بازگشت به عقب   باشگاه جوانان ایرانی / تالار گفتمان ایرانیان > جریان زندۀ تالارها

نکات

چی تو فکرته؟

[140]

نمایش دیوارۀ عبدالعلی69
عبدالعلی69 به سرنگار انکار شرک پاسخ داد.
"
نقل قول:
در اصل توسط hosyn نوشته شده است نمايش نوشته
از کجای این آیه عند الله فهمیدید نمیدانم، خود آیه شریفه میفرماید «خلقنا»، و هر کجا خلق باشد زمان است، اما عالم امر زمان ندارد، الا له الخلق و الامر، و ما امرنا الا واحدة کلمح بالبصر، عالم فرازمان پشتوانه تام عوالم دارای زمان است، مسخرات بامره.
عالم ملکوت از عالم امراست ؟ وبرزخ ابتدا یا مقدمه ملکوت هست ؟ "

8 ساعت پيش

عبدالعلی69 به سرنگار زمین در روز قیامت، از نقطه آغازش تا پایانش، یک جا حضور دارد پاسخ داد.
"
پست3131
د
نقل قول:
ر اصل توسط asad39 مز دورنوشته شده است http://www.iranclubs.org/forums/imag...s/viewpost.gif
ارض یک کلمه کلی است و ممکن است که به کره ای که بهشت در آن واقع است هم ارض گفته شود.
در ضمن کلمه ارض در آیه 74 سوره زمر ، با ال معرفه آمده است و این نشان میدهد که بهشت همین حالا وجود دارد .
hosyn
اگر هبوط از بهشت به ارض است، پس بنی آدم اگر با هزاران سفینه فضایی به هزاران سال نوری دورتر سفر کنند، باز از عالم هبوط فراتر نرفته‌اند، کسی میخواهد که حرف بفهمد، به وجهی تمام عالم فیزیکی از بیگ‌بنگ و قبل آن و بعد آن، همگی و همگی زمین اول است، و زمین دوم در باطن این است.
"

14 ساعت پيش

عبدالعلی69 سرنگار جدیدی با عنوان زمین در روز قیامت، از نقطه آغازش تا پایانش، یک جا حضور دارد ساخت
"
نقل قول:
در اصل توسط کنجکاومزدور.........1 نوشته شده است http://www.iranclubs.org/forums/imag...s/viewpost.gif
یه سوال زمین درروز قیامت چه می شود ؟

hosyn
زمین در روز قیامت، از نقطه آغازش تا پایانش، یک جا حضور دارد:

14|48|يوم تبدل الأرض غير الأرض والسماوات وبرزوا لله الواحد القهار
روزى كه تبديل كرده ميشود بغير اين زمين و آسمانها و ظاهر شدند براى خداى يكتاى غالب (48)

و این، زمین عند الله است، مگر الآن تمام زمین و همه چیزش از اول تا آخر، بارز برای خداوند متعال نیست؟
"

14 ساعت پيش

عبدالعلی69 سرنگار جدیدی با عنوان عالم امر ، عالم خلق ساخت
" د
نقل قول:
ر اصل توسط کنجکاوآنوسی مزدور 1 نوشته شده است http://www.iranclubs.org/forums/imag...s/viewpost.gif
کی گفته آنچه نزد خداوند است زمان ندارد ؟
hosyn

شما نگفتید که الآن آینده موجود است یا معدوم است؟ و اگر معدوم است چگونه میگویید الآن خداوند متعال در آینده حضور دارند؟ حضور در معدوم چگونه ممکن است؟



نقل قول:
در اصل توسط کنجکاو1انوسی مزدور نوشته شده است http://www.iranclubs.org/forums/imag...s/viewpost.gif
اگر به آیه 3 احقاف توجه کنی آسمانها و زمین هم زمان مشخصی دارند .
hosyn
از کجای این آیه عند الله فهمیدید نمیدانم، خود آیه شریفه میفرماید «خلقنا»، و هر کجا خلق باشد زمان است، اما عالم امر زمان ندارد، الا له الخلق و الامر، و ما امرنا الا واحدة کلمح بالبصر، عالم فرازمان پشتوانه تام عوالم دارای زمان است، مسخراتبامره.
"

14 ساعت پيش

عبدالعلی69 به سرنگار انکار شرک پاسخ داد.
" کور دگر عسا کش کور دگر بود "

يك روز پيش

عبدالعلی69 به سرنگار انکار شرک پاسخ داد.
"
نقل قول:
در اصل توسط کنجکاو1 نوشته شده است نمايش نوشته
شما بگو منظور خداوند از دین خودرا فرقه فرقه ساختن چیست ؟

آیه بین مذاهب ادیان الهی مذهبی را سراغ دارید که پیرو پیامبرشان نباشند ؟
بله شما اسد غانت هالک منافق که رسما پیامبر رو نه قبول دارید ونه پیروی می کنید ونه پیروی رو قبول دارید رسما "

يك روز پيش

عبدالعلی69 به سرنگار انکار شرک پاسخ داد.
" [QUOTE=کنجکاو1;2385021]
نقل قول:

مَا خَلَقْنَا السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَا إِلَّا بِالْحَقِّ وَأَجَلٍ مُسَمًّى وَالَّذِينَ كَفَرُوا عَمَّا أُنْذِرُوا مُعْرِضُونَ ﴿۳﴾

[ما] آسمانها و زمين و آنچه را كه ميان آن دو است جز به حق و [تا] زمانى معين نيافريديم و كسانى كه كافر شده‏ اند از آنچه هشدار داده شده‏ اند رويگردانند (۳)


کی گفته آنچه نزد خداوند است زمان ندارد ؟

اگر به آیه 3 احقاف توجه کنی آسمانها و زمین هم زمان مشخصی دارند .
هش بیه بی صاحب شده "

يك روز پيش

عبدالعلی69 به سرنگار انکار شرک پاسخ داد.
"
نقل قول:
در اصل توسط asad39 نوشته شده است نمايش نوشته
قطعا آدمی از گل زمین ساخته شده است. اما شرایط بدنی ما طوری آفریده شده است که کاملا صد در صدی مناسب زمین نیست و این بخاطر این است که ما از بهشت به زمین اخراج شده ایم و در تبعید به سر میبریم. قطعا اگر کسی را بخواهند تبعید کنند، او را به جای خوش آب و هوا تبعید نمی کنند، بلکه او را به یک جای بد آب و هوا تبعید میکنند. به همین خاطر شرایط بدنی ما که از خاک همین زمین درست شده است، کامل مناسب زمین نیست.
"

يك روز پيش

عبدالعلی69 سرنگار جدیدی با عنوان هر چه هم عند الله است زمان ندارد ساخت
"
پست 3107
http://www.iranclubs.org/forums/show...57496&page=208

نقل قول:
در اصل توسط کنجکاوآنوسی مزدور 1 نوشته شده است http://www.iranclubs.org/forums/imag...s/viewpost.gif
زمین (بهشت ) در آینده است و همانطور که خودشما هم گفتید خداوند چون زمان ندارد همین الان در آینده حضور دارد .

خداوند که در حصر زمان نیست که بخواهد منتظر آینده بماند تا قیامت برپا شود تا در آن زمینی که در قیامت بوجود می آید حضور پیدا کند
hosyn
ورود بهشتی‌ها به زمین بهشت در آینده است، اما خود زمین بهشت الآن موجود است، چون زمین بهشت از خزائن ارض است، و لله خزائن السماوات والارض، و إن من شیء الا عندنا خزائنه و ما ننزله الا بقدر معلوم، زمین بهشت عند الله است، و هر چه عند الله است باقی است، ما عندکم ینفد و ما عند الله باق، و لذا شهداء که عند ربهم یرزقون هستند، چون عند الله هستند، همان لحظه شهادت وارد زمین بهشت میشوند که آن هم عند الله است.

پس معلوم شد که چون خداوند متعال زمان ندارد، هر چه هم عند الله است زمان ندارد.
"

2 روز پيش

عبدالعلی69 به سرنگار یا علی پاسخ داد.
"

یا علی
اللهم صل علی محمد وآل محمد وعجل فرجهم والعن من عاداهم
یا علی


مُقدَّراتی که در شب نوزدهم و بیست و یکم نوشته و تأیید شده است ، در شب بیست و سوم امضا می‌شود.


مولانا جعفر بن محمّد الصّادق علیه السّلام فرمود ؛

التَّقديرُ فى لَيلَةِ تِسعَ عَشرَةَ ، و الإبرامُ فی لَيلَةِ إحدى و عِشرينَ ، و الإمضاءُ فى لَيلَةِ ثلاثَ و عِشرينَ.

مقدّرات در شب نوزدهم تعيين ، در شب بيست و يكم تأييد ، و در شب بيست و سوم امضاء مى شود.

کافی ۴ / ۱۵۹ ، حدیث ۹.

مرحوم آشیخ عباس در اعمال شب ۲۳ ماه مبارک رمضان فرموده ؛

و روایت کرده محمّد بن عیسی به سند خود از صالحین علیهم السّلام ، که فرمودند ؛
مکرّر میکنی در شب ۲۳ ماه مبارک رمضان ، این دعاء را در حال سجود و قیام و قعود و بر هر حالی که هستی در تمام ماه و هر چه ممکنت شود و هر زمانی که حاضر شود تو را ، یعنی یادت آید این دعا در روزگار حیاتت ، میگوئی بعد از ستایش کردن حق تعالی به بزرگواری و فرستادن صلوات بر پیغمبر صلّی الله علیه و آله ،
اللَّهُمَّ کُنْ لِوَلِیِّکَ الحُجّة بنِ الْحَسَنِ صلواتُكَ عَلَیْهِ وَ عَلَی آبائِه فِی هَذِهِ السَّاعَةِ وَ فِی کُلِّ سَاعَةٍ ، وَلِیّاً وَ حَافِظاً وَ قَائِداً وَ نَاصِراً وَ دَلِیلًا وَ عَيْناً حَتَّی تُسْکِنَهُ أَرْضَکَ طَوْعاً وَ تُمَتِّعَهُ فِیهَا طُويلًا.



شب بیست و سوم در همه حالات ، مکرَّر بخوانیم اللَّهُمَّ كُنْ لِوَلِيَكَ الْقَائِمِ بِأَمْرِكَ الْحُجَّةِ بْنِ الْحَسَنِ الْمَهْدِیّ ، فِی هذِهِ السَّاعَةِ وَ فِی كُلِّ سَاعَةٍ ، وَلِّياً وَ حافِظاً وَ قَائِداً وَ نَاصِراً وَ دَلِيلاً وَ عَيْناً ، حَتّی تُسْكِنَهُ أَرْضَكَ طَوْعَاً وَتُمَتِّعَهُ فِيهَا طَويلاً.

