بازگشت به عقب   باشگاه جوانان ایرانی / تالار گفتمان ایرانیان > باشگاه عمومي > اخبار و سياست

نکات

پاسخ
 
ابزار گفتگو ارزيابي گفتگو
قديمي Saturday 2 June 2018   #1
ناقد
عضو ثابت
 
تاريخ ثبت نام: May 2013
پاسخ‌ها: 3,297
قیام امام حسین یا صلح امام حسن؟

راهبرد جدید آمریکاعلیه جمهوری اسلامی که با خروج ترامپ از برجام و تعیین شروط 12 گانه توسط وزیر خارجه این کشور، وارد مرحله تازه و حساسی شده است؛ ذهن نخبگان و احتمالا مردم عادی را به خود مشغول ساخته است.
ابزار اصلی دولت ترامپ برای فشار بر ایران تشدید تحریم‎هاست. تحریم‎هایی که نه تنها واشنگتن، بلکه اروپایی ها نیز با پیروی و یا ترس از آمریکا، در صدد اجرای آن علیه ایران هستند.
آمریکا در شرایط کنونی پروژه براندازی سخت (حمله نظامی) را در دستور کار ندارد، بلکه با شیوه نیمه سخت (تحریم اقتصادی) می خواهد ایران را وادار به تسلیم و یا فروپاشی کند.
به طور طبیعی تشدید فشارها و تحریم ها موجب وخامت وضعیت اقتصادی می شود و به تدریج موجب نارضایتی مردم می شود. البته تا مدتی با استفاده از امکانات موجود اوضاع به شکل عادی اداره می شود و اصطلاحا از جیب خواهیم خورد، اما این زمان خیلی طولانی نخواهد بود.
هدف ترامپ این است که نظام در اثر تحریم های سنگین، میان داخل و خارج یکی را انتخاب کند: یا استکبارستیزی را ادامه دهد و فشارها را تحمل کند و یا به خواست مردم معترض جواب دهد و با سازش و عقب نشینی سعی کند وضعیت اقتصادی بدتر از این نشود.
قطعا هر دو انتخاب برای ایران سخت است:
انتخاب اول: ادامه مقاومت موجب تشدید فشارها و تحریم‎ها و در نتیجه وخیم شدن وضعیت اقتصادی می شود و بستر نارضایتی عمومی و چه بسا شورش و فروپاشی فراهم می شود.
انتخاب دوم: سازش و عقب نشینی به معنای پس گرفتن شعارهای انقلابی است که نظام به مدت 40 سال بر آن ایستادگی کرده و عدول از آن یک حالت حیثیتی و وجودی پیدا می کند.

سوال این است که ج اا به سمت کدام گزینه خواهد رفت؟ ادامه مقاومت با کمک مردم و به زانو درآمدن شیطان بزرگ (که ادبیات رسمی نظام آن را ترویج می کند) یا نرمش قهرمانانه تازه و چه بسا نوشیدن جام زهر جدید (که آمریکایی ها آن را پیش بینی کرده اند)؟
تحلیل گزینه های فوق باید در شرایط واقعی و فارغ از شعارهای کلیشه ای انجام شود. یعنی ظرفیت های کشور اعم از سیاسی، اقتصادی، امنیتی و حتی فرهنگی و رویکرد و روحیه مسئولین و مردم به درستی سنجیده شود.
آن گاه می توان برآورد کرد که آیا ایران توان ایستادگی در برابر زورگویی های آمریکا را دارد و نهایتا آمریکا را وادار به عقب نشینی و تجدید نظر در سیاست های خود می کند و یا این که ظرفیت های مقاومت محدود و هزینه بر بوده و ادامه آن به صلاح کشور نیست.
حتی ممکن است ظرفیت مقاومت موجود باشد، اما مردم مایل به مقاومت و تحمل سختی نباشند. در چنین حالتی اگر قائل به مردم‎سالاری باشیم، نظام نمی تواند به خواست مردم بی توجه باشد. به هر حال همواره شاهد کربلا و و یاران باوفا و جان برکف نیستیم، گاه بی‎وفایی یاران موجب صلح امام حسن می شود....
ناقد حاضر نيست   پاسخ بهمراه نقل قول
قديمي Saturday 2 June 2018   #2
صبح
همانا صبح نزديك است
 
نشان صبح
 
تاريخ ثبت نام: Sep 2002
مكان: زمین خدا
سن: 37
پاسخ‌ها: 33,633
روزنوشته ها: 10
ج: قیام امام حسین یا صلح امام حسن؟

