هر وقت اراده کنیم ظرف یک سال به خودکفائی برسیم، حاصل یک تفکر هست، تفکری که خواست خودکفائی درست کنه و تمام امکانات این خودکفائی رو مهیا کرد. از امکان تامین تجهیزات گرفته تا آموزش کشاورز. اگر چنین تفکری نبود ما نمی تونستیم بگیم که ظرف یک سال می تونیم خودکفا باشیم. غذا پخته و آماده و آرایش شده و سر سفره رسیدی داداش جان!
حالا در یک شرایطی هم بگیم مثلا 20 درصد از خارج وارد می کنیم ایرادی نداره ولی چیزی که باید توجه کنیم اینه که «نیاز ما» در گرو «منت خارجی» نباشه. روشنه که اگر خارجی بدونه می‌تونه بابت نیاز ما «باج» بگیره، میگیره! همچنان که در مثال (اورانیوم 20 درصد) مشهوده. این موازنه باید برقرار باشه.
این مقالۀ اول، این نگاه بنیادین رو نداره. خوش و خرّم، بنیان رو بر اساس (نمک گیر) کردن تجاری طرف‌ها می‌پینه، ما وقتی مثلا ده سال (گندم) رو از خارج وارد کنیم، تمام ساختار کشاورزی‌مون نابود میشه و بعد از ده سال، دیگه نمی‌تونید بگید که ما (یک ساله) می‌تونیم به خودکفائی برسیم، چون کشاورزی نابود شده و مردم شغل دیگه‌ای دارن، تمام ساختار تامین کشاورزی هم به طور طبیعی یا بی‌کار شده یا سراغ کار دیگه‌ای رفته، چون هیچ صنعتی و شغلی نمی‌تونه ده سال معطل بمونه تا کی بخواید اراده کنید تولید داشته باشید. این جا چیزی بوده که باید حساب و کتاب می‌کردید و نکردید. حالا بعد از ده سال معلوم نیست که طرف اعطا کنندۀ گندم که نیاز حیاتی هست، چطور و با چه قیمتی بخواد با شما برخورد کنه و چه شرطهائی بگذاره و در سرنوشت شما دخالت کنه چون گندم ندارید!
چیزی که شما محاسبه نمی‌کنید، وحشی‌گری دنیاست، اگر همین الآن ترامپ بدونه شما گندم ندارید، چه بلائی بر سرتون میاره؟ چیزی خلاف اورانیوم 20 درصدی پزشکی؟ چیزی خلاف خرید و فروش نفت؟ چیزی خلاف بریدن مسیرهای پول و دارو و غیره؟ نه اگر فکر می کنید دنیا رحم داره، باید بهتون بگم که در زمان نفت در برابر غذای صدام، آمریکا باعث شد صدها هزار عراقی از گرسنگی هلاک بشن! این سال 1920 ایران نیست که یک سوم جمعیت ایران هلاک شدن، تا انگلیس به اهدافش برسه، این همین بیست سال پیش هست.
این تصور هالیوودی هست که گویا ما در یک دنیای سالم و مؤدب با حقوق انسانی محترم زندگی می‌کنیم! حرفهای شما در یک دنیای عادل و منظم و مؤدب که به حقوق شما احترام می‌گذاره متینه اما مساله اینه که این بستر وجود نداره و اتفاقا این آرمان بی حساب و کتابی هست که شما دچارش هستید. محاسبۀ وحشی گری دنیا نیاز به زحمت نداره، روزمره می‌تونید ببینید، در تاریخ معاصر ما هم فراوونه. این واقع بینی هست و فقط در لفظ و در شعار متهم به آرمان گرائی میشه.
نقل قول:
در مورد دانه های روغنی هم وضع همینه. کلزا به زمینهای کشاورزی اسیب فراوونی میزنه در بلند مدت زمینها رو نابودمیکنه. همانند چغندر قند. کشور ما اگر بخواد توی هر چیزی خودکفا بشه باید محیط زیستشو به فنا بده. نویسنده این متن هم منظورش دقیقا این بوده. نه اینکه نون رو خودمون تولید نکنیم.
نویسنده حداقل دو بار به گندم و خودکفائی گندم اشاره می‌کنه و مورد تردیدش قرار میده. حالا بحثهای محیط زیستی و جایگزین های غیرضروری و نیمه ضروری قابل بحث هست.
نقل قول:
اینجا یک سوال میکنم اگر پیامبر الان حاکم عربستان بود، عربستان فعلی. گندم مورد نیازشو چطور تامین میکرد؟ با کشت ؟
این یک منطق کسری داره نمیشه اینطوری مطلق درباره ش حرف زد. ای بسا پیامبر هم از نواحی سرسبز عربستان (که فراوون داره) برای کشت استفاده می‌کرد. چه بسا، رژیم غذائی رو طوری تغییر میداد که قابل تامین باشه. اما کلیت ماجرا اینه که ما نباید برای نیاز حیاتی و روزمره، وابسته و گدای بیگانه باشیم، در این شرایط با توحش و منّت مواجه میشیم و خوب مسلّمه که این ضرر و خطر امنیتی هنگفتی برامون درست می کنه.
نقل قول:
مراوده درست و تجارت درست یعنی جذب سرمایه گذاری. ما نیروی کار ارزون و متخصصمون 10 الی 15 ساله بیکاره و یا سرکار و تخصصش نیست اینها میتونستن با تخصصشون تولید کننده یا مونتاژ و صادر کنند به تمام دنیا باشن. همونطور که شرکت های بزرگ دارن از نیروی کار چین توی خود چین بهره میبرن و این بهره متقابله. بعد کم کم در کنارش ما میتونستیم بازار و فناوری رو به دست بگیریم . باشید که روزی تکنولوژی چین از همه کشور های صنعتی هم جلو بزنه چون مهارت و علم و نیرو همه رو با هم داره.