اللَّهُمَّ انْصُرْهُ وانْتَصِرْ بِهِ ، وَاجْعَلِ النَّصْرَ مِنْكَ لَهُ وَعَلی يَدِهِ ، والْفَتْحَ عَلی وَجْهِهِ ، وَلاَ تُوَجِّهِ الأَمْرَ إِلی غَيْرِهِ .

اللَّهُمَّ أَظْهِرْ بِهِ دِينَكَ ، وَسُنَّةَ نَبِيِّكَ ، حَتّی لاَ يَسْتَخْفِیَ بِشَیْءٍ مِنَ الْحَقِّ مَخَافَةَ أَحَدٍ مِنَ الْخَلْقِ.

اللَّهُمَّ إِنِّی أَرْغَبُ إِلَيْكَ فِی دَوْلَةٍ كَرِيمَةِ ، تُعِزُّ بِهَا الإِسْلاَمَ وَأَهْلَهُ ، وَ تُذِلُّ بِهَا النِّفَاقَ وَ أَهْلَهُ ، وَ تَجْعَلُنَا فِيهَا مِنَ الدُّعَاةِ إِلی طَاعَتِكَ ، وَ الْقَادَةِ إِلی سَبِيلِكَ ، وَ آتِنَا فِی الدُّنْيَا حَسَنَةً ، وَ فِی الآخِرَةِ حَسَنَةً ، وَ قِنَا عَذَابَ النَّارِ ، وَ اجْمَعْ لَنَا خَيْرَ الدَّارَيْنِ ، وَ اقْضِ عَنَّا جَمِيعَ مَا تُحِبُّ ، وَ اجْعَلْ لَنَا فِی ذَلِكَ الْخِيَرَةَ بِرَحْمَتِكَ وَ مَنِّكَ فِی عَافِيةٍ ، آمِينَ رَبَّ الْعَالَمِينَ . وَ زِدْنَا مِنْ فَضْلِكَ وَ يَدِكَ الْمَلأَ ، فَإْنَّ كُلَّ مُعْطٍ يَنْقُصُ مِنْ مُلْكِهِ وَ عَطَاؤُكَ يَزِيدُ فِی مُلْكِكَ.

روایت شده که حضرت رسول صلّی الله علیه و آله در دهه آخر ماه رمضان رختخواب خود را جمع میکرد و کمر خود را محکم می بست برای عبادت ، و در شب بیست و سوّم أهل خود را بیدار میکرد ، و آنها را که خواب ربوده بود ، آب به صورتشان می پاشید.

مفاتیح الجنان.

إمام رضا علیه‌ السّلام فرمودند ؛

كانَ أمیرُالمؤمنینَ علیه السّلام لاینامُ ثلاثَ لیالٍ لَیلةَ ثلاثٍ و عِشرِینَ مِن شَهرِ رَمَضانَ ، و لَیلةَ الفِطرِ ، و لَیْلةَ النِّصفِ مِن شَعبانَ ، و فیها تُقسَمُ الأرزاقُ و الآجالُ و ما یكونُ فی السَّنَةِ.

أمیرالمؤمنین علیه‌ السّلام سه شب را نمى‏‌خوابیدند ، شب بیست و سوم ماه مبارک رمضان ، شب عید فطر ، و شب نیمه ماه شعبان. در این شب‌ها ، ( در شب نیمه شعبان ) روزی‌ها تقسیم و مدّت عمر و هر آنچه در آن سال رخ خواهد داد ، تعیین مى‌‏شود.

بحارالأنوار ۹۱ / ۱۲۳ ، حدیث ۱۳ .

حضرت فاطمه صلوات الله علیها نمیگذاشت در شب بیست و سوم احدی از أهلش بخوابد ، و علاج میفرمود خواب آنها را به کمی طعام ، و مهیّا میکرد آنها را برای إحیاء آن شب از روز ، یعنی أمر میفرمود که روز را خواب و استراحت کنند که شب خوابشان نَبَرَد و إحیاء بدارند ، و میفرمود محروم کسی است که از خیر امشب محروم بماند.

مفاتیح الجنان .

در روایت آمده است که امام صادق علیه السلام در ماه مبارک رمضان به شدت مریض شدند ، شب بیست و سوم ماه که شد به غلامانش دستور داد او را به مسجد بردند و تمام شب را در مسجد احیاء داشتند .

مفاتیح الجنان.

از رئیس مذهب وجود مقدّس إمام صادق علیه السّلام نقل شده است که فرمود ؛

هر کس سوره عنکبوت و سوره روم را در شب بیست و سوم ماه مبارک رمضان تلاوت کند وَاللهِ قسم أهل بهشت خواهد بود.

علّامه محمّد باقر مجلسی رَحِمَهُ الله مینویسد ؛

رُوِیَ عَنِ الْإِمَامِ الْجَوَادِ عَلَیْهِ السَّلَامُ أَنَّهُ مَنْ زَارَ الْإِمَامَ الْحُسَیْنَ عَلَیْهِ السَّلَامُ فِی لَیْلَةِ الثَّالِثِ وَ الْعِشْرِینَ مِنْ رَمَضَانَ الَّتِی یُرْجَی أَنْ تَکُونَ لَیْلَةَ الْقَدْرِ وَ فِیهَا یُقَدَّرُ کُلُّ أَمْرٍ، صَافَحَ رُوحَهُ مِائَةٌ وَ أَرْبَعَةٌ وَ عِشْرُونَ أَلْفَ نَبِیٍّ مِمَّنْ یَسْتَأْذِنُونَ هَذِهِ اللَّیْلَةَ مِنَ الله تَعَالَی لِزِیَارَةِ الْإِمَامِ الْحُسَیْنِ عَلَیْهِ السَّلَامُ.

از حضرت إمام محمّد تقى عليه السّلام منقول است كه هركس زيارت كند إمام حسين عليه السّلام را در شب بيست و سوّم كه اميد شب قدر در آن هست و در آن هر أمرى مقدّر مى‌شود ، مصافحه كند با او روحِ صد و بيست و چهار هزار پيغمبر كه همه در اين شب رخصت مى‌طلبند از حق تعالى در زيارت آن حضرت.

زاد المعاد / باب ۳ ، فصل ۶.

علّامه محمّد باقر مجلسی رَحِمَهُ الله مینویسد ؛
وَ رُوِیَ بِسَنَدٍ مُعْتَبَرٍ عَنِ الْإِمَامِ الْبَاقِرِ عَلَیْهِ السَّلَامُ أَنَّ مَنْ أَحْیَا لَیْلَةَ الثَّالِثِ وَ الْعِشْرِینَ مِنْ رَمَضَانَ وَ صَلَّی مِائَةَ رَکْعَةٍ وَسَّعَ
الله رِزْقَهُ فِی الدُّنْیَا وَ کَفَاهُ شَرَّ الْأَعْدَاءِ ، وَ أَعَاذَهُ مِنَ الْغَرَقِ وَ الْهَدْمِ وَ الشَّرْقِ وَ مِنْ شَرِّ السِّبَاعِ وَ دَفَعَ عَنْهُ هَوْلَ مُنْکَرٍ وَ نَکِیرٍ ، فَإِذَا خَرَجَ مِنَ الْقَبْرِ کَانَ لَهُ نُورٌ یُضِیءُ لَهُ أَهْلُ الْمَحْشَرِ ، وَ یُعْطَی کِتَابَهُ بِیَمِینِهِ وَ یُکْتَبُ لَهُ أَمَانٌ مِنَ النَّارِ ، وَ الْجَوَازُ عَلَی الصِّرَاطِ ، وَ الْأَمْنُ مِنَ الْعَذَابِ ، وَ یَدْخُلُ الْجَنَّةَ بِغَیْرِ حِسَابٍ ، وَ یَکُونُ مَعَ النَّبِیِّینَ وَ الصِّدِّیقِینَ وَ الشُّهَدَاءِ وَ الصَّالِحِینَ وَ حَسُنَ أُولَئِکَ رَفِیقاً.

زاد المعاد / باب ۳ ، فصل ۶.
"

2 روز پيش

عبدالعلی69 به سرنگار به نیت سلامتی وظهور وفرج صاحب العصر والزمان صلوات پاسخ داد.
"

یا علی
اللهم صل علی محمد وآل محمد وعجل فرجهم والعن من عاداهم
یا علی


مُقدَّراتی که در شب نوزدهم و بیست و یکم نوشته و تأیید شده است ، در شب بیست و سوم امضا می‌شود.


مولانا جعفر بن محمّد الصّادق علیه السّلام فرمود ؛

التَّقديرُ فى لَيلَةِ تِسعَ عَشرَةَ ، و الإبرامُ فی لَيلَةِ إحدى و عِشرينَ ، و الإمضاءُ فى لَيلَةِ ثلاثَ و عِشرينَ.

مقدّرات در شب نوزدهم تعيين ، در شب بيست و يكم تأييد ، و در شب بيست و سوم امضاء مى شود.

کافی ۴ / ۱۵۹ ، حدیث ۹.

مرحوم آشیخ عباس در اعمال شب ۲۳ ماه مبارک رمضان فرموده ؛

و روایت کرده محمّد بن عیسی به سند خود از صالحین علیهم السّلام ، که فرمودند ؛
مکرّر میکنی در شب ۲۳ ماه مبارک رمضان ، این دعاء را در حال سجود و قیام و قعود و بر هر حالی که هستی در تمام ماه و هر چه ممکنت شود و هر زمانی که حاضر شود تو را ، یعنی یادت آید این دعا در روزگار حیاتت ، میگوئی بعد از ستایش کردن حق تعالی به بزرگواری و فرستادن صلوات بر پیغمبر صلّی الله علیه و آله ،
اللَّهُمَّ کُنْ لِوَلِیِّکَ الحُجّة بنِ الْحَسَنِ صلواتُكَ عَلَیْهِ وَ عَلَی آبائِه فِی هَذِهِ السَّاعَةِ وَ فِی کُلِّ سَاعَةٍ ، وَلِیّاً وَ حَافِظاً وَ قَائِداً وَ نَاصِراً وَ دَلِیلًا وَ عَيْناً حَتَّی تُسْکِنَهُ أَرْضَکَ طَوْعاً وَ تُمَتِّعَهُ فِیهَا طُويلًا.



شب بیست و سوم در همه حالات ، مکرَّر بخوانیم اللَّهُمَّ كُنْ لِوَلِيَكَ الْقَائِمِ بِأَمْرِكَ الْحُجَّةِ بْنِ الْحَسَنِ الْمَهْدِیّ ، فِی هذِهِ السَّاعَةِ وَ فِی كُلِّ سَاعَةٍ ، وَلِّياً وَ حافِظاً وَ قَائِداً وَ نَاصِراً وَ دَلِيلاً وَ عَيْناً ، حَتّی تُسْكِنَهُ أَرْضَكَ طَوْعَاً وَتُمَتِّعَهُ فِيهَا طَويلاً.