نقل قول:
در اصل توسط ناقد نوشته شده است نمايش نوشته
راهبرد جدید آمریکاعلیه جمهوری اسلامی که با خروج ترامپ از برجام و تعیین شروط 12 گانه توسط وزیر خارجه این کشور، وارد مرحله تازه و حساسی شده است؛ ذهن نخبگان و احتمالا مردم عادی را به خود مشغول ساخته است.
ابزار اصلی دولت ترامپ برای فشار بر ایران تشدید تحریم‎هاست. تحریم‎هایی که نه تنها واشنگتن، بلکه اروپایی ها نیز با پیروی و یا ترس از آمریکا، در صدد اجرای آن علیه ایران هستند.
آمریکا در شرایط کنونی پروژه براندازی سخت (حمله نظامی) را در دستور کار ندارد، بلکه با شیوه نیمه سخت (تحریم اقتصادی) می خواهد ایران را وادار به تسلیم و یا فروپاشی کند.
به طور طبیعی تشدید فشارها و تحریم ها موجب وخامت وضعیت اقتصادی می شود و به تدریج موجب نارضایتی مردم می شود. البته تا مدتی با استفاده از امکانات موجود اوضاع به شکل عادی اداره می شود و اصطلاحا از جیب خواهیم خورد، اما این زمان خیلی طولانی نخواهد بود.
هدف ترامپ این است که نظام در اثر تحریم های سنگین، میان داخل و خارج یکی را انتخاب کند: یا استکبارستیزی را ادامه دهد و فشارها را تحمل کند و یا به خواست مردم معترض جواب دهد و با سازش و عقب نشینی سعی کند وضعیت اقتصادی بدتر از این نشود.
قطعا هر دو انتخاب برای ایران سخت است:
انتخاب اول: ادامه مقاومت موجب تشدید فشارها و تحریم‎ها و در نتیجه وخیم شدن وضعیت اقتصادی می شود و بستر نارضایتی عمومی و چه بسا شورش و فروپاشی فراهم می شود.
انتخاب دوم: سازش و عقب نشینی به معنای پس گرفتن شعارهای انقلابی است که نظام به مدت 40 سال بر آن ایستادگی کرده و عدول از آن یک حالت حیثیتی و وجودی پیدا می کند.

سوال این است که ج اا به سمت کدام گزینه خواهد رفت؟ ادامه مقاومت با کمک مردم و به زانو درآمدن شیطان بزرگ (که ادبیات رسمی نظام آن را ترویج می کند) یا نرمش قهرمانانه تازه و چه بسا نوشیدن جام زهر جدید (که آمریکایی ها آن را پیش بینی کرده اند)؟
تحلیل گزینه های فوق باید در شرایط واقعی و فارغ از شعارهای کلیشه ای انجام شود. یعنی ظرفیت های کشور اعم از سیاسی، اقتصادی، امنیتی و حتی فرهنگی و رویکرد و روحیه مسئولین و مردم به درستی سنجیده شود.
آن گاه می توان برآورد کرد که آیا ایران توان ایستادگی در برابر زورگویی های آمریکا را دارد و نهایتا آمریکا را وادار به عقب نشینی و تجدید نظر در سیاست های خود می کند و یا این که ظرفیت های مقاومت محدود و هزینه بر بوده و ادامه آن به صلاح کشور نیست.
حتی ممکن است ظرفیت مقاومت موجود باشد، اما مردم مایل به مقاومت و تحمل سختی نباشند. در چنین حالتی اگر قائل به مردم‎سالاری باشیم، نظام نمی تواند به خواست مردم بی توجه باشد. به هر حال همواره شاهد کربلا و و یاران باوفا و جان برکف نیستیم، گاه بی‎وفایی یاران موجب صلح امام حسن می شود....
عقب نشینی به هر حال، ممکن است اتفاق بیافتد! اما این پیروزی نیست و بدبختی است!
مثل این است که پولی را گم کنی!
یا این که خانه‌ات بسوزد!

امکان وقوع آن، تا نتیجه و خسارت آن دو مبحث مختلف است! و شوق و ذوق برای وقوع آن بیشتر باید در کاخ سفید شنیده شود! تا در تهران! چون این خانه است که خواهد سوخت و از بین خواهد رفت!

پس باید جلوی کار چاق کن های کاخ سفید در تهران را گرفت! و البته راهی جز مقاومت باقی نخواهد ماند! و البته این مقاومت سخت و بسیار سخت است اما آینده امیدبخش تری خواهد داشت تا این که این ملت به عصر سیاه مطلق استعمار باز گردد!


