بازگشت به عقب   باشگاه جوانان ایرانی / تالار گفتمان ایرانیان

نکات

چی تو فکرته؟

[140]

جریان زندۀ تالارها
Freedom1 به سرنگار ترامپ برجام را پاره کرد! پاسخ داد.
" اعراب نهایتا آرمان فلسطین رو کنار گذاشتن و بدون اینکه کشور فلسطین تشکیل بشه دارن با اسراییل رابطه برقرار میکنن و ترامپ هم که صداقت داشت و مثل دموکرات‌ها با پنبه سر نمی برید! خدمات بزرگی به اسراییل کرد و بیت المقدس/اورشلیم رو به عنوان پایتخت اسراییل به رسمیت شناخت و اعراب رو مجبور کرد از رودربایستی خارج بشن‌ و این ماجرا رو تموم کنن. دیگه فقط ایران مونده که الان میگن ممکنه ترامپ صادق آخرین خدمت به اسراییل رو قبل از رفتن انجام بده. "

16 دقيقه پيش

کنجکاو1 به سرنگار انکار شرک پاسخ داد.
" وَقُلْ جَاءَ الْحَقُّ وَزَهَقَ الْبَاطِلُ إِنَّ الْبَاطِلَ كَانَ زَهُوقًا ﴿۸۱﴾
و بگو حق آمد و باطل نابود شد آرى باطل همواره نابودشدنى است (۸۱)
وَنُنَزِّلُ مِنَ الْقُرْآنِ مَا هُوَ شِفَاءٌ وَرَحْمَةٌ لِلْمُؤْمِنِينَ وَلَا يَزِيدُ الظَّالِمِينَ إِلَّا خَسَارًا ﴿۸۲﴾
و ما آنچه را براى مؤمنان مايه درمان و رحمت است از قرآن نازل مى ‏كنيم و[لى] ستمگران را جز زيان نمى‏ افزايد (۸۲)اسراء

حق کدام است ؟
باطل کدام است ؟

مطمعنا کلام خداوند ( قرآن ) حق است و هرانچه که مخالف آیات الهی ودر مسیر گمراه کردن انسانها از راه خداوند باشد باطل است .

وقتی کلام خداوند (قرآن ) به میان می آید هر سخن پوچ و گمراه کننده ای را باطل و نابود می کند .

وَمَا نُرْسِلُ الْمُرْسَلِينَ إِلَّا مُبَشِّرِينَ وَمُنْذِرِينَ وَيُجَادِلُ الَّذِينَ كَفَرُوا بِالْبَاطِلِ لِيُدْحِضُوا بِهِ الْحَقَّ وَاتَّخَذُوا آيَاتِي وَمَا أُنْذِرُوا هُزُوًا ﴿۵۶﴾
و پيامبران [خود] را جز بشارت‏ دهنده و بيم‏رسان گسيل نمى داريم و كسانى كه كافر شده‏ اند به باطل مجادله مى كنند تا به وسيله آن حق را پايمال گردانند وآیات من و آنچه را [بدان] بيم داده شده‏ اند به ريشخند گرفتند (۵۶)
وَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنْ ذُكِّرَ بِآيَاتِ رَبِّهِ فَأَعْرَضَ عَنْهَا وَنَسِيَ مَا قَدَّمَتْ يَدَاهُ إِنَّا جَعَلْنَا عَلَى قُلُوبِهِمْ أَكِنَّةً أَنْ يَفْقَهُوهُ وَفِي آذَانِهِمْ وَقْرًا وَإِنْ تَدْعُهُمْ إِلَى الْهُدَى فَلَنْ يَهْتَدُوا إِذًا أَبَدًا ﴿۵۷﴾
و كيست ‏ستمكارتر از آن كس كه به آيات پروردگارش پند داده شده و از آن روى برتافته و دستاورد پيشينه خود را فراموش كرده است ما بر دلهاى آنان پوششهايى قرار داديم تا آن را درنيابند و در گوشهايشان سنگينى [نهاديم] و اگر آنها را به سوى هدايت فراخوانى باز هرگز به راه نخواهند آمد (۵۷)
کهف
کافرین به باطل مجادله می کنند تابوسیله سخنان باطل حق را پایمال کنند آنها بوسیله سخنان باطل می خواهند آیات الهی را به ریشخند بگیرند .