اللَّهُمَّ انْصُرْهُ وانْتَصِرْ بِهِ ، وَاجْعَلِ النَّصْرَ مِنْكَ لَهُ وَعَلی يَدِهِ ، والْفَتْحَ عَلی وَجْهِهِ ، وَلاَ تُوَجِّهِ الأَمْرَ إِلی غَيْرِهِ .

اللَّهُمَّ أَظْهِرْ بِهِ دِينَكَ ، وَسُنَّةَ نَبِيِّكَ ، حَتّی لاَ يَسْتَخْفِیَ بِشَیْءٍ مِنَ الْحَقِّ مَخَافَةَ أَحَدٍ مِنَ الْخَلْقِ.

اللَّهُمَّ إِنِّی أَرْغَبُ إِلَيْكَ فِی دَوْلَةٍ كَرِيمَةِ ، تُعِزُّ بِهَا الإِسْلاَمَ وَأَهْلَهُ ، وَ تُذِلُّ بِهَا النِّفَاقَ وَ أَهْلَهُ ، وَ تَجْعَلُنَا فِيهَا مِنَ الدُّعَاةِ إِلی طَاعَتِكَ ، وَ الْقَادَةِ إِلی سَبِيلِكَ ، وَ آتِنَا فِی الدُّنْيَا حَسَنَةً ، وَ فِی الآخِرَةِ حَسَنَةً ، وَ قِنَا عَذَابَ النَّارِ ، وَ اجْمَعْ لَنَا خَيْرَ الدَّارَيْنِ ، وَ اقْضِ عَنَّا جَمِيعَ مَا تُحِبُّ ، وَ اجْعَلْ لَنَا فِی ذَلِكَ الْخِيَرَةَ بِرَحْمَتِكَ وَ مَنِّكَ فِی عَافِيةٍ ، آمِينَ رَبَّ الْعَالَمِينَ . وَ زِدْنَا مِنْ فَضْلِكَ وَ يَدِكَ الْمَلأَ ، فَإْنَّ كُلَّ مُعْطٍ يَنْقُصُ مِنْ مُلْكِهِ وَ عَطَاؤُكَ يَزِيدُ فِی مُلْكِكَ.

روایت شده که حضرت رسول صلّی الله علیه و آله در دهه آخر ماه رمضان رختخواب خود را جمع میکرد و کمر خود را محکم می بست برای عبادت ، و در شب بیست و سوّم أهل خود را بیدار میکرد ، و آنها را که خواب ربوده بود ، آب به صورتشان می پاشید.

مفاتیح الجنان.

إمام رضا علیه‌ السّلام فرمودند ؛

كانَ أمیرُالمؤمنینَ علیه السّلام لاینامُ ثلاثَ لیالٍ لَیلةَ ثلاثٍ و عِشرِینَ مِن شَهرِ رَمَضانَ ، و لَیلةَ الفِطرِ ، و لَیْلةَ النِّصفِ مِن شَعبانَ ، و فیها تُقسَمُ الأرزاقُ و الآجالُ و ما یكونُ فی السَّنَةِ.

أمیرالمؤمنین علیه‌ السّلام سه شب را نمى‏‌خوابیدند ، شب بیست و سوم ماه مبارک رمضان ، شب عید فطر ، و شب نیمه ماه شعبان. در این شب‌ها ، ( در شب نیمه شعبان ) روزی‌ها تقسیم و مدّت عمر و هر آنچه در آن سال رخ خواهد داد ، تعیین مى‌‏شود.

بحارالأنوار ۹۱ / ۱۲۳ ، حدیث ۱۳ .

حضرت فاطمه صلوات الله علیها نمیگذاشت در شب بیست و سوم احدی از أهلش بخوابد ، و علاج میفرمود خواب آنها را به کمی طعام ، و مهیّا میکرد آنها را برای إحیاء آن شب از روز ، یعنی أمر میفرمود که روز را خواب و استراحت کنند که شب خوابشان نَبَرَد و إحیاء بدارند ، و میفرمود محروم کسی است که از خیر امشب محروم بماند.

مفاتیح الجنان .

در روایت آمده است که امام صادق علیه السلام در ماه مبارک رمضان به شدت مریض شدند ، شب بیست و سوم ماه که شد به غلامانش دستور داد او را به مسجد بردند و تمام شب را در مسجد احیاء داشتند .

مفاتیح الجنان.

از رئیس مذهب وجود مقدّس إمام صادق علیه السّلام نقل شده است که فرمود ؛

هر کس سوره عنکبوت و سوره روم را در شب بیست و سوم ماه مبارک رمضان تلاوت کند وَاللهِ قسم أهل بهشت خواهد بود.

علّامه محمّد باقر مجلسی رَحِمَهُ الله مینویسد ؛

رُوِیَ عَنِ الْإِمَامِ الْجَوَادِ عَلَیْهِ السَّلَامُ أَنَّهُ مَنْ زَارَ الْإِمَامَ الْحُسَیْنَ عَلَیْهِ السَّلَامُ فِی لَیْلَةِ الثَّالِثِ وَ الْعِشْرِینَ مِنْ رَمَضَانَ الَّتِی یُرْجَی أَنْ تَکُونَ لَیْلَةَ الْقَدْرِ وَ فِیهَا یُقَدَّرُ کُلُّ أَمْرٍ، صَافَحَ رُوحَهُ مِائَةٌ وَ أَرْبَعَةٌ وَ عِشْرُونَ أَلْفَ نَبِیٍّ مِمَّنْ یَسْتَأْذِنُونَ هَذِهِ اللَّیْلَةَ مِنَ الله تَعَالَی لِزِیَارَةِ الْإِمَامِ الْحُسَیْنِ عَلَیْهِ السَّلَامُ.

از حضرت إمام محمّد تقى عليه السّلام منقول است كه هركس زيارت كند إمام حسين عليه السّلام را در شب بيست و سوّم كه اميد شب قدر در آن هست و در آن هر أمرى مقدّر مى‌شود ، مصافحه كند با او روحِ صد و بيست و چهار هزار پيغمبر كه همه در اين شب رخصت مى‌طلبند از حق تعالى در زيارت آن حضرت.

زاد المعاد / باب ۳ ، فصل ۶.

علّامه محمّد باقر مجلسی رَحِمَهُ الله مینویسد ؛
وَ رُوِیَ بِسَنَدٍ مُعْتَبَرٍ عَنِ الْإِمَامِ الْبَاقِرِ عَلَیْهِ السَّلَامُ أَنَّ مَنْ أَحْیَا لَیْلَةَ الثَّالِثِ وَ الْعِشْرِینَ مِنْ رَمَضَانَ وَ صَلَّی مِائَةَ رَکْعَةٍ وَسَّعَ
الله رِزْقَهُ فِی الدُّنْیَا وَ کَفَاهُ شَرَّ الْأَعْدَاءِ ، وَ أَعَاذَهُ مِنَ الْغَرَقِ وَ الْهَدْمِ وَ الشَّرْقِ وَ مِنْ شَرِّ السِّبَاعِ وَ دَفَعَ عَنْهُ هَوْلَ مُنْکَرٍ وَ نَکِیرٍ ، فَإِذَا خَرَجَ مِنَ الْقَبْرِ کَانَ لَهُ نُورٌ یُضِیءُ لَهُ أَهْلُ الْمَحْشَرِ ، وَ یُعْطَی کِتَابَهُ بِیَمِینِهِ وَ یُکْتَبُ لَهُ أَمَانٌ مِنَ النَّارِ ، وَ الْجَوَازُ عَلَی الصِّرَاطِ ، وَ الْأَمْنُ مِنَ الْعَذَابِ ، وَ یَدْخُلُ الْجَنَّةَ بِغَیْرِ حِسَابٍ ، وَ یَکُونُ مَعَ النَّبِیِّینَ وَ الصِّدِّیقِینَ وَ الشُّهَدَاءِ وَ الصَّالِحِینَ وَ حَسُنَ أُولَئِکَ رَفِیقاً.

زاد المعاد / باب ۳ ، فصل ۶.
"

2 روز پيش

عبدالعلی69 به سرنگار ماه مبارک رمضان ماه میهمانی خدا بر محبین امیر المومنین علیه السلام مبارک باد پاسخ داد.
"

مُقدَّراتی که در شب نوزدهم و بیست و یکم نوشته و تأیید شده است ، در شب بیست و سوم امضا می‌شود.


مولانا جعفر بن محمّد الصّادق علیه السّلام فرمود ؛

التَّقديرُ فى لَيلَةِ تِسعَ عَشرَةَ ، و الإبرامُ فی لَيلَةِ إحدى و عِشرينَ ، و الإمضاءُ فى لَيلَةِ ثلاثَ و عِشرينَ.

مقدّرات در شب نوزدهم تعيين ، در شب بيست و يكم تأييد ، و در شب بيست و سوم امضاء مى شود.

کافی ۴ / ۱۵۹ ، حدیث ۹.

مرحوم آشیخ عباس در اعمال شب ۲۳ ماه مبارک رمضان فرموده ؛

و روایت کرده محمّد بن عیسی به سند خود از صالحین علیهم السّلام ، که فرمودند ؛
مکرّر میکنی در شب ۲۳ ماه مبارک رمضان ، این دعاء را در حال سجود و قیام و قعود و بر هر حالی که هستی در تمام ماه و هر چه ممکنت شود و هر زمانی که حاضر شود تو را ، یعنی یادت آید این دعا در روزگار حیاتت ، میگوئی بعد از ستایش کردن حق تعالی به بزرگواری و فرستادن صلوات بر پیغمبر صلّی الله علیه و آله ،
اللَّهُمَّ کُنْ لِوَلِیِّکَ الحُجّة بنِ الْحَسَنِ صلواتُكَ عَلَیْهِ وَ عَلَی آبائِه فِی هَذِهِ السَّاعَةِ وَ فِی کُلِّ سَاعَةٍ ، وَلِیّاً وَ حَافِظاً وَ قَائِداً وَ نَاصِراً وَ دَلِیلًا وَ عَيْناً حَتَّی تُسْکِنَهُ أَرْضَکَ طَوْعاً وَ تُمَتِّعَهُ فِیهَا طُويلًا.



شب بیست و سوم در همه حالات ، مکرَّر بخوانیم اللَّهُمَّ كُنْ لِوَلِيَكَ الْقَائِمِ بِأَمْرِكَ الْحُجَّةِ بْنِ الْحَسَنِ الْمَهْدِیّ ، فِی هذِهِ السَّاعَةِ وَ فِی كُلِّ سَاعَةٍ ، وَلِّياً وَ حافِظاً وَ قَائِداً وَ نَاصِراً وَ دَلِيلاً وَ عَيْناً ، حَتّی تُسْكِنَهُ أَرْضَكَ طَوْعَاً وَتُمَتِّعَهُ فِيهَا طَويلاً.