اصولا صلح امام حسن ، یا نرمش‌های امیرالمؤمنین علی علیه السلام در مقابل عمربن‌خطاب، برای حفظ کیان اسلام و برقراری آرامش و انسجام درونی در امت اسلام است که حتی این هم حدّی دارد که حداقل امور جاری حکومت، تا حدّ معینی از اسلام تبعیت کند، و کار که به یزید متجاهر به فسق می‌رسد حتی قول لا‌اله‌الا‌الله او مسموع نیست و آن‌جا «عامل کفر» محسوب می‌شود! پس مقایسۀ پذیرش سلطۀ کامل استعمار(کفر) بر ملت مسلمان، در این مباحث نمی‌گنجد... و این مقایسه نه عقلی است و نه اسلامی و شرعی.
__________________

آخرين ويرايش صبح ، Saturday 2 June 2018 در 12:07PM.
صبح حاضر نيست   پاسخ بهمراه نقل قول
قديمي Saturday 2 June 2018   #3
ناقد
عضو ثابت
 
تاريخ ثبت نام: May 2013
پاسخ‌ها: 3,297
ج: قیام امام حسین یا صلح امام حسن؟

بنظر شما آوردن این پست اینستاگرام در شرایط فعلی پیام و معنای خاصی دارد؟


ناقد حاضر نيست   پاسخ بهمراه نقل قول
قديمي Sunday 3 June 2018   #4
ناقد
عضو ثابت
 
تاريخ ثبت نام: May 2013
پاسخ‌ها: 3,297
ج: قیام امام حسین یا صلح امام حسن؟

نقل قول:
در اصل توسط صبح نوشته شده است نمايش نوشته
عقب نشینی به هر حال، ممکن است اتفاق بیافتد! اما این پیروزی نیست و بدبختی است!
مثل این است که پولی را گم کنی!
یا این که خانه‌ات بسوزد!

امکان وقوع آن، تا نتیجه و خسارت آن دو مبحث مختلف است! و شوق و ذوق برای وقوع آن بیشتر باید در کاخ سفید شنیده شود! تا در تهران! چون این خانه است که خواهد سوخت و از بین خواهد رفت!

پس باید جلوی کار چاق کن های کاخ سفید در تهران را گرفت! و البته راهی جز مقاومت باقی نخواهد ماند! و البته این مقاومت سخت و بسیار سخت است اما آینده امیدبخش تری خواهد داشت تا این که این ملت به عصر سیاه مطلق استعمار باز گردد!

اصولا صلح امام حسن ، یا نرمش‌های امیرالمؤمنین علی علیه السلام در مقابل عمربن‌خطاب، برای حفظ کیان اسلام و برقراری آرامش و انسجام درونی در امت اسلام است که حتی این هم حدّی دارد که حداقل امور جاری حکومت، تا حدّ معینی از اسلام تبعیت کند، و کار که به یزید متجاهر به فسق می‌رسد حتی قول لا‌اله‌الا‌الله او مسموع نیست و آن‌جا «عامل کفر» محسوب می‌شود! پس مقایسۀ پذیرش سلطۀ کامل استعمار(کفر) بر ملت مسلمان، در این مباحث نمی‌گنجد... و این مقایسه نه عقلی است و نه اسلامی و شرعی.
کسی ذوق و شوق برای خراب شدن خانه کشور ندارد، مگر کسانی که با ژست انقلابیگری زمینه این خانه‌ خرابی را از مدت ها قبل فراهم کرده اند و الآن راست راست راه می روند و به جای این که پاسخگو باشند طلبکار هم هستند!
ما واقعا نمی دانیم اقدامات افراطی و نابخردانه شان از سر جهالت بوده یا خدای نکرده کارچاق کن و عامل دشمن هستند!
ناقد حاضر نيست   پاسخ بهمراه نقل قول
قديمي Sunday 3 June 2018   #5
صبح
همانا صبح نزديك است
 
نشان صبح
 
تاريخ ثبت نام: Sep 2002
مكان: زمین خدا
سن: 37
پاسخ‌ها: 33,633
روزنوشته ها: 10
ج: قیام امام حسین یا صلح امام حسن؟

نقل قول:
در اصل توسط ناقد نوشته شده است نمايش نوشته
بنظر شما آوردن این پست اینستاگرام در شرایط فعلی پیام و معنای خاصی دارد؟


برداشت من همان اتمام حجت است! صلح امام حسن (صلحی به نتیجه نرسیده و نقض عهد شده از سوی معاویه) است که منجر به قیام امام حسین شد، وقتی حجت‌ها تمام شده بود!



منظور از این که این مباحث (داخل امت اسلامی) قابل قیاس با رویاروئی با کفر نیست ... تکلیف کفر و سلطه بر آن، و پذیرش دوستی(ولایت) کفر، در قرآن خیلی آشکار تر از این سیاست بازی هاست. و در واقع آن چه که بحث می‌شود هنوز مربوط به روابط داخلی است.