پس وای به احوال آنها که از منظر خداوند ستمکار ترین انسانها به حساب می آیند آنها کسایی هستند که به آیات پروردگارش (قرآن ) پند داده می شود ولی از آن روی می گرداند و بوسیله سخن باطل بر علیه آیات الهی به ستیز بر می خیزند "

4 ساعت پيش

عبدالعلی69 به سرنگار انکار شرک پاسخ داد.
"
نقل قول:
در اصل توسط کنجکاو1 نوشته شده است نمايش نوشته
https://www.google.com/url?sa=i&url=...AAAAAdAAAAABAJ



آیا آنهایی که چنین عقیده ای دارند پیمانی از خداوند گرفته اند ؟

آیا آنها که عقیده دارند بهشت به آنها تعلق دارد و یا بخاطر گریه کردن برای مقربان الهی گناهانشان بخشیده می شود پیمانی از خداوند گرفته اند ؟
وَقَالُوا لَنْ تَمَسَّنَا النَّارُ إِلَّا أَيَّامًا مَعْدُودَةً قُلْ أَتَّخَذْتُمْ عِنْدَ اللَّهِ عَهْدًا فَلَنْ يُخْلِفَ اللَّهُ عَهْدَهُ أَمْ تَقُولُونَ عَلَى اللَّهِ مَا لَا تَعْلَمُونَ ﴿۸۰﴾بقره
و گفتند جز روزهايى چند هرگز آتش به ما نخواهد رسيد بگو مگر پيمانى از خدا گرفته ايد كه خدا پيمان خود را هرگز خلاف نخواهد كرد يا آنچه را نمیدانید به دروغ به خدا نسبت مى‏ دهيد (۸۰)
بَلَى مَنْ كَسَبَ سَيِّئَةً وَأَحَاطَتْ بِهِ خَطِيئَتُهُ فَأُولَئِكَ أَصْحَابُ النَّارِ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ ﴿۸۱﴾
آرى كسى كه بدى به دست آورد و گناهش او را در ميان گيرد پس چنين كسانى اهل آتشند و در آن ماندگار خواهند بود (۸۱)

خیلی جالبه مقایسه حق با باطل وحق وباطل رو یه جوردیدن
کفگیری نداشتی ونه دیگی
که بگم کفگیر ت به ته دیگه خورده
بی سوادی محض وکفروشرک والحاد ونفاق مطلق
ومطلق کفر ونفاق والحاد وشرک "

يك روز پيش

ناقد به سرنگار ترامپ برجام را پاره کرد! پاسخ داد.
" مطالب من لزوما پاسخ به امثال صبح وتفکرات کیهانی نیست، چون پیشاپیش از پاسخ های کلیشه ای وتکراری آن ها مطلع هستیم.
بلکه به منظور تامل و آسیب شناسی درباره مساله مهمی است که سال هاست ما را از نظر سیاسی واقتصادی وایدئولوژیک درگیر کرده و همان طور که قبلا اشاره شد راه برون رفتی برایش متصور نیست.
در رسانه های منطقه چنین تبلیغ می شود که ایران از مساله فلسطین و اسرائیل استفاده ابزاری می کند تا اهداف خودش را در منطقه پیش ببرد. وگرنه خود ایرانی ها هم می دانند که شعار نابودسازی اسرائیل یک شعار توخالی است.
در مقابل در داخل ایران هم باوری به درست یا غلط وجود دارد که می گوید ایران کاسه داغتر از آش شده و برای فلسطین هزینه بیخودی می دهد ویا می گویند ایران دچار دوگانگی شده ودر قبال ظلم و تعدی علیه مسلمانان سایر نقاط جهان بی تفاوت است.
صرف نظر از این که در واقع چه می گذرد، معضل مهم ما شکل گیری افکار عمومی منتقد وبلکه مخالف (چه در منطقه وچه در داخل) نسبت به سیاست ایران در قبال مساله فلسطین و اسرائیل است.
این را اضافه کنید به جریان انقلابی و مقاومت (چه در داخل وچه در سطح منطقه) که هنوز در انتظار تحقق شعار نابودی اسرائیل هستند و برای مثال می پرسند چرا ایران دچار انفعال شده وجواب موشک پرانی ها وتخریب وترور وانفجارهای اسرائیل را نمی دهد؟
به هر حال همان طور که در خیلی از امور سیاسی ، اقتصای ، فرهنگی و... دچار معضل وبحران هستیم (منظورم به طور خاص بحران در اقناع سازی افکارعمومی است) در مساله فلسطین ـ اسرائیل هم به نوعی به بن بست رسیده وباری به هر جهت گذران امور می کنیم... "