اللَّهُمَّ انْصُرْهُ وانْتَصِرْ بِهِ ، وَاجْعَلِ النَّصْرَ مِنْكَ لَهُ وَعَلی يَدِهِ ، والْفَتْحَ عَلی وَجْهِهِ ، وَلاَ تُوَجِّهِ الأَمْرَ إِلی غَيْرِهِ .

اللَّهُمَّ أَظْهِرْ بِهِ دِينَكَ ، وَسُنَّةَ نَبِيِّكَ ، حَتّی لاَ يَسْتَخْفِیَ بِشَیْءٍ مِنَ الْحَقِّ مَخَافَةَ أَحَدٍ مِنَ الْخَلْقِ.

اللَّهُمَّ إِنِّی أَرْغَبُ إِلَيْكَ فِی دَوْلَةٍ كَرِيمَةِ ، تُعِزُّ بِهَا الإِسْلاَمَ وَأَهْلَهُ ، وَ تُذِلُّ بِهَا النِّفَاقَ وَ أَهْلَهُ ، وَ تَجْعَلُنَا فِيهَا مِنَ الدُّعَاةِ إِلی طَاعَتِكَ ، وَ الْقَادَةِ إِلی سَبِيلِكَ ، وَ آتِنَا فِی الدُّنْيَا حَسَنَةً ، وَ فِی الآخِرَةِ حَسَنَةً ، وَ قِنَا عَذَابَ النَّارِ ، وَ اجْمَعْ لَنَا خَيْرَ الدَّارَيْنِ ، وَ اقْضِ عَنَّا جَمِيعَ مَا تُحِبُّ ، وَ اجْعَلْ لَنَا فِی ذَلِكَ الْخِيَرَةَ بِرَحْمَتِكَ وَ مَنِّكَ فِی عَافِيةٍ ، آمِينَ رَبَّ الْعَالَمِينَ . وَ زِدْنَا مِنْ فَضْلِكَ وَ يَدِكَ الْمَلأَ ، فَإْنَّ كُلَّ مُعْطٍ يَنْقُصُ مِنْ مُلْكِهِ وَ عَطَاؤُكَ يَزِيدُ فِی مُلْكِكَ.

روایت شده که حضرت رسول صلّی الله علیه و آله در دهه آخر ماه رمضان رختخواب خود را جمع میکرد و کمر خود را محکم می بست برای عبادت ، و در شب بیست و سوّم أهل خود را بیدار میکرد ، و آنها را که خواب ربوده بود ، آب به صورتشان می پاشید.

مفاتیح الجنان.

إمام رضا علیه‌ السّلام فرمودند ؛

كانَ أمیرُالمؤمنینَ علیه السّلام لاینامُ ثلاثَ لیالٍ لَیلةَ ثلاثٍ و عِشرِینَ مِن شَهرِ رَمَضانَ ، و لَیلةَ الفِطرِ ، و لَیْلةَ النِّصفِ مِن شَعبانَ ، و فیها تُقسَمُ الأرزاقُ و الآجالُ و ما یكونُ فی السَّنَةِ.

أمیرالمؤمنین علیه‌ السّلام سه شب را نمى‏‌خوابیدند ، شب بیست و سوم ماه مبارک رمضان ، شب عید فطر ، و شب نیمه ماه شعبان. در این شب‌ها ، ( در شب نیمه شعبان ) روزی‌ها تقسیم و مدّت عمر و هر آنچه در آن سال رخ خواهد داد ، تعیین مى‌‏شود.

بحارالأنوار ۹۱ / ۱۲۳ ، حدیث ۱۳ .

حضرت فاطمه صلوات الله علیها نمیگذاشت در شب بیست و سوم احدی از أهلش بخوابد ، و علاج میفرمود خواب آنها را به کمی طعام ، و مهیّا میکرد آنها را برای إحیاء آن شب از روز ، یعنی أمر میفرمود که روز را خواب و استراحت کنند که شب خوابشان نَبَرَد و إحیاء بدارند ، و میفرمود محروم کسی است که از خیر امشب محروم بماند.

مفاتیح الجنان .

در روایت آمده است که امام صادق علیه السلام در ماه مبارک رمضان به شدت مریض شدند ، شب بیست و سوم ماه که شد به غلامانش دستور داد او را به مسجد بردند و تمام شب را در مسجد احیاء داشتند .

مفاتیح الجنان.

از رئیس مذهب وجود مقدّس إمام صادق علیه السّلام نقل شده است که فرمود ؛

هر کس سوره عنکبوت و سوره روم را در شب بیست و سوم ماه مبارک رمضان تلاوت کند وَاللهِ قسم أهل بهشت خواهد بود.

علّامه محمّد باقر مجلسی رَحِمَهُ الله مینویسد ؛

رُوِیَ عَنِ الْإِمَامِ الْجَوَادِ عَلَیْهِ السَّلَامُ أَنَّهُ مَنْ زَارَ الْإِمَامَ الْحُسَیْنَ عَلَیْهِ السَّلَامُ فِی لَیْلَةِ الثَّالِثِ وَ الْعِشْرِینَ مِنْ رَمَضَانَ الَّتِی یُرْجَی أَنْ تَکُونَ لَیْلَةَ الْقَدْرِ وَ فِیهَا یُقَدَّرُ کُلُّ أَمْرٍ، صَافَحَ رُوحَهُ مِائَةٌ وَ أَرْبَعَةٌ وَ عِشْرُونَ أَلْفَ نَبِیٍّ مِمَّنْ یَسْتَأْذِنُونَ هَذِهِ اللَّیْلَةَ مِنَ الله تَعَالَی لِزِیَارَةِ الْإِمَامِ الْحُسَیْنِ عَلَیْهِ السَّلَامُ.

از حضرت إمام محمّد تقى عليه السّلام منقول است كه هركس زيارت كند إمام حسين عليه السّلام را در شب بيست و سوّم كه اميد شب قدر در آن هست و در آن هر أمرى مقدّر مى‌شود ، مصافحه كند با او روحِ صد و بيست و چهار هزار پيغمبر كه همه در اين شب رخصت مى‌طلبند از حق تعالى در زيارت آن حضرت.

زاد المعاد / باب ۳ ، فصل ۶.

علّامه محمّد باقر مجلسی رَحِمَهُ الله مینویسد ؛
وَ رُوِیَ بِسَنَدٍ مُعْتَبَرٍ عَنِ الْإِمَامِ الْبَاقِرِ عَلَیْهِ السَّلَامُ أَنَّ مَنْ أَحْیَا لَیْلَةَ الثَّالِثِ وَ الْعِشْرِینَ مِنْ رَمَضَانَ وَ صَلَّی مِائَةَ رَکْعَةٍ وَسَّعَ
الله رِزْقَهُ فِی الدُّنْیَا وَ کَفَاهُ شَرَّ الْأَعْدَاءِ ، وَ أَعَاذَهُ مِنَ الْغَرَقِ وَ الْهَدْمِ وَ الشَّرْقِ وَ مِنْ شَرِّ السِّبَاعِ وَ دَفَعَ عَنْهُ هَوْلَ مُنْکَرٍ وَ نَکِیرٍ ، فَإِذَا خَرَجَ مِنَ الْقَبْرِ کَانَ لَهُ نُورٌ یُضِیءُ لَهُ أَهْلُ الْمَحْشَرِ ، وَ یُعْطَی کِتَابَهُ بِیَمِینِهِ وَ یُکْتَبُ لَهُ أَمَانٌ مِنَ النَّارِ ، وَ الْجَوَازُ عَلَی الصِّرَاطِ ، وَ الْأَمْنُ مِنَ الْعَذَابِ ، وَ یَدْخُلُ الْجَنَّةَ بِغَیْرِ حِسَابٍ ، وَ یَکُونُ مَعَ النَّبِیِّینَ وَ الصِّدِّیقِینَ وَ الشُّهَدَاءِ وَ الصَّالِحِینَ وَ حَسُنَ أُولَئِکَ رَفِیقاً.

زاد المعاد / باب ۳ ، فصل ۶.
"

2 روز پيش

عبدالعلی69 به سرنگار نفس ....الروح ....توفی ........و.......... پاسخ داد.
"
پست3044



نقل قول:
در اصل توسط کنجکاوآنوسی مزدور نوشته شده است http://www.iranclubs.org/forums/imag...s/viewpost.gif
برای فهم مفهوم روح در آیه 85 اسرا چه منبعی بهتراز خود قرآن است ؟

خداوند در سوره شورا آیه 52 می فرمایند :
وَكَذَلِكَ أَوْحَيْنَا إِلَيْكَ رُوحًا مِنْ أَمْرِنَا مَا كُنْتَ تَدْرِي مَا الْكِتَابُ وَلَا الْإِيمَانُ وَلَكِنْ جَعَلْنَاهُ نُورًا نَهْدِي بِهِ مَنْ نَشَاءُ مِنْ عِبَادِنَا وَإِنَّكَ لَتَهْدِي إِلَى صِرَاطٍ مُسْتَقِيمٍ ﴿۵۲﴾
وهمين گونه روحى از امر خودمان به سوى تو وحى كرديم تو نمى‏ دانستى كتاب چيست و نه ايمان [كدام است] ولى آن را نورى گردانيديم كه هر كه از بندگان خود را بخواهيم به وسيله آن راه مى ‏نماييم و به راستى كه تو به خوبى به راه راست هدايت مى ‏كنى (۵۲)

در آیه 52 به روشنی می توان فهمید که روحی که به امر خداوند بر پیامبر وحی شده قرآن است .
در این باره بعضی از مفسرین نیز عقیده دارند که روح در این آیه وحی الهی قرآن است
.
ویا در سوره نحل آیه 2 خداوند می فرمایند :

يُنَزِّلُ الْمَلَائِكَةَ بِالرُّوحِ مِنْ أَمْرِهِ عَلَى مَنْ يَشَاءُ مِنْ عِبَادِهِ أَنْ أَنْذِرُوا أَنَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنَا فَاتَّقُونِ ﴿۲﴾
فرشتگان را با روح به فرمان خود بر هر كس از بندگانش كه بخواهد نازل مى ‏كند كه بيم دهيد كه معبودى جز من نيست پس از من پروا كنيد (۲)

بازهم در این آیه نشان میدهد که روحی که برهرکس از بندگانش که بخواهد ناز می کند همان وحی الهی یا همان کتابهای آسمانی است
hosyn
ما نباید به خاطر چیزهایی که نمیدانیم از واضحاتی که روشن است دست برداریم، این آیه میفرماید:

«فأرسلنا إليها روحنا فتمثل لها بشرا سويا»

چه بیانی روشن‌تر از این؟ آیا یعنی قرآن را به سوی او فرستادیم و به صورت یک انسان برای او متمثل شد؟
"

2 روز پيش

عبدالعلی69 به سرنگار تهدمت والله ارکان الهدی ...... پاسخ داد.
"
علی ای سحاب رحمت!
شعر زیبای مرحوم سید حسن میرخانی در مدح علی که پیش از شعر مشهور شهریار سروده شده است:

علی ای سحاب رحمت همه مظهر خدایی
همه خلق ماسوا را به خدای رهنمایی

تو چه ممکن ‌الوجودی که تو درخور سجودی
تو چه بحر لطف و جودی تو چه معدن سخایی

تو همای لامکانی به فراز عرش رحمان
که فکنده‌ای به امکان همه سایه خدایی

تو ولیّ انّمایی، تو وفیّ لافتایی
تو وصیّ مصطفایی، تو ولیّ کبریایی

به خرد ادیب و پیری، به فلک مه منیری
به خودت که بی‌نظیری، به خدا خدانمایی

دل اگر علی‌ شناسی به خدا خداپرستی
که ره خداپرستی به علی است آشنایی


به جز از علی که داند که زند دم از سلونی
به جز از علی که تاند که کند گره‌گشایی

تو به دلبری و قامت صنما کنی قیامت
چو به کشتگان نامت ز کرم زنی صلایی

به نسیم تار زلفت گل و سنبلم چه حاجت
که صبا بَرَد ز خاکت همه بوی مشک‌سایی

همه شاهدان عالم در هندوی تو گردند
چو به مجمع نکویان تو به شاهدی درآیی

علی ای درخت طوبی و بهار باغ توحید
که ثمر برآید از تو چو شهید کربلایی

شه ملک دین حسینم تو ز راه لطف ما را
مس قلب تیره زر کن به نگاه کیمیایی

تو صبا سلام ما را به شهید نینوا بر
که زنند بند بندم ز غمش چو نی نوایی

عجب از دمم نباشد که به سوزد عالمی را
که به سینه سوز دارم ز غمش شب جدایی

نه چنان بدین مصیبت دل بنده مبتلا شد
که تواند از حدیثش همه عمر خود رهایی

"

2 روز پيش

عبدالعلی69 به سرنگار انکار شرک پاسخ داد.
"
نقل قول:
در اصل توسط کنجکاو1 نوشته شده است نمايش نوشته
اگر از کلام خداوند (قرآن ) دلیل دارید بیان کنید وگر نه حرف وحدیث بسیار است .

تا آنجایی که خداوند در قرآن می فرمایند پیامبر را منع کردند که با کسایی که دین خودرا فرقه فرقه ساخته اند کاری نداشته باش این یعنی برائت جستن پیامبر از کسایی که دین خود را فرقه فرقه ساخته اند .من که بارها گفته ام دین من فقط اسلام است بدون هیچ پسون یا پیشوندی و پیرو هیچ فرقه ای هم نیستم .

آیا شما هم خودرا فقط یک مسلمان مینامید بدون پسوند و یا پیشوند ؟

إِنَّ الَّذِينَ فَرَّقُوا دِينَهُمْ وَكَانُوا شِيَعًا لَسْتَ مِنْهُمْ فِي شَيْءٍ إِنَّمَا أَمْرُهُمْ إِلَى اللَّهِ ثُمَّ يُنَبِّئُهُمْ بِمَا كَانُوا يَفْعَلُونَ ﴿۱۵۹﴾
كسانى كه دين خود را پراكنده ساختند و فرقه فرقه شدند تو هيچ گونه مسؤول ايشان نيستى كارشان فقط با خداست آنگاه به آنچه انجام مى‏ دادند آگاهشان خواهد كرد (۱۵۹)

ویا پیامبر در قیامت از کسایی شکایت می کنند که قران را رها کرده اند

وَقَالَ الرَّسُولُ يَا رَبِّ إِنَّ قَوْمِي اتَّخَذُوا هَذَا الْقُرْآنَ مَهْجُورًا ﴿۳۰﴾
و پيامبر [خدا] گفت پروردگارا قوم من اين قرآن را رها كردند (۳۰)

آیا شما هم برای ادعای که ابو الصلت کرده دلیلی ازقرآن دارید ؟
مابون زنیم ملحد مشرک آنوسی مزدور مگه اولا تو خدا قبول داری ؟
ثانیا مگه قران قبول داری ؟ وقتی متشابهات قران کریم رو از القائات شیطان می دونی (العیاذ بالله العلی العطیم عما یقول المابون زنیم ) "

2 روز پيش

عبدالعلی69 به سرنگار انکار شرک پاسخ داد.
"
نقل قول:
در اصل توسط کنجکاو1 نوشته شده است نمايش نوشته
وَلَوْ أَنَّ قُرْآنًا سُيِّرَتْ بِهِ الْجِبَالُ أَوْ قُطِّعَتْ بِهِ الْأَرْضُ أَوْ كُلِّمَ بِهِ الْمَوْتَى بَلْ لِلَّهِ الْأَمْرُ جَمِيعًا أَفَلَمْ يَيْأَسِ الَّذِينَ آمَنُوا أَنْ لَوْ يَشَاءُ اللَّهُ لَهَدَى النَّاسَ جَمِيعًا وَلَا يَزَالُ الَّذِينَ كَفَرُوا تُصِيبُهُمْ بِمَا صَنَعُوا قَارِعَةٌ أَوْ تَحُلُّ قَرِيبًا مِنْ دَارِهِمْ حَتَّى يَأْتِيَ وَعْدُ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ لَا يُخْلِفُ الْمِيعَادَ ﴿۳۱﴾
و اگر قرآنى بود كه كوهها بدان روان مى ‏شد يا زمين بدان قطعه قطعه مى‏ گرديد يا مردگان بدان به سخن درمى ‏آمدند [باز هم در آنان اثر نمیکرد] نه چنين است بلكه همه امور بستگى به خدا دارد آيا كسانى كه ايمان آورده‏ اند ندانسته‏ اند كه اگر خدا مى‏ خواست قطعا تمام مردم را به راه مى ‏آورد و كسانى كه كافر شده‏ اند پيوسته به [سزاى] آنچه كرده‏ اند مصيبت كوبنده‏ اى به آنان مى ‏رسد يا نزديك خانه ‏هايشان فرود مى ‏آيد تا وعده خدا فرا رسد آرى خدا وعده [خود را] خلاف نمى ‏كند (۳۱)
رعد

وَمَا أَصَابَكُمْ مِنْ مُصِيبَةٍ فَبِمَا كَسَبَتْ أَيْدِيكُمْ وَيَعْفُو عَنْ كَثِيرٍ ﴿۳۰﴾
و هر [گونه] مصيبتى به شما برسد به سبب دستاورد خود شماست و [خدا] از بسيارى درمى‏ گذرد (۳۰)
شوری

خداوند در قرآن می فرمایند هیچ برگی از درختی نمی افتد مگر اینکه او از آن اطلاع دارد و هیچ مصیبتی بر کسی وارد نمی شود مگر به اذن و اجازه اوست. بنابر این مصائب و بلایایی همچون: سیل، خشکسالی، زلزله، جنگ و غیره، همگی با اطلاع خداوند و اذن او وارد می شوند. خداوند برای ابر مشخص کرده که به قدر و اندازه ببارد، نه زیادی و نه کم، اگر گاهی پیش می آید که ابر اندازه را رعایت نمی کند و نتیجه اش سیل و خشکسالی می شود، بدون اطلاع و اذن الهی نیست.
اگر زمین می لرزد و هزاران یا صدها هزار نفر را به کام مرگ فرو می برد، بدون اذن و اطلاع خداوند نیست. و اگر جنگی اتفاق می افتد و صدها هزار بلکه میلیونها نفر از بین می روند، بازهم بدون اجازه و اطلاع پروردگار اتفاق نمی افتد.
خداوند قوم فرعون را با انواع و اقسام بلایا گرفتار کرد اما باز به خود نیامدند و مسیرشان را عوض نکردند تا اینکه عذاب بر آنها نازل شد و به هلاکت رسیدند. هفت سال خشکسالی مصر نیز ابتلایی برای مردم بود تا دست از دوگانه پرستی بردارند و یکتاپرست شوند و این بخوبی از کلام یوسف که دارد رفقای زندانیش را رهنمایی می کند پیداست.
این خشکسالی گسترده ای که در بسیاری از بلاد اسلامی دارد اتفاق می افتد برای این است که به مسلمانان بفهماند گرفتار دوگانه پرستی مفرط شده اند و باید هرچه سریعتر به آیین اسلام که فقط و فقط در قرآن مکتوب شده باز گردند.
خداوند در کتابش وعده داده اگر به خدای وحده ایمان آوریم و دست از اولیاء غیر او بشوییم، درهای رحمتش را از زمین و آسمان به رویمان خواهد گشود و خوفمان را به امنیت مبدل خواهد کرد.
بنابر این تنها راه نجات انسانها از بلا و عذاب و ظلم و فساد، و رسیدن به اتحاد و جامعه ای آرمانی، حرکت بسمت توحید و یکتاپرستی خواهد بود.
ایات از قران هست ؟ قران کلام خداست یا القائات شیطان بوهم زنیم مابون کنجکاو (العیاذ بالله العلی العظیم عما یقول المابونین الزنیم ) "

3 روز پيش

عبدالعلی69 به سرنگار انکار شرک پاسخ داد.
"
نقل قول:
در اصل توسط کنجکاو1 نوشته شده است نمايش نوشته
[21:105]
سخنی که ابو الصلت گفته بدرد کسایی می خورد که بجای کلام خداوند به سخن غیر توجه دارند و به آن اعتماد دارند. نه برای کسایی که فقط کلام خداوند ملاک است
مأبون زنیم مشرک ملحد آنوسی مزدور اولا کلام اهل البیت کلام وماینطق عن الهوی ان هو الا وحی یوحی هست
ثانیا توی مزدورآنوسی ، کلام خدا رو قبول داری ؟ وقتی قران کریم رو از القائات شیطان می دونی (العیاذ بالله العلی العظیم عما یقول المأبونین الزنیم ) "

3 روز پيش

عبدالعلی69 به سرنگار پیامبری جدید به نام اسد پاسخ داد.
"
نقل قول:
در اصل توسط علوی نوشته شده است نمايش نوشته
ایشان در آن تاپیک اعتراف کردند که خداوند ایشان را برای هدایت ما فرستاده است
حال قضاوت را به خودتان می سپارم .