معنای خاص این پست این است که رویاروئی و قیام محتمل هست!
__________________

آخرين ويرايش صبح ، Sunday 3 June 2018 در 09:37AM.
صبح حاضر نيست   پاسخ بهمراه نقل قول
قديمي Sunday 3 June 2018   #6
صبح
همانا صبح نزديك است
 
نشان صبح
 
تاريخ ثبت نام: Sep 2002
مكان: زمین خدا
سن: 37
پاسخ‌ها: 33,633
روزنوشته ها: 10
ج: قیام امام حسین یا صلح امام حسن؟

نقل قول:
در اصل توسط ناقد نوشته شده است نمايش نوشته
کسی ذوق و شوق برای خراب شدن خانه کشور ندارد، مگر کسانی که با ژست انقلابیگری زمینه این خانه‌ خرابی را از مدت ها قبل فراهم کرده اند و الآن راست راست راه می روند و به جای این که پاسخگو باشند طلبکار هم هستند!
ما واقعا نمی دانیم اقدامات افراطی و نابخردانه شان از سر جهالت بوده یا خدای نکرده کارچاق کن و عامل دشمن هستند!
ما یک بار در زمان خاتمی از سوراخ اروپا گزیده شدیم و آنان نقض عهد کردند و یک بار در زمان روحانی از سوراخ هر دوی اروپا و آمریکا گزیده شدیم. آیا شما پاسخ گفتید که چرا هنوز سخن از این روش می‌گوئید که دیگران مبهمی را به پاسخ گفتن دعوت می‌کنید؟



چند بار دیگر باید گزیده بشویم؟


بدبختی این است که تمام سرنوشت این کشور به این رابطه بند می‌شود و فعالیت دیگری از دولت مشاهده نمی‌شود! عملا پیش نیاز مذاکره با غرب اظهار ضعف ماست، و اگر آنها اظهار ضعف ما را نبینند به میز مذاکره نمی آیند! مذاکرات مضحکی است، این که روحانی نفهمد نباید در آستانۀ مذاکره حتی با اطلاعات غلط از (خزانۀ خالی) صحبت کند، کاملا غریب است. این که ظریف نفهمد که نباید در آستانۀ مذاکره از قدرت بسیار زیاد آمریکا برای نابودی ایران سخن بگوید هم غریب است. حالا یا این‌ها به ظن خود مشغول بازی با آمریکا هستند یا اصولا شرط این همنشینی اظهار این خذلان و خفّت و خواری است!



دولت باید وضعیت اضطراری جهادی در بعد اقتصاد و مبارزه با فساد به خود بگیرد اما هنوز هم پخش زمین و منفعل است و حرکتی مشاهده نمی‌شود و البته ظاهرا این دولت اصلا نمی تواند که حرکتی در این راستا بکند. حالا اگر به موازات این هر کاری و هر مذاکره ای خواست بکند بکند اما بند کردن سرنوشت کشور به این میز مذاکره حماقتی قاجاری است، بلکه این که ما باید داخل خود را بسازیم اصل بلا منازع است. آن ها هم اگر ببینند ما می توانیم زیر این فشار 5 سال دوام بیاوریم، تحریم ها قطعا ناکارآمد خواهد بود و اگر قرار است امتیازی در مذاکرات بگیریم فقط و فقط اینگونه ممکن است.


مدل تحریم ، ضعیف کردن اقتصاد ما و به شورش واداشتن مردم و تغییر حکومت و نشاندن حکومت دست نشانده‌ استعماری، و اگر نشد، حمله به کشور ماست! و اگر اقتصاد این کشور در حد عادی امرار معاش مردم پابرجا ماند، تحریم شکست خواهد خورد و ما «ایران» را از «استعمار» حفظ خواهیم کرد.
__________________

آخرين ويرايش صبح ، Sunday 3 June 2018 در 09:49AM.
صبح حاضر نيست   پاسخ بهمراه نقل قول
قديمي Sunday 3 June 2018   #7
ناقد
عضو ثابت
 