جذب سرمایه گذاری خوبه، اما نه به قیمت وابستگی! اگر طرف تجاری خارجی محترمی وجود داشته باشه که طی یک مبادلۀ تجاری سالم، حاضر به سرمایه گذاری باشه ، البته که بهتر از این نمیشه. اما اگر بگه که من سرمایه گذاری نمی کنم مگر این که شما فهمتون رو از حقوق بشر دستوری کنید و چیزی غیر از اون که من فکر می کنم، نداشته باشید و مثلا نتیجه این که، اسرائیل و ستمگری اسرائیل رو به رسمیت بشناسید یا همجنس بازی رو به رسمیت بشمارید، این پیچیدگی درست می کنه و شما باید ببینید که آیا باید عقل و جامعه تون رو بفروشید به سرمایه یا نه. کسی که فقط سرمایه رو می بینه، انگار خبری از فرهنگ و جامعه نداره! فریب این صحنه سازی های خطرناک رو نباید بخوریم این سطح اضافه تر هم برای ما داره و اون مسلمان بودن ماست و باید بابت به رسمیت شناختن اسرائیل یا رسمیت دادن همجنس بازی، به خدا جواب بدیم. ما در اسلام حق نداریم سلطۀ غیرمسلمان بر فهم و عقل و سرنوشت خودمون رو بپذیریم، خیلی روشن هست چون بندۀ خدا و قوانین خدا هستیم و این قوانین رو البته منطبق با منافع و عقل می‌دونیم.
حالا آمریکا به دنیا می گه که کسی حق سرمایه گذاری تو ایران نداره، مگر این که ایران قوانین و منافع تجاری، فرهنگی، سیاسی، اقتصادی آمریکا رو بپذیره و به روشنی قوانین سیاسی ش هم اینه که خاورمیانه جائی نیست که قدرت و حاکمیت و سرنوشت در اون به کسی جز اسرائیل اختصاص داشته باشه. چه باید کرد؟
این زیستن در عصر دنیای تک قطبی هست. یک قدرت برتری وجود داره که قواعدش رو بر دنیا تحمیل می‌کنه. گاهی کشورها در موقعیت بهتری قرار دارن و احترام و حقوق بیشتری کسب می‌کنن. گاهی کشورها هم محکوم به عقب‌ماندگی شدن و ما از این گروه دوم هستیم و نمی دونم آیا دویست سال استعمار و عقب ماندگی فاحش از آهنگ دنیا، برای ما کافی نبوده که این رو بفهمیم یا نه!
نقل قول:
شما به جای عربستان میتونستی چین رو مثال بزنی اونقدر سرمایه جذب کرده که تحریمش تف سربالاست!
مدل رشد چین برای ما اتفاقا مدل و الگوی خوبی هست. اتفاقا چین هم چهل پنجاه سال پیش تحریم شد و درگیری شدید دیپلماتیک با آمریکا داشت و چیزی که تونست چین رو موفق بکنه مدیریت بسیار منظم و متعهد داخلی برای سازندگی بود. همون چیزی که ما بهش اقتصاد مقاومتی می‌گیم. برخی جریانهای روشنفکر آمریکائی در داخل ایران برای نفی و تمسخر این مدل فورا به شما (کرۀ شمالی) رو گوشزد می‌کنن که عقب ماندگیش محصول عوامل دیگه هست. ولی مساله اینه که چین هم با همین مدل پیشرفت کرد و نوع تعامل چین با دنیا مورد نفی نیست. چین الآن رقیب و مزاحم آمریکاست
تمام فعالیت های آمریکا برای خفه کردن قطب‌های مشابه هست. بهرحال روزی که دنیا چندقطبی باشه آمریکا نمی‌تونه با این مانور زور و قلدری منافع خودش رو تامین کنه و قوی شدن ایران در خاورمیانه برای آمریکا خیلی هراسناک هست لذا سعی می‌کنه این حرکت رو سرکوب کنه. مشکل این جا مشخصا آمریکا و عقبۀ حاکمیت یهودی اون هست، که برای ما در خاورمیانه مشکل و مانع درست می‌کنه. هر نوع حکومت و جریانی که بخواد قدرتی غیر مطیع و مستقل از یهود و آمریکا در این منطقه درست کنه هم سرکوب میشه. اگر کشوری قراره پولی به دست بیاره باید همواره باج آمریکا و اسرائیل رو بده و عملا همیشه فرسنگ‌ها از این قدرت مشترک عقب بمونه تا مبادا اینها تهدیدی برای عرش قدرتشون حس کنن.
نقل قول:
ما قدرتمند از لحاظ اقتصادی لااقل نیستیم چون با رانت وارد دانشگاه میشن با رانت استخدام میشن با رانت وام میگیرن با رانت شرکت میزنن با رانت وارد میکنن و ما هم به شاسی بلند ها و برجها و اختلاساشون نگاه میکنیم. برای همین هم قدرت چانه زنی درستی نداریم حتی توی نفت و گازم سهم درست حسابی نداریم چون خوابیم. اونیم که زعفران تولید میکنه باید بره بمیره. این یک حقیقته. اگر کشور درست اداره میشد توی پژوهش و تولید درست سرمایه گذاری میشد اینی نبودیم که هستیم. جذب سر مایه داشتیم و سرمایه گذاری و شراکت درست باعث میشد انقدر راحت تحریم نشیم.
نکته اخر این که شما میگین الان باید چکار کنیم بله الان چاره ایی نداریم باید تولید کنیم خودمون. این مساله مال قبل بود که باید 10 سال قبل قسمت بزرگی از بازار مال ما شده بود وقتی که مجبور نبودیم نه حالا که مجبور شدیم. نکته جالبی که هست اینه که بازم نسخه شما اینه که به هر حال تولید کنیم و صادر کنیم و وارد کنیم در نهایت رابطه باید داشته باشیم...
مشخصه که منظور من هم سالم سازی محیط اقتصادی هست.
و این که شما فکر کردید که من مخالف سرمایه گذاری ، صادرات و واردات هستم، خیلی عجیبه. مشخصه که این موضوع مخالفت من نیست اما همون مشروط شدن سرمایه گذاری و رابطۀ اقتصادی به مسائل سیاسی-اجتماعی-فرهنگی هست که الآن آمریکا با کثافتکاری تمام داره انجامش میده، و حقوق بشری ما رو زیر پا میگذاره و اینجا نکته ست.
و الا کسی بیاد بنویسه تجارت خوب است، سرمایه گذاری خوب است، روابط تجاری خوب است! که هنری نکرده. اینجا پیچیدگی بیشتری وجود داره.
__________________