ضمنا شما در کدام کشور زندگی می کنی که تایم و تاریخت به میلادی است ؟ ؟ ؟ ؟ ؟

خارمادر درغگوروسگ .................. "

3 روز پيش

عبدالعلی69 به سرنگار شهادت یگانه جلوه ذات اقدس احدی بر صاحب ووارث جلوه تسلیت باد پاسخ داد.
"
الأمالي (للمفيد) ؛ النص ؛ ص220
مجلس 26
1 حَدَّثَنَا الشَّيْخُ الْجَلِيلُ الْمُفِيدُ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ مُحَمَّدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ النُّعْمَانِ أَيَّدَ اللَّهُ تَمْكِينَهُ قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو حَفْصٍ عُمَرُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيٍّ الصَّيْرَفِيِّ الْمَعْرُوفُ بِابْنِ الزَّيَّاتِ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو عَلِيٍّ مُحَمَّدُ بْنُ هَمَّامٍ الْإِسْكَافِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا جَعْفَرُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ مَالِكٍ‏ «2» قَالَ حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ سَلَامَةَ الْغَنَوِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْحُسَيْنِ الْعَامِرِيُ‏ «3» قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو مَعْمَرٍ عَنْ أَبِي بَكْرِ بْنِ عَيَّاشٍ عَنِ الْفُجَيْعِ الْعُقَيْلِيِّ قَالَ حَدَّثَنِي الْحَسَنُ بْنُ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ ع قَالَ‏ لَمَّا حَضَرَتْ‏
______________________________
(1) في المطبوعة: «و هو محتب» من الاحتباء و هو نوع جلوس. و في نسخة:
«و هو مخبت» و هذا أنسب، و الاخبات: الاطمئنان و الانصات.
(2) هو جعفر بن محمّد بن مالك بن عيسى بن سابور أبو عبد اللّه الكوفيّ مولى و كان ضعيفا لا يحتج به.
(3) الظاهر كونه محمّد بن الحسين بن إبراهيم العامرى المعروف بابن اشكاب المعنون في تاريخ الخطيب و تهذيب التهذيب.
الأمالي (للمفيد)، النص، ص: 221
أَبِيَ الْوَفَاةُ أَقْبَلَ يُوصِي فَقَالَ- هَذَا مَا أَوْصَى بِهِ عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ أَخُو مُحَمَّدٍ رَسُولِ اللَّهِ وَ ابْنُ عَمِّهِ وَ وَصِيُّهُ وَ صَاحِبُهُ وَ أَوَّلُ وَصِيَّتِي أَنِّي أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَ أَنَّ مُحَمَّداً رَسُولُهُ وَ خِيَرَتُهُ- اخْتَارَهُ بِعِلْمِهِ وَ ارْتَضَاهُ لِخِيَرَتِهِ‏ «1» وَ أَنَّ اللَّهَ بَاعِثُ‏ مَنْ فِي الْقُبُورِ وَ سَائِلُ النَّاسِ عَنْ أَعْمَالِهِمْ وَ عَالِمٌ بِمَا فِي الصُّدُورِ- ثُمَّ إِنِّي أُوصِيكَ يَا حَسَنُ وَ كَفَى بِكَ وَصِيّاً بِمَا أَوْصَانِي بِهِ رَسُولُ اللَّهِ ص فَإِذَا كَانَ ذَلِكَ يَا بُنَيَّ فَالْزَمْ بَيْتَكَ وَ ابْكِ‏ «2» عَلَى خَطِيئَتِكَ وَ لَا تَكُنِ الدُّنْيَا أَكْبَرَ هَمِّكَ وَ أُوصِيكَ يَا بُنَيَّ بِالصَّلَاةِ عِنْدَ وَقْتِهَا وَ الزَّكَاةِ فِي أَهْلِهَا عِنْدَ مَحَلِّهَا وَ الصَّمْتِ عِنْدَ الشُّبْهَةِ وَ الِاقْتِصَادِ فِي الْعَمَلِ وَ الْعَدْلِ فِي الرِّضَا وَ الْغَضَبِ وَ حُسْنِ الْجِوَارِ وَ إِكْرَامِ الضَّيْفِ وَ رَحْمَةِ الْمَجْهُودِ «3» وَ أَصْحَابِ الْبَلَاءِ- وَ صِلَةِ الرَّحِمِ وَ حُبِّ الْمَسَاكِينِ وَ مُجَالَسَتِهِمْ وَ التَّوَاضُعِ فَإِنَّهُ مِنْ أَفْضَلِ الْعِبَادَةِ- وَ قَصْرِ الْأَمَلِ وَ ذِكْرِ الْمَوْتِ وَ الزُّهْدِ فِي الدُّنْيَا فَإِنَّكَ رَهْنُ مَوْتٍ وَ غَرَضُ بَلَاءٍ وَ طَرِيحُ سُقْمٍ- «4» وَ أُوصِيكَ بِخَشْيَةِ اللَّهِ فِي سِرِّ أَمْرِكَ وَ عَلَانِيَتِهِ‏ «5» وَ أَنْهَاكَ عَنِ التَّسَرُّعِ بِالْقَوْلِ وَ الْفِعْلِ وَ إِذَا عَرَضَ شَيْ‏ءٌ مِنْ أَمْرِ الْآخِرَةِ فَابْدَأْ بِهِ وَ إِذَا عَرَضَ شَيْ‏ءٌ
______________________________
(1) في بعض النسخ: «و ارتضاه بخيرته».
(2) في الخطية: «فابك».
(3) يقال: جهد الرجل فهو مجهود: إذا وجد مشقة. و جهد الناس فهم مجهودون:
اذا أجدبوا- (النهاية).
(4) في أمالي الطوسيّ: «و اذكر الموت، و ازهد في الدنيا». و في بعض نسخ الحديث: «رهين موت». قال الجزريّ: «الرهينة: الرهن. و الهاء للمبالغة كالشتيمة و الشتم، ثمّ استعملا بمعنى المرهون». و الطريح: المطروح، و طرحه: رماه و قذفه.
و في الأمالي: «و صريع سقم»، و صرعه أي طرحه على الأرض.
(5) في الأمالي: «علانيتك».
الأمالي (للمفيد)، النص، ص: 222
مِنْ أَمْرِ الدُّنْيَا فَتَأَنَّهُ‏ «1» حَتَّى تُصِيبَ رُشْدَكَ فِيهِ وَ إِيَّاكَ وَ مَوَاطِنَ التُّهَمَةِ- وَ الْمَجْلِسَ الْمَظْنُونَ بِهِ السُّوءُ فَإِنَّ قَرِينَ السَّوْءِ يُغَيِّرُ جَلِيسَهُ وَ كُنْ لِلَّهِ يَا بُنَيَّ عَامِلًا وَ عَنِ الْخَنَى‏ «2» زَجُوراً وَ بِالْمَعْرُوفِ آمِراً وَ عَنِ الْمُنْكَرِ نَاهِياً وَ وَاخِ الْإِخْوَانَ فِي اللَّهِ وَ أَحِبَّ الصَّالِحَ لِصَلَاحِهِ وَ دَارِ الْفَاسِقَ عَنْ دِينِكَ وَ أَبْغِضْهُ بِقَلْبِكَ وَ زَايِلْهُ بِأَعْمَالِكَ لِئَلَّا تَكُونَ مِثْلَهُ- وَ إِيَّاكَ وَ الْجُلُوسَ فِي الطُّرُقَاتِ وَ دَعِ الْمُمَارَاةَ «3» وَ مُجَارَاةَ مَنْ لَا عَقْلَ لَهُ وَ لَا عِلْمَ وَ اقْتَصِدْ يَا بُنَيَّ فِي مَعِيشَتِكَ وَ اقْتَصِدْ فِي عِبَادَتِكَ وَ عَلَيْكَ فِيهَا بِالْأَمْرِ الدَّائِمِ الَّذِي تُطِيقُهُ وَ الْزَمِ الصَّمْتَ تَسْلَمْ وَ قَدِّمْ لِنَفْسِكَ تَغْنَمْ‏ «4» وَ تَعَلَّمِ الْخَيْرَ تَعْلَمْ وَ كُنْ لِلَّهِ ذَاكِراً عَلَى كُلِّ حَالٍ وَ ارْحَمْ مِنْ أَهْلِكَ الصَّغِيرَ وَ وَقِّرِ مِنْهُمُ الْكَبِيرَ وَ لَا تَأْكُلَنَّ طَعَاماً حَتَّى تَصَدَّقَ مِنْهُ قَبْلَ أَكْلِهِ- وَ عَلَيْكَ بِالصَّوْمِ فَإِنَّهُ زَكَاةُ الْبَدَنِ وَ جُنَّةٌ لِأَهْلِهِ وَ جَاهِدْ نَفْسَكَ- وَ احْذَرْ جَلِيسَكَ وَ اجْتَنِبْ عَدُوَّكَ وَ عَلَيْكَ بِمَجَالِسِ الذِّكْرِ وَ أَكْثِرْ مِنَ الدُّعَاءِ- فَإِنِّي لَمْ آلُكَ يَا بُنَيَّ نُصْحاً وَ هذا فِراقُ بَيْنِي وَ بَيْنِكَ‏- وَ أُوصِيكَ بِأَخِيكَ مُحَمَّدٍ خَيْراً فَإِنَّهُ شَقِيقُكَ وَ ابْنُ أَبِيكَ وَ قَدْ تَعْلَمُ حُبِّي لَهُ وَ أَمَّا أَخُوكَ الْحُسَيْنُ فَهُوَ ابْنُ أُمِّكَ وَ لَا أَزِيدُ الْوَصَاةَ بِذَلِكَ‏ «5» وَ اللَّهُ الْخَلِيفَةُ عَلَيْكُمْ وَ إِيَّاهُ أَسْأَلُ أَنْ يُصْلِحَكُمْ وَ أَنْ يَكُفَّ الطُّغَاةَ الْبُغَاةَ عَنْكُمْ-
______________________________
(1) تأنى في الامر: ترفق و تنظر. و في المطبوعة: «فتأن».
(2) الخنا: الفحش في القول.
(3) المماراة: المجادلة و اللجاجة و الطعن في القول تزييفا للقول و تصغيرا للقائل، و المجاراة: الجرى مع الناس في المناظرة و الجدال. و في النسخ: «و مجازاة من لا عقل له و لا علم» و كأنّه تصحيف و ان كان له معنى مناسب في الجملة.
(4) في المطبوعة: «و قدر لنفسك».
(5) في بعض النسخ: «و لا أريد الرضاة بذلك» و في البحار: «و لا أريد الوصاة بذلك» و في أمالي الشيخ: «و لا أزيد الوطأة بذلك».
الأمالي (للمفيد)، النص، ص: 223
وَ الصَّبْرَ الصَّبْرَ حَتَّى يَتَوَلَّى اللَّهُ الْأَمْرَ «1» وَ لا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّهِ‏ الْعَلِيِّ الْعَظِيم‏
مفيد، محمد بن محمد، الأمالي (للمفيد)، 1جلد، كنگره شيخ مفيد - قم، چاپ: اول، 1413ق.
الأمالي (للمفيد) / ترجمه استاد ولى ؛ متن ؛ ص243