تاريخ ثبت نام: May 2013
پاسخ‌ها: 3,297
ج: قیام امام حسین یا صلح امام حسن؟

نقل قول:
در اصل توسط صبح نوشته شده است نمايش نوشته
ما یک بار در زمان خاتمی از سوراخ اروپا گزیده شدیم و آنان نقض عهد کردند و یک بار در زمان روحانی از سوراخ هر دوی اروپا و آمریکا گزیده شدیم. آیا شما پاسخ گفتید که چرا هنوز سخن از این روش می‌گوئید که دیگران مبهمی را به پاسخ گفتن دعوت می‌کنید؟
چند بار دیگر باید گزیده بشویم؟
بدبختی این است که تمام سرنوشت این کشور به این رابطه بند می‌شود و فعالیت دیگری از دولت مشاهده نمی‌شود! عملا پیش نیاز مذاکره با غرب اظهار ضعف ماست، و اگر آنها اظهار ضعف ما را نبینند به میز مذاکره نمی آیند! مذاکرات مضحکی است، این که روحانی نفهمد نباید در آستانۀ مذاکره حتی با اطلاعات غلط از (خزانۀ خالی) صحبت کند، کاملا غریب است. این که ظریف نفهمد که نباید در آستانۀ مذاکره از قدرت بسیار زیاد آمریکا برای نابودی ایران سخن بگوید هم غریب است. حالا یا این‌ها به ظن خود مشغول بازی با آمریکا هستند یا اصولا شرط این همنشینی اظهار این خذلان و خفّت و خواری است!
دولت باید وضعیت اضطراری جهادی در بعد اقتصاد و مبارزه با فساد به خود بگیرد اما هنوز هم پخش زمین و منفعل است و حرکتی مشاهده نمی‌شود و البته ظاهرا این دولت اصلا نمی تواند که حرکتی در این راستا بکند. حالا اگر به موازات این هر کاری و هر مذاکره ای خواست بکند بکند اما بند کردن سرنوشت کشور به این میز مذاکره حماقتی قاجاری است، بلکه این که ما باید داخل خود را بسازیم اصل بلا منازع است. آن ها هم اگر ببینند ما می توانیم زیر این فشار 5 سال دوام بیاوریم، تحریم ها قطعا ناکارآمد خواهد بود و اگر قرار است امتیازی در مذاکرات بگیریم فقط و فقط اینگونه ممکن است.

مدل تحریم ، ضعیف کردن اقتصاد ما و به شورش واداشتن مردم و تغییر حکومت و نشاندن حکومت دست نشانده‌ استعماری، و اگر نشد، حمله به کشور ماست! و اگر اقتصاد این کشور در حد عادی امرار معاش مردم پابرجا ماند، تحریم شکست خواهد خورد و ما «ایران» را از «استعمار» حفظ خواهیم کرد.
همه مساله در همین امرار معاش نهفته است. بلی ممکن است دولت تا مدتی اوضاع را به طور عادی اداره کند و اصطلاحا از جیب بخوریم. و این نهایت هنری است که دولت می تواند از خود نشان بدهد، وگرنه در چنین شرایطی خواسته های انقلابی شما از دولت زمین خورده و مسلوب الاختیار در حد انتظار معجزه است!

اما آخرش چه می شود؟ وقتی فشارها زیاد شود و عرصه اقتصادی تنگ شود و صدای مردم دربیاید، آیا گزینه ای جز نرمش (البته از نوع قهرمانانه) وجود دارد؟ درست است که شما به دشمن کاملا بی اعتماد هستید و بارها بدعهدی او را آزموده ای، اما به شکل تاکتیکی و پنهانی هم که شده باید چراغ سبز نشان دهی و مذاکره کنی به این امید که از فشارها و تحریم های کمرشکن کاسته شود. حال شما اسمش را ضعف و ذلت و خذلان و... می گذاری مهم نیست، مهم دفع افسد به فاسد است که از ذهن عقلای نظام (دست کم به عنوان یک قاعده فقهی) دور نیست.
باید بدانید که این جزء اصول مصلحت اندیشی سیاسی است که فراتر از دایره شعارهای توخالی که فقط مصرف داخلی دارد، دیده می شود و حتی طیفی فراتر از نرمش و سازش، یعنی تا حد نوشیدن جام زهر را (که اتفاقا تجربه اش را هم داریم) در برمی گیرد!

جالب آن که بر خلاف رجز خوانی های خارج از گود شما، از حجم شعارهای کربلایی و جنگی هم به شکل قابل ملاحظه ای کاسته شده است. این روزها در جواب زیاده خواهی های بی سابقه دشمن، نه موشکی هوا می شود که روی آن دشنام نوشته شده باشد و نه فرماندهان شجاع و غیور سپاه، دشمن را تهدید می کنند و نه حتی پاسخ حملات مکرر اسرائیل به پایگاه های سپاه در سوریه را داده ایم!!!
بنظر این امر کاملا طبیعی و توام با دوراندیشی است، زیرا اوضاع بسیار شکننده و حساس است و بی گدار به آب زدن، چه بسا هزینه های جبران ناپذیری به ما تحمیل خواهد کرد. و البته خسروان صلاح مملکت بهتر می دانند... خوشبختانه هنوز اداره امور کشور به آن مرحله از دریوزگی نرسیده است که امثال کیهانیان افراطی و دلواپسان ماجراجو حرف اول و آخر را بزنند. شما هم در شرایط فعلی بهتر است فتیله انقلابی گری و آرمان طلبی خود را حداقل در این تالار پایین کشیده و واقعی تر و ملموس تر با حقایق برخورد کنید....