يك روز پيش

کنجکاو1 به سرنگار انکار شرک پاسخ داد.
" https://www.google.com/url?sa=i&url=...AAAAAdAAAAABAJ

نقل قول:
عزاداران در این مراسم، ابزارهای دست‌سازی را که به همین منظور از یک دستگیره و میخ و خرده‌شیشه ساخته شده، با فشار بارها و بارها روی سینه، پاها و بازوهای برهنه خود می‌کشند و بدین ترتیب با جاری شدن خون از زخم‌های بدنشان این آداب و رسوم را زنده می‌دارند. برپاکنندگان این مراسم معتقدند فوران خون روی بدن در هفتۀ مقدس، گناهانشان را پاک می‌کند.
آیا آنهایی که چنین عقیده ای دارند پیمانی از خداوند گرفته اند ؟

آیا آنها که عقیده دارند بهشت به آنها تعلق دارد و یا بخاطر گریه کردن برای مقربان الهی گناهانشان بخشیده می شود پیمانی از خداوند گرفته اند ؟
وَقَالُوا لَنْ تَمَسَّنَا النَّارُ إِلَّا أَيَّامًا مَعْدُودَةً قُلْ أَتَّخَذْتُمْ عِنْدَ اللَّهِ عَهْدًا فَلَنْ يُخْلِفَ اللَّهُ عَهْدَهُ أَمْ تَقُولُونَ عَلَى اللَّهِ مَا لَا تَعْلَمُونَ ﴿۸۰﴾بقره
و گفتند جز روزهايى چند هرگز آتش به ما نخواهد رسيد بگو مگر پيمانى از خدا گرفته ايد كه خدا پيمان خود را هرگز خلاف نخواهد كرد يا آنچه را نمیدانید به دروغ به خدا نسبت مى‏ دهيد (۸۰)
بَلَى مَنْ كَسَبَ سَيِّئَةً وَأَحَاطَتْ بِهِ خَطِيئَتُهُ فَأُولَئِكَ أَصْحَابُ النَّارِ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ ﴿۸۱﴾
آرى كسى كه بدى به دست آورد و گناهش او را در ميان گيرد پس چنين كسانى اهل آتشند و در آن ماندگار خواهند بود (۸۱)
"