مجلس بيست و ششم دوشنبه 2 رمضان المبارك 409
1- فجيع عقيلى گويد: حسن بن علىّ بن ابى طالب عليهما السّلام فرمود:
الأمالي (للمفيد) / ترجمه استاد ولى، متن، ص: 244
چون هنگام وفات پدرم رسيد شروع به وصيّت نمود، فرمود: اينها مطالبى است كه علىّ بن ابى طالب برادر محمّد رسول خدا و پسر عمو و وصى و همدم و همراه او بدان وصيّت و سفارش نموده است. و آغاز وصيّتم اين است كه گواهى مى‏دهم معبودى جز اللَّه نيست، و محمّد فرستاده خدا و برگزيده اوست، خداوند او را با علم خود اختيار كرد، و او را براى اختيار و انتخاب خود برگزيد و (گواهى مى‏دهم) كه خداوند مردگان را از قبرها برانگيزاند، و از مردم در مورد اعمالشان بازخواست مى‏كند، و او بدان چه در سينه‏ها نهانست داناست.
اى حسن تو را- كه وصى بودن تو به تنهائى كافى است- سفارش مى‏كنم بدان چه رسول خدا بمن سفارش فرمود. پسر جان من چون زمانش (تحقّق وصيّت) فرا رسد در خانه بنشين، و بر خطاهايت گريه كن‏ «1»، و نبايد كه دنيا بزرگترين همّ و فكر تو باشد. پسر جانم تو را بگزاردن نماز در وقت خود، و پرداخت زكات باهلش در هنگام حلول وقتش، خاموشى در برابر امور ترديد آميز و اشتباه برانگيز، و ميانه‏روى در عمل، و رعايت عدالت در خشنودى و خشم، و
______________________________
(1) گريه و استغفار و توبه امامان معصوم عليهم السلام بمنظور وجود گناه در آن بزرگواران نيست، بلكه فلسفه ديگرى دارد كه مجال ذكرش نيست.
الأمالي (للمفيد) / ترجمه استاد ولى، متن، ص: 245
خوشرفتارى با همسايگان، و مهمان‏نوازى، و مهربانى به تهيدستان و رنجديدگان بى‏بضاعت، و حفظ پيوند با فاميل، و دوستى و همنشينى با فقراء و مساكين، و فروتنى كه از برترين عبادات است، و كوتاه داشتن آرزو، و ياد آورى مرگ، و زهد و بى‏رغبتى بدنيا، سفارش مى‏كنم كه همانا تو در گرو مرگ، و هدف بلاء، و مغلوب مرض و بيمارى هستى.
و تو را به ترس از خدا در نهان و آشكار كارت سفارش مى‏كنم، و از شتاب در گفتار و كردار نهى مى‏نمايم، و چون كار آخرتى پيش آمد در انجام آن بشتاب، و چون كار دنيائى پيش آمد شتاب نورز و خوب فكر كن تا به رشد و خير خودت در آن كار برسى. و از جاهائى كه بودن تو در آن موجب متّهم شدن توست و نيز از مجلسى كه بدان گمان بد مى‏رود بپرهيز كه همنشين ناباب همنشين خود را دگرگون سازد. پسر جانم براى خدا كار كن، و از سخن ناروا دورى گزين، و بكارهاى پسنديده امر كن، و از زشتى‏ها نهى نما، و با برادران دينى در راه خدا برادرى كن، و نكوكار را بخاطر نيكوكاريش دوست بدار، و با فاسق بجهت حفظ دين خود مدارا بنما، و او را در دل دشمن دار، و در اعمال خود از وى فاصله بگير تا مثل او نباشى.
الأمالي (للمفيد) / ترجمه استاد ولى، متن، ص: 246
از نشستن در سر كوى و برزن بپرهيز، و بحث و جدل را با كسى كه عقل و دانشى ندارد رها ساز پسر جانم در زندگانى و نيز در عبادت خود راه اعتدال و ميانه روى را پيش گير، و در عبادت بكارى كه مداوم و مورد توان توست بپرداز، و پيوسته خاموش باش تا سالم بمانى، و كردار نيكى براى خودت پيش فرست تا غنيمت برى، و نيكى را يادگير تا آگاهى يابى، و در هر حال ياد خدا باش، با خردسالان خانواده‏ات مهربان باش، و بزرگسالانشان را احترام بگذار، و طعامى را مخور تا اينكه پيش از خوردن چيزى از آن را صدقه دهى.
پيوسته به روزه دارى بپرداز كه آن زكات بدن و سپر روزه‏دار (از آتش دوزخ) است، و با نفس خود جهاد كن، و از همنشين خود در حذر باش، و از دشمنت دورى گزين، و بر تو باد به مجالسى كه در آنها ياد خدا مى‏شود، و فراوان دعا كن. پسر جانم راستى كه چيزى از خير خواهى و نصيحت را از تو فرو گذار ننمودم، و اينك زمان جدائى من و تو فرا رسيده است. تو را به برادرت محمّد (ابن حنفيّه) سفارش بخير مى‏كنم كه او برادر و فرزند پدر تو است، و از ميزان دوستى من نسبت باو، باخبرى.
و امّا برادرت حسين كه او فرزند مادر توست (و نيازى بسفارش ندارد)، و بيش از اين در اين باره سفارش نمى‏كنم، خداوند كفيل من بر شماست، و از او
الأمالي (للمفيد) / ترجمه استاد ولى، متن، ص: 247
مى‏خواهم كه شما را به صلاح آورد، و شرّ جفاكاران سركش را از شما باز دارد، و صبر را پيشه سازيد تا خداوند خودش زمام امر را بدست گيرد (حكومت را بدست اهلش بسپارد). و هيچ حركت و نيروئى نيست جز بخداى برتر و بزرگ.
2- ابو على همدانى گويد: عبد الرّحمن بن ابى ليلى حضور امير المؤمنين علىّ بن ابى طالب برخاست و گفت: اى امير مؤمنان از شما پرسش مى‏كنم تا چيزى از شما فرا گيرم، و البتّه منتظر بوديم كه چيزى در باره كار خودت بفرمائى امّا چيزى نفرمودى. آيا از كار خويش بما خبر نمى‏دهى كه آيا (اين سكوت شما) بجهت سفارشى است از جانب رسول خدا يا بنظر خودتان چنين رسيده است؟ همانا ما در باره شما گفتار فراوانى گفته‏ايم، و مطمئن‏ترين آنها همان است كه از زبان خودتان بشنويم و از شما بپذيريم. ما مى‏گفتيم: اگر حكومت پس از رسول خدا بدست شما مى‏رسيد احدى با شما به نزاع نمى‏پرداخت، بخدا سوگند اگر از من بپرسند نمى‏دانم چه بگويم؟ آيا چنين پندار برم كه اين قوم نسبت بآنچه كه در آنند از شما شايسته‏ترند؟ اگر چنين گويم پس بچه جهت رسول خدا در بازگشت از حجّة الوداع شما را نصب نمود و فرمود:
الأمالي (للمفيد) / ترجمه استاد ولى، متن، ص: 248
«اى مردم هر كه من مولاى اويم پس على مولاى اوست». و اگر شما از آنان نسبت بدان چه كه در آنند شايسته‏ترى پس براى چه ولايت آنها را بپذيريم؟ امير المؤمنين فرمود: اى عبد الرّحمن همانا خداى متعال پيامبر خود را به نزد خود برد و من در آن روز نسبت بمردم از شايستگى خود باين لباسم شايسته‏تر بودم، و همانا از جانب پيامبر خدا بمن سفارشى شده بود كه اگر مرا مسخّر خود نموديد، بخاطر اطاعت از خدا اقرار كنم و بپذيرم. و همانا نخستين چيزى كه پس از آن حضرت (يا پس از غصب خلافت) از حقّمان كاسته و ضايع شد و ابطال حقّ ما در خمس بود، و پس چون كار ما سست گشت چوپانى چند از قريش در ما طمع ورزيدند. و همانا مرا حقّى بر مردم است كه اگر بدون درخواست و درگيرى بمن بازگردانند مى‏پذيرم و بانجامش برخيزم و آن تا مدّت معلومى ادامه خواهد يافت، و من بسان مردى هستم كه از مردم در مدّت معيّنى طلبى دارد، اگر در پرداخت مال او تسريع كنند آن را بگيرد و سپاسشان گويد؛ و اگر به تأخير اندازند بالأخره آن را مى‏ستاند بدون اينكه ديگر مورد سپاس قرار گيرند، و مانند مردى باشم كه راه سهولت و نرمى را پيش گيرد امّا در نظر مردم بسان حيوان چموشى جلوه مى‏كند.
جز اين نيست كه هميشه حقّ از اين راه شناخته مى‏شود كه طرفداران‏
الأمالي (للمفيد) / ترجمه استاد ولى، متن، ص: 249
اندكى از مردم دارد، پس هر گاه سكوت كردم از من صرف نظر كنيد، كه اگر مطلبى پيش آيد كه نيازمند پاسخ باشيد شما را هدايت خواهم كرد، پس تا آنگاه كه من دست مى‏دارم شما نيز دست از من بداريد. عبد الرّحمن گفت: اى امير مؤمنان بجان خودت سوگند كه شما همان طور كه پيشينيان گفته‏اند:
مفيد، محمد بن محمد - استاد ولى، حسين، الأمالي (للمفيد) / ترجمه استاد ولى، 1جلد، آستان قدس رضوى - مشهد، چاپ: اول، 1364ش.

"

4 روز پيش

عبدالعلی69 به سرنگار معنای تمسک به قرآن ، نفی سنت نیست پاسخ داد.
" باسمه تعالی
پستهای2962و................