من هم نمی گویم رویارویی و قیام محتمل نیست، اما اولویت جلوگیری از رسیدن به آن مرحله است. دلیلش هم این است که شرایط ما به صلح امام حسن نزدیکتر است تا قیام امام حسین. البته اگر شما یاران باوفا و جان برکف کربلایی سراغ داری معرفی کن تا من حرفم را پس بگیرم....!
ناقد حاضر نيست   پاسخ بهمراه نقل قول
قديمي Saturday 9 June 2018   #8
صبح
همانا صبح نزديك است
 
نشان صبح
 
تاريخ ثبت نام: Sep 2002
مكان: زمین خدا
سن: 37
پاسخ‌ها: 33,633
روزنوشته ها: 10
ج: قیام امام حسین یا صلح امام حسن؟

نقل قول:
در اصل توسط ناقد نوشته شده است نمايش نوشته
همه مساله در همین امرار معاش نهفته است. بلی ممکن است دولت تا مدتی اوضاع را به طور عادی اداره کند و اصطلاحا از جیب بخوریم. و این نهایت هنری است که دولت می تواند از خود نشان بدهد، وگرنه در چنین شرایطی خواسته های انقلابی شما از دولت زمین خورده و مسلوب الاختیار در حد انتظار معجزه است!

اما آخرش چه می شود؟ وقتی فشارها زیاد شود و عرصه اقتصادی تنگ شود و صدای مردم دربیاید، آیا گزینه ای جز نرمش (البته از نوع قهرمانانه) وجود دارد؟ درست است که شما به دشمن کاملا بی اعتماد هستید و بارها بدعهدی او را آزموده ای، اما به شکل تاکتیکی و پنهانی هم که شده باید چراغ سبز نشان دهی و مذاکره کنی به این امید که از فشارها و تحریم های کمرشکن کاسته شود. حال شما اسمش را ضعف و ذلت و خذلان و... می گذاری مهم نیست، مهم دفع افسد به فاسد است که از ذهن عقلای نظام (دست کم به عنوان یک قاعده فقهی) دور نیست.
باید بدانید که این جزء اصول مصلحت اندیشی سیاسی است که فراتر از دایره شعارهای توخالی که فقط مصرف داخلی دارد، دیده می شود و حتی طیفی فراتر از نرمش و سازش، یعنی تا حد نوشیدن جام زهر را (که اتفاقا تجربه اش را هم داریم) در برمی گیرد!

جالب آن که بر خلاف رجز خوانی های خارج از گود شما، از حجم شعارهای کربلایی و جنگی هم به شکل قابل ملاحظه ای کاسته شده است. این روزها در جواب زیاده خواهی های بی سابقه دشمن، نه موشکی هوا می شود که روی آن دشنام نوشته شده باشد و نه فرماندهان شجاع و غیور سپاه، دشمن را تهدید می کنند و نه حتی پاسخ حملات مکرر اسرائیل به پایگاه های سپاه در سوریه را داده ایم!!!
بنظر این امر کاملا طبیعی و توام با دوراندیشی است، زیرا اوضاع بسیار شکننده و حساس است و بی گدار به آب زدن، چه بسا هزینه های جبران ناپذیری به ما تحمیل خواهد کرد. و البته خسروان صلاح مملکت بهتر می دانند... خوشبختانه هنوز اداره امور کشور به آن مرحله از دریوزگی نرسیده است که امثال کیهانیان افراطی و دلواپسان ماجراجو حرف اول و آخر را بزنند. شما هم در شرایط فعلی بهتر است فتیله انقلابی گری و آرمان طلبی خود را حداقل در این تالار پایین کشیده و واقعی تر و ملموس تر با حقایق برخورد کنید....

من هم نمی گویم رویارویی و قیام محتمل نیست، اما اولویت جلوگیری از رسیدن به آن مرحله است. دلیلش هم این است که شرایط ما به صلح امام حسن نزدیکتر است تا قیام امام حسین. البته اگر شما یاران باوفا و جان برکف کربلایی سراغ داری معرفی کن تا من حرفم را پس بگیرم....!
دولت کاملا اختیار بهبود اوضاع را از طریق ساماندهی صنعت و اقتصاد و مبارزه با فساد اقتصادی دارد، البته این مستلزم همراهی سایر ارکان نظام هست، اما مسلوب الإختیار نامیدن دولت فقط یک بهانۀ خشک و خالی و عذر تو خالی است و بالاخره دولت باید پیش برود، در حالی که نشانه‌ای دیده نمی‌شود که این دولت اصلا مایل باشد دستی به سر مثلا صنعت بکشد!