يك روز پيش

عبدالعلی69 به سرنگار ***ایام حزن آل الله وخانه نشینی مولا وشهادت ام ابیها سلام الله علیهما تسلیت *** پاسخ داد.
"
ترجمه:
علامه مجلسى گويد:
در بعضى از كتابها روايتى در باره وفات حضرت فاطمه عليها السّلام يافتم كه دوست دارم آن را بنويسم:
ورقة بن عبد اللَّه ازدى مى‏گويد: من براى رضاى خداوند به مكّه مشرّف شدم، در آن زمانى كه مشغول طواف بودم با كنيزكى كه گندمگون و خوش صورت و خوش كلام بود
زندگانى حضرت زهرا عليها السلام ( ترجمه جلد 43 بحار الأنوار) ترجمه روحانى، ص: 605
مواجه شدم، وى با فصاحت و بلاغتى كه داشت اين دعا را مى‏خواند:
اللهم رب الكعبة الحرام، و ...
اى گروه حجّاج! آگاه باشيد كه آقايان من خوبترين خوبان و برگزيدگان نيكان مى‏باشند، افرادى هستند كه قدر و منزلت آنان از ديگران برتر است و نام ايشان در همه شهرها مشهور و اين لباس افتخار را بر تن كرده‏اند.
ورقة بن عبد اللَّه مى‏گويد: من به آن كنيزك گفتم: من اين طور گمان مى‏كنم كه تو از دوستداران اهل بيت باشى؟ گفت: آرى، گفتم: از كدام دوستان ايشان هستى؟ گفت: من فضّه كنيز فاطمه زهرا دختر پيغمبر اسلام صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم مى‏باشم.
گفتم: خوش آمدى! و از ديدارت خوشحال هستم كه من مشتاق سخن و گفتار تو بودم، اكنون از تو خواهش مى‏كنم هنگامى كه از طواف فراغت حاصل كردى در بازار طعام توقف كن تا من بيايم، اين عمل براى تو ثواب دارد. پس از اين گفتگوها از يك ديگر جدا شديم.
پس از آنكه من از طواف فراغت حاصل نمودم و به سوى منزل خود روانه شدم و از طريق بازار طعام مى‏رفتم ديدم فضّه در كنارى نشسته است. به سوى او رفتم و او را به كنارى بردم و هديه‏اى به وى دادم كه صدقه نبود. سپس به او گفتم: مرا از بانويت فاطمه زهرا آگاه كن و آنچه را كه وى بعد از فوت پدرش ديد، برايم شرح بده! ورقة بن عبد اللَّه مى‏گويد: وقتى او سخن مرا شنيد چشمانش پر از اشك شد، آنگاه با ناله و ندبه گفت:
اى ورقة بن عبد اللَّه! غم و اندوه مرا تجديد كردى، اندوهى را كه در قلب من نهان بود برانگيختى! اكنون بشنو تا آنچه را كه از حضرت فاطمه مشاهده نمودم بگويم:
بدان موقعى كه پيغمبر خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم از دنيا رحلت كرد مردم از صغير و كبير براى آن حضرت ضجّه و گريه كردند، مصيبت رحلت پيامبر خدا براى نزديكان و ياران، و دوستان بسيار بزرگ بود، هيچ زن و مردى ديده نمى‏شد مگر اينكه مشغول گريه و ناله و ندبه بود.
در ميان اهل زمين و اصحاب و خويشاوندان و دوستان كسى نبود كه حزن و غم و اندوه وى از بانوى من فاطمه زهرا شديدتر باشد. غم و غصه بانوى من همچنان زياد مى‏شد و گريه‏اش شدّت مى‏گرفت.
زندگانى حضرت زهرا عليها السلام ( ترجمه جلد 43 بحار الأنوار) ترجمه روحانى، ص: 606
هفت روز بود كه ناله فاطمه عليها السّلام آرام نمى‏شد هر روزى كه مى‏گذشت گريه حضرت زهرا از روز گذشته بيشتر مى‏شد، در روز هشتم فاطمه كليه غم و اندوه درونى خود را ظاهر كرد و به علّت كم طاقتى خارج شد و فرياد كشيد، گويا با دهان مبارك پيامبر سخن مى‏گويد.