آخرين ويرايش صبح ، Wednesday 25 July 2018 در 10:26AM.
صبح حاضر نيست   پاسخ بهمراه نقل قول
قديمي Thursday 2 August 2018   #6
Freedom1
عضو
 
نشان Freedom1
 
تاريخ ثبت نام: Nov 2002
پاسخ‌ها: 7,006
روزنوشته ها: 6
ج: استقلال و خودکفایی

سهم کشورها از اقتصاد جهانی
تصاوير ضميمه
 
__________________
خورشید به گل نهفت می‌نتوانم/ و اسرار زمانه گفت می‌نتوانم
از بحر تفکرم برآورد خرد/ دُری که ز بیم، سُفت می‌نتوانم
Freedom1 حاضر نيست   پاسخ بهمراه نقل قول
پاسخ

Bookmarks


كاربراني كه در حال مشاهده اين گفتگو هستند : 1 (0 عضو 1 ميهمان)
 
ابزار گفتگو

قوانين ارسال نوشته
شما نمی توانید سرنگار جدید ارسال نمائید.
شما نمی توانید پاسخ ارسال کنید.
شما نمی توانید ضمیمه ارسال کنید
شما نمی توانید نوشته های خود را ویرایش نمائید

کدتالار روشن هست
شكلكهاروشن هستند
[IMG]کد روشن هست
كد HTML خاموش هست

پرش به تالار مورد نظر


كليه زمانها +3.5 نسبت به گرينويچ . هم اكنون ساعت 12:23PM مي‌باشد.


© کليه حقوق براي باشگاه جوانان ايراني محفوظ است .
قوانين باشگاه
Powered by: vBulletin Version 3.8.10
Copyright ©2000 - 2020, Jelsoft Enterprises Ltd.
Theme & Persian translation by Iranclubs technical support team
اين وبگاه صرفا خدمات گفتمان فارسي بر روي اينترنت ارائه مي‌نمايد .
نظرات نوشته شده در تالارها بعهده نويسندگان آنهاست و لزوما نظر باشگاه را منعكس نمي‌كند
no new posts