بله، اگر دولت -نیروی مدیریتی که بودجۀ نفت و مالیات مردم را در دست دارد- عرضه نداشته باشد، مجبوریم برویم کاسۀ گدائی بگیریم و مذاکره کنیم و چه بد موقعیتی است و چه بدبخت ملتی است که مجبور به چنین کاری بشود. بعضی ها هم می گویند جریان غربگرا عمدا کاری می کند که اقتصاد داخل و صنعت داخل پا نگیرد، تا مجبور بشویم که این کاسۀ گدائی را بگیریم! و برخی جریان سیاسی حامی دولت را به این خیانت متهم می کننند.



فکر می کنم این نوشته را قبلا از سخنرانی اخیر رهبر انقلاب نوشتید که گفتید از حجم شعارهای کربلائی و جنگی کاسته شده، اتفاقا ترامپ هم چنین امیدی دارد و یک سخنرانی پوچی کرد و گفت که از شعارهای انقلابی کاسته شده، بالاخره باید شباهتی میان کارچاق‌کن‌های ترامپ در ایران و خود ترامپ وجود داشته باشد. شعارهای انقلابی راز استعمارستیزی ماست که نخواستیم برده باشیم! ما اصراری به شعار دادن و فریاد زدن نداریم اما اگر این فریادها را نزنی، روشنفکران وطن فروشی هستند که تمام وطن و تمام دین و شرف را در طبق بگذارند و به حراج بگذارند تا قدرت و شوکت‌خود را فارغ از آزادی و استقلال این ملت به هر طریقی حفظ کنند، این یک پیش بینی نیست، یک تجربۀ 200 ساله از دورۀ استعمار است. من این روزها عراق را بیشتر از ایران پیگیرم، اتفاقا یکی از عوامل مهمی که جلوی این وطن و دین فروشی را می گیرد همین شعارهای کربلائی است که مردم را بیدار می کند تا به کشوری تن‌فروش مثل عربستان تبدیل نشوند! و الا اگر همین فریادها هم نباشد که کار این ملت‌های بدبخت زار است. در عراق که زیاد هم کسی نیست فریاد کربلائی سر دهد، آقایان مقیم در کاخ‌ها عزم جزم کرده‌اند که کشورشان را در طبق بگذارند و به حجلۀ آمریکائی ببرند، دشمن فرضی‌ای هم نداشته‌اند که تئاتری از قهرمانی خود بر علیه آن اجرا کنند! بلکه به طور طبیعی سکه‌های سعودی-آمریکائی و بقا در قدرت باعث می‌شود کشور به حراج برود و در خواب زمستانی استعماری در حدی که طیف حاکم جیره خوار راضی باشند به معاش ادامه دهد!
__________________

آخرين ويرايش صبح ، Saturday 9 June 2018 در 10:11AM.
صبح حاضر نيست   پاسخ بهمراه نقل قول
قديمي Saturday 9 June 2018   #9
ناقد
عضو ثابت
 
تاريخ ثبت نام: May 2013
پاسخ‌ها: 3,297
ج: قیام امام حسین یا صلح امام حسن؟

دولت ناتوان و در موارد بسیاری خصوصا امور راهبردی اختیاراتش پایین یا مسلوب است. آن جایی هم که اختیارات دارد با موانع زیادی مواجه است.
دست کشیدن به سر صنعت ـ حتی اگر دولت مایل هم باشد ـ در خلأ عملی نیست. در جایی که خصولتی های کارنابلد همه چیز را قبضه کرده اند و یا قاچاقچیان نورچشمی از شیرخشک تا سنگ قبر را وارد می کنند شما چه انتظاری از صنعت و تولید بی رمق کشور دارید؟ و یا در جایی که سرمایه های داخلی به دلیل بی ثباتی فرار می کنند و خارجی ها هم ریسک سرمایه گذاری را قبول نمی کنند، چطور انتظار پیشرفت صنعت و رونق اقتصاد را دارید؟
باید بدانید که اقتصاد و بازار و تولید و صنعت وتوسعه و پیشرفت، قواعد خاص خودش را دارد و در فضای ایدئلوژیک و انحصاری و فاسد و دستوری کاری از پیش نمی رود....
قبلا هم گفتم بالاترین هنر دولت اداره امورات جاری با ته مانده درآمدهای نفتی است. اگر هم بتواند اقتصاد و صنعت نیم بند فعلی را هم حفظ کند که برباد نرود، باید بهش آفرین گفت!

نکته مهم این است که فقط با بی عرضگی (یا بهتر بگویم ناتوانی) دولت نیست که کاسه گدایی حاصل می شود، بلکه با فساد داخلی و بی تدبیری و ماجراجویی دلواپسان و افراطیون بیشتر حاصل می شود. عقب ماندگانی که جاده صاف کن حقیقی و به قول شما کارچاق کن دشمن هستند و اگر دشمن دست روی دست بگذارد و فقط تماشا کند همین جماعت افراطی، به طور اساسی ترتیب کشور و ملت را داده و خواسته یا ناخواسته، در طبقی از طلا تقدیم استعمار خواهند کرد!