در همين موقع بود كه زنان مدينه دويدند، كودكان از جايگاه خود خارج شدند، صداى مردم به گريه و ضجّه بلند شد، مردم از هر طرف آمدند، چراغها را خاموش كردند كه صورت زنان پيدا نباشد، زنان خيال مى‏كردند كه پيغمبر معظم اسلام صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم سر از قبر بيرون آورده! مردم به علّت آن منظره دلخراش دچار وحشت و حيرت شده بودند. حضرت زهرا براى پدر بزرگوارش ناله و ندبه مى‏كرد و مى‏فرمود:
وا ابتاه! وا صفياه! وا محمّداه! وا ابا القاسماه! وا ربيع الارامل و اليتامى! من للقبلة و المصلى؟ من لا بنتك الوالهة و الثكلى! سپس در حالى كه دامن لباسش به زمين كشيده مى‏شد به سوى قبر پدر بزرگوارش روانه گرديد. او از شدت اشك چيزى را نمى‏ديد و همچنان مى‏آمد تا نزديك قبر پدر فقيدش رسيد. و چون به سوى حجره رفت و چشمش به محلّى كه در آنجا اذان گفته مى‏شود افتاد پاهايش از رفتن باز ماند، ناله و گريه وى همچنان ادامه داشت تا اينكه غش كرد.
آنگاه زنان دويدند و آب بر بدن و سينه و صورت او پاشيدند تا به هوش آيد آن هنگام كه به هوش آمد، برخاست و فرمود:
قدرت و قوّت من تمام شد، طاقتم به سر آمد، دشمن من مرا شماتت و سرزنش كرد، غم و اندوه مرا مى‏كشد، پدر جان! من سرگردان و تنها و حيران مانده‏ام، زبان و صداى من ساكت شد، پشت من خم و زندگى من ناگوار و روزگارم تيره و تار گرديد.
پدر جان! بعد از تو انيس و مونسى ندارم، كسى نيست كه مرا از گريه آرام نمايد و به هنگام ناتوانى يار و معين من باشد.
پدر جان! بعد از تو مكان نزول قرآن از بين رفت، محل هبوط جبرئيل و ميكائيل ناپديد شد.
پدر جان! بعد از تو اسباب (خير و بركت) دگرگون شد، درهاى چاره به روى من بسته شد! بعد از تو دنيا را ترك نموده‏ام.
زندگانى حضرت زهرا عليها السلام ( ترجمه جلد 43 بحار الأنوار) ترجمه روحانى، ص: 607
پدر جان! تا نفس مى‏كشم براى تو گريه مى‏كنم و مشتاق تو مى‏باشم و غم و اندوه من براى تو ادامه دارد.
سپس ندا سر داد: پدر جان! پدر جان! و بعد اين اشعار را خواند:
1- حقّا كه غم و اندوه من براى تو تجديد مى‏شود. به خداوند سوگند كه قلب من فرو مى‏ريزد.
2- و در هر روزى آه و افسوس من افزون خواهد شد، رنجى كه براى فقدان تو مى‏برم، تمام نخواهد شد.
3- اين پيش آمد ناگوار عزا و مصيبت مرا بزرگ نمود، گريه من همه وقت تجديد مى‏شود.
4- حقّا آن قلبى كه در عزا و مصيبت تو صبور باشد بسيار شكيبا و پر طاقت خواهد بود.
آنگاه فرمود: پدر جان! بعد از رفتن تو نورهاى دنيا منقطع شد، دنيا آن تر و تازگى را كه با بودن تو داشت از دست داد و روزگار تيره و تار گرديد. تاريكى‏هاى دنيا تر و خشك آن را فرا گرفت.
پدر جان! من تا آن هنگام كه تو را ملاقات نمايم تأسف مى‏خورم.
پدر جان! پس از مفارقت تو چشم من به خواب نرفته.
پدر جان! كيست كه به داد بيوه زنان و بينوايان برسد؟ كيست كه تا روز قيامت به داد امّت تو برسد؟
پدر جان! ما بعد از تو ضعيف و ناتوان شديم.
پدر جان! مردم از ما روگردان شده‏اند، در صورتى كه ما به واسطه تو در ميان مردم معظّم و بزرگ به شمار مى‏رفتيم. كدام اشك است كه در فراق تو فرو نريزد؟! كدام غم و اندوه است كه بعد از تو براى مصيبت تو دائمى نباشد؟! كدام چشم است كه بعد از تو به خواب رود؟! در صورتى كه تو بهار دين و نور پيامبران بودى، چگونه است كه كوهها خراب نشدند و درياها فرو نرفتند و زمين طعمه زلزله نگرديد؟! پدر جان! من دچار مصيبت بزرگى شدم، اين مصيبت من مصيبت كوچكى نيست.
پدر جان! من مغلوب اين عزاى بزرگ و اين پيش آمد هولناك گرديدم.
زندگانى حضرت زهرا عليها السلام ( ترجمه جلد 43 بحار الأنوار) ترجمه روحانى، ص: 608
پدر جان! ملائكه براى تو گريان شدند و افلاك از حركت ايستادند، منبرت بعد از تو دچار وحشت و محرابت از وجود تو خالى شد، قبر تو براى اينكه تو را در بر گرفته خوشحال و بهشت به تو و دعا و نماز تو مشتاق گرديد.
پدر جان! آن مجالسى كه تو داشتى (با رفتن تو) دچار ظلمت بزرگى شده‏اند. براى تو متأسفم تا اينكه به همين زودى نزد تو بيايم. ابو الحسن تو را از دست داد، همان ابو الحسنى كه: مؤتمن، پدر دو فرزند تو حسن و حسين، برادر تو دوست تو و محبوب تو مى‏باشد.
همان على كه تو او را از زمان كودكى پرورش دادى در زمان بزرگسالى او با وى برادر شدى، همان على كه محبوبترين دوستان و اصحاب تو بود، همان على كه در اسلام آوردن و هجرت نمودن و يارى كردن تو بر همه سبقت گرفت، ما تو را از دست داديم، گريه قاتل ما خواهد بود، تأسف همراه و مونس ما گرديد.
سپس آن بانو فريادى زد و ناله‏اى كرد كه نزديك بود روح از بدنش مفارقت نمايد، آنگاه اين اشعار را قرائت كرد:
1- صبر من كم و عزاى من آشكار شد بعد از آنكه خاتم انبيا را از دست دادم.
2- اى چشم من، اشك فراوان بريز! اى چشم من، واى بر تو، بخل مكن و خون گريه كن! 3- اى رسول خدا! اى برگزيده خدا! اى پناهگاه يتيمان و ضعيفان! 4- حقّا كه كوه‏ها و وحوش و پرندگان و زمين بعد از گريه آسمان براى تو گريان شدند.
6- محراب عبادت و مجلس درس قرآن كه در هر صبح و شام تشكيل مى‏شد براى تو گريه مى‏كنند.
7- دين اسلام كه در ميان مردم يكى از غربا به شمار مى‏رود در مصيبت تو گريان شد.
8- كاش آن منبرى را كه بر فراز آن مى‏رفتى مى‏ديدى كه چگونه بعد از نور وجودت، اكنون ظلمت آن را فرا گرفته.
9- اى خداى زهرا اجل مرا به زودى برسان! زيرا زندگى من تيره و تار گرديد.
سپس به جانب منزل خود بازگشت و شب و روز شروع به گريه و ناله كرد، اشك وى خشك نمى‏شد و ناله و ضجّه‏اش آرام نمى‏گرفت.
زندگانى حضرت زهرا عليها السلام ( ترجمه جلد 43 بحار الأنوار) ترجمه روحانى، ص: 609
بزرگان اهل مدينه اجتماع كردند و به حضور امير المؤمنين على عليه السّلام آمدند و گفتند:
اى ابو الحسن! فاطمه شب و روز گريه مى‏كند، هيچ كدام از ما شب در رختخواب به خواب نمى‏رويم، در حالى كه روزها به علّت مشغله و طلب معاش قرار و آرام نداريم، ما از تو تقاضا مى‏كنيم كه فاطمه يا شب گريه كند و يا روز.
حضرت امير فرمود: مانعى ندارد. على عليه السّلام اين موضوع را با فاطمه عليها السّلام در ميان نهاد ولى متوجّه شد كه آن حضرت از گريه ساكت نمى‏شود و تسليت گفتن براى او ثمرى ندارد.
در اين حال فاطمه عليها السّلام گفت: اى ابو الحسن! من چندان مكثى در ميان اين مردم نخواهم كرد و به زودى از ميان اين مردم مى‏روم، على جان به خداوند سوگند من شب و روز از گريه آرام نخواهم گرفت تا اينكه به پدرم ملحق شوم.
حضرت امير فرمود: باشد، هر طور كه ميل دارى انجام بده.
على عليه السّلام بعد از آن، اطاقى خارج از شهر مدينه براى حضرت فاطمه عليها السّلام ساخت كه آن را بيت الاحزان مى‏گفتند. به هنگام صبح فاطمه حسن و حسين عليهم السّلام را برمى‏داشت و