نقل قول:
در اصل توسط abtahisina نوشته شده است http://www.iranclubs.org/forums/imag...s/viewpost.gif
کسی نبود بگوید که چرا مسیح بعد از مرگ از این جهان و مدعیان پیرویش خبر ندارد.
اولاً مطالبی که ما نوشته‌ایم نادیده می‌گیرید و آنچه را توان پاسخ‌گویی ندارید، از کنارش عبور می‌کنید.
ثانیاً چه کسی گفته آن گفت‌وگو پس از مرگ بوده؟
ثالثاً در نوشتارهای قبلی از شما خواسته شد بر این خبر نداشتن استدلال واضح بیاورید نه اینکه مرتب ادعاهای واهی خود را تکرار کنید.
شما عادت دارید که از دیگران انتظار داشته باشید به مطالب بر اساس پیش‌فرض‌های ذهنی شما پاسخ گویند؟
باسمه تعالی
نقل قول:
نقل قول:
در اصل توسط abtahisina نوشته شده است http://www.iranclubs.org/forums/imag...s/viewpost.gif
اگر شما اعمال شرک آمیز انجام دهید، بضرر خود شما و جامعه شماست. خدا همانطور که رحمان و رحیم آست، جبار هم هست. اصرار بر اعمال شرک آمیز از آنجا که یک جامعه را به فساد سیاسی، اقتصادی، اجتماعی می کشاند؛ طی مدت کوتاهی باعث نابودی میشود. از ما گفتن بود.
آنکه مشغول اعمال شرک‌آلود و اتهام‌زنی و لجن‌پراکنی علیه اهل ایمان و اهل قبله است شماها هستید اما کور و کوردلید و نه می‌فهمید و نه می‌بینید.
باسمه تعالی
جهت یادآوری و جلوگیری از به فراموشی سپرده شدن مطالب مطرح شده:


نقل قول:
در اصل توسط abtahisina نوشته شده است http://www.iranclubs.org/forums/imag...s/viewpost.gif
شما اگر پیش پزشک می روید، پزشک به شما جواب می دهد و این منافاتی با ایاک نستعین ندارد. اما امامزاده های شما ، به شما جوابی نمی دهند و صدای شما را هم نمیشنوند.
چطور با «إیّاک نستعین» منافاتی ندارد؟ از صدر تا ذیلش منافات است.
یاللعجب! با همین ملاک، اگر به اعداء الله هم عرض حاجت کنید و از سلطان جائر هم درخواست کنید، چون پاسختان را می‌دهد، پس منافات با در خواست «فقط از خدا» ندارد!!!!
--------------
نقل قول:
نقل قول:
در اصل توسط abtahisina نوشته شده است http://www.iranclubs.org/forums/imag...s/viewpost.gif
پس بنا به گفته شما واقعی بودن امام زاده زیاد تاثیری ندارد و مهم همان نیت است.
اینگونه برداشت کردن شما از عبارات واقعاً جای تعجب دارد.
آنچه نوشته شد، این بود که اساس مطلب، آن است که بنده به واسطه آنان که خدا مراجعه و توسیط ایشان را و تکریم آنها را بر ما لازم کرده، از خدای متعال بخواهد و البته جهت انتساب مکان یا زمان، به لحاظ عرفی، در نظر گرفته می‌شود.
مثل اینکه شما به واسطه کلماتی خدا را می‌خوانید که در عرف برای معانی خاصی قرارداد شده‌اند، اما اگر زمانی معلوم شد که بعضی از آن کلمات در اصل برای چیز دیگری قرارداد شده بوده و به اشتباه در مدت زمانی نزد عرف عام برای آن معنایی که شما قصد کرده بودید به کار می‌رفته‌اند، آیا باید بگویید که هرآنچه پیش از این خدا را خوانده‌اید به باد رفته؟ یا اینکه فوراً بگویید پس مهم نیست که معنای یک کلمه چه باشد و برای چه معنایی قرارداد شده باشد؟
قطعاً هر انسان عاقلی پس از آنکه عرف، به اشتباهی که مرتکب شده بود پی برد، از الفاظ صحیح استفاده خواهد کرد و همه هم می‌دانند که در آنچه پیشتر استعمال شده، مقصود و نسبت عرفی کافی بوده و آن استعمال هم عقلایی بوده است.
--------------------



نقل قول:
در اصل توسط abtahisina نوشته شده است http://www.iranclubs.org/forums/imag...s/viewpost.gif
آیه قرآن است این را می گوید، باور ندارید:


سوره مائده:
و آنگاه كه خدا به عيسى بن مريم مى‏گويد: «آيا تو به مردم گفتى كه من و مادرم را بعنوان دو معبود غير از خدا انتخاب كنيد؟!»، او مى‏گويد: «منزهى تو! من حق ندارم آنچه را كه شايسته من نيست، بگويم! اگر چنين سخنى را گفته باشم، تو مى‏دانى! تو از آنچه در روح و جان من است، آگاهى؛ و من از آنچه در ذات (پاك) توست، آگاه نيستم! بيقين تو از تمام اسرار و پنهانيها باخبرى. (116)

من، جز آنچه مرا به آن فرمان دادى، چيزى به آنها نگفتم؛ (به آنها گفتم خداوندى را بپرستيد كه پروردگار من و پروردگار شماست! و تا زمانى كه در ميان آنها بودم، گواهشان بودم؛ ولى هنگامى كه مرا از ميانشان برگرفتى، تو خود گواه آنها بودى؛ و تو بر هر چيز، گواهى! (117)
ما آیات قرآن را باور داریم اما آیه قرآن این را نمی‌گوید و شما دارید سفسطه می‌کنید.
در آیه شریفه، به هیچ وجه آنچه شما ادعا کردید نیامده است و شما دارید به قرآن دروغ می‌بندید و اوهام و سوء برداشت‌های خود را به کتاب خدا نسبت ناروا می‌دهید.
وَإِذْ قَالَ اللَّهُ يَا عِيسَى ابْنَ مَرْيَمَ أَأَنْتَ قُلْتَ لِلنَّاسِ اتَّخِذُونِي وَأُمِّيَ إِلَهَيْنِ مِنْ دُونِ اللَّهِ قَالَ سُبْحَانَكَ مَا يَكُونُ لِي أَنْ أَقُولَ مَا لَيْسَ لِي بِحَقٍّ إِنْ كُنْتُ قُلْتُهُ فَقَدْ عَلِمْتَهُ تَعْلَمُ مَا فِي نَفْسِي وَلَا أَعْلَمُ مَا فِي نَفْسِكَ إِنَّكَ أَنْتَ عَلَّامُ الْغُيُوبِ ﴿۱۱۶﴾

مَا قُلْتُ لَهُمْ إِلَّا مَا أَمَرْتَنِي بِهِ أَنِ اعْبُدُوا اللَّهَ رَبِّي وَرَبَّكُمْ وَكُنْتُ عَلَيْهِمْ شَهِيدًا مَا دُمْتُ فِيهِمْ فَلَمَّا تَوَفَّيْتَنِي كُنْتَ أَنْتَ الرَّقِيبَ عَلَيْهِمْ وَأَنْتَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ شَهِيدٌ ﴿۱۱۷﴾

«شهید» بودن، با «خبر داشتن» به یک معنا نیستند و ایشان هم در اینجا بحث نشنیدن یا بی‌خبر بودن را مطرح نکرده‌اند.
--------------------
نقل قول:
در اصل توسط abtahisina نوشته شده است http://www.iranclubs.org/forums/imag...s/viewpost.gif
این قسمت آیه چه می گوید ؛ خود مسیح می گوید من خبر ندارم، اما شما میگویی نه خبر داره.

تا زمانى كه در ميان آنها بودم، گواهشان بودم؛ ولى هنگامى كه مرا از ميانشان برگرفتى، تو خود گواه آنها بودى؛ و تو بر هر چيز، گواهى!
معلوم شد که با وجودی که دم از آیات می‌زنید اما چنان سرسری نگاه می‌کنید و رد می‌شوید و چنان درهم و برهم کلمات را به هم می‌ریزید که خودتان هم متوجه نمی‌شوید.
باز هم دروغ نسبت می‌دهید به مسیح - علی نبینا و آله و علیه السلام - و به آیات قرآن نسبت ناروا می‌دهید. این کج فهمی شماست و ناشی از ندانستن حداقل‌هایی از ادبیات و روش تفسیر که اینقدر اشتباهات عجیب و غریب می‌کنید و وقتی هم تذکر داده می‌شود توجه نمی‌کنید.
--------------------

نقل قول:
در اصل توسط abtahisina نوشته شده است http://www.iranclubs.org/forums/imag...s/viewpost.gif
شما روزی ده بار این آیه را میخوانید، این مشکل توست، باید خودت حلش کنی برای خودت.
خیر. ما که از اول مشکلی نداشتیم و برای ما حل است. تو ادعا کردی و همینطور چیزی پرانده‌ای و حاضر نیستی نه استدلال کنی بر ادعای خود و نه دست برداری و وقتی هم کم می‌آوری می‌گویی به من ربط ندارد. اگر ربط ندارد، اشتباه می‌کنی وارد میدان بحث و استدلال می‌شوی در حالی که از حداقل‌های روش تحقیق و استدلال عقلایی بی‌بهره‌ای.
-----------------------



نقل قول:
در اصل توسط abtahisina نوشته شده است http://www.iranclubs.org/forums/imag...s/viewpost.gif
من آیه هایی که مصادیق این واژه اند ذکر کردم، شما اگر واژه های بهتری سراغ دارید، بفرمایید تا من از این به بعد از آن استفاده کنم.
چون جواب نمی‌دهید، مجبورم مجدداً تکرار کنم و البته می‌دانم جوابی ندارید که بدهید و لافی زده‌اید و خود در آن درمانده‌اید:



نقل قول:
در اصل توسط abtahisina نوشته شده است http://www.iranclubs.org/forums/imag...s/viewpost.gif
استعانت از مدعو غیبی فقط مشکل دارد، زیرا این استعانت فقط مخصوص خداست.
در یک جا مدعو غیبی را تعریف کردید به آنها که ما را نمی‌بینند، صدایمان را نمی‌شنوند و نفع و ضرری به ما نمی‌رسانند! و اکنون می‌گویید این استعانت (استعانت از مدعو غیبی) فقط مخصوص خداست! آیا این خصوصیات را در خدا می‌بینید؟ من از شما نخواستم که مدعای خود را تکرار نمایید، بلکه خواستم استدلال کنید و بگویید از کجا؟ به چه دلیل منطقی؟ صرف ادعای شما که چیزی را اثبات نمی‌کند که یک واژه جعل کنید و آن را تعریف کنید و بعد هم انحصار مشکل را در آن بدانید.
---------------------- "

4 روز پيش


كليه زمانها +3.5 نسبت به گرينويچ . هم اكنون ساعت 11:30AM مي‌باشد.


© کليه حقوق براي باشگاه جوانان ايراني محفوظ است .
قوانين باشگاه
Powered by: vBulletin Version 3.8.10
Copyright ©2000 - 2021, Jelsoft Enterprises Ltd.
Theme & Persian translation by Iranclubs technical support team
اين وبگاه صرفا خدمات گفتمان فارسي بر روي اينترنت ارائه مي‌نمايد .
نظرات نوشته شده در تالارها بعهده نويسندگان آنهاست و لزوما نظر باشگاه را منعكس نمي‌كند
Live Feed provided by Forum Live Feed & User Wall v1.2.10 (Lite) - vBulletin Mods & Addons Copyright © 2021 DragonByte Technologies Ltd.