و البته جاده شما یک طرفه است. گویی همواره خود را در تریبون نماز جمعه یا سرمقاله های کیهان و یا بولتن های بسیج فرض می کنید که بدون شعارهای انقلابی قادر به نفس کشیدن نیستید! بر اساس این نگاه همه راه ها به کربلا و عاشورا ختم می شود و مواردی چون صلح امام حسن و یا تقیه و توریه سایر ائمه محلی از اعراب ندارد.
به همین دلیل از زدن حرفهای صریح و مصلحت آمیز ابا دارید و آن را گدایی و ذلت و تن دادن به استعمار و... تعبیر می کنید! اگر تصورتان این گونه است، پس قطعنامه 598 و یا برجام (که حتی پس از اقدام ترامپ در صدد حفظ آن هستیم) نمونه های برجسته و رسمی ذلت و عقب و نشینی و وادادگی در برابر دشمن محسوب می شود!!!!

کسی نگفته شما استعمارستیز نباش، هر ایرانی غیور و آزاده ای این چنین است؛ اما شما راه را اشتباه می روید. حفظ عزت و استقلال کشور همیشه با ستیز و جنگ و رجزخوانی بدست نمی آید، بلکه در بسیاری موارد با تدبیر و مصلحت اندیشی و دیپلماسی هوشمندانه کسب می شود. بسیاری از دانشگاهیان و روشنفکران و اصلاح طلبان و کسانی که شما آنان را غربزده و جیره خوار و خائن و وطن فروش و... می خوانید چیزی جز این نمی گویند.

و البته هیچ اشکالی ندارد، شما در تریبون های عمومی سوپرانقلابی باش و تا می توانی مرگ و نفرین نثار دشمنان و عوامل داخلی آن ها کن و عکس و پرچم و مترسک آتش بزن، این کار برای حفظ روحیات انقلابی خیلی هم خوب است. اما وقتی به پشت پستو می رسی قضیه متفاوت می شود و همان طور که گفتم قاعده عقلی و فقهی "دفع افسد به فاسد" مطرح می شود.
البته امثال من و شما را به نهانخانه خسروان راهی نیست و از خیلی از حرف ها و تصمیمات پشت پرده بیخبریم. اما بالاخره شواهد و قرائن آن بیرون آمده و اندک تجربه و آگاهی و ذکاوت سیاسی خیلی چیزها را معلوم می کند...

قبلا هم گفتم حداقل در این تالار ـ که علی القاعده جای نقد و تضارب آرا است ـ می توان برخی رودربایستی ها را کنار زد و فارغ از هارت و پورت و شعارهای توخالی، فکری به حال اوضاع زار مملکت کرد و بین بد و بدتر و فاسد و افسد، آن چه را به صلاح است انتخاب کرد.... اما اگر ذهن و طبع شما به طور کامل در محفل کیهان و با تلمذ نزد دلواپسی ها طبخ شده، به شما حق می دهم که همه درها را به روی خود ببندی و چشم بسته جاده یک طرفه خود را بروید!
ناقد حاضر نيست   پاسخ بهمراه نقل قول
پاسخ

Bookmarks

کلیدواژه ها
هيچيك


كاربراني كه در حال مشاهده اين گفتگو هستند : 1 (0 عضو 1 ميهمان)
 
ابزار گفتگو
ارزيابي اين گفتگو
ارزيابي اين گفتگو:

قوانين ارسال نوشته
شما می توانید سرنگار جدید ارسال کنید.
شما می توانید پاسخ ارسال کنید.
شما می توانید ضمیمه ارسال کنید
شما نمی توانید نوشته های خود را ویرایش نمائید

کدتالار روشن هست
شكلكهاروشن هستند
[IMG]کد روشن هست
كد HTML خاموش هست

پرش به تالار مورد نظر


كليه زمانها +3.5 نسبت به گرينويچ . هم اكنون ساعت 01:33PM مي‌باشد.


© کليه حقوق براي باشگاه جوانان ايراني محفوظ است .
قوانين باشگاه
Powered by: vBulletin Version 3.8.10
Copyright ©2000 - 2018, Jelsoft Enterprises Ltd.
Theme & Persian translation by Iranclubs technical support team
اين وبگاه صرفا خدمات گفتمان فارسي بر روي اينترنت ارائه مي‌نمايد .
نظرات نوشته شده در تالارها بعهده نويسندگان آنهاست و لزوما نظر باشگاه را منعكس نمي‌كند
no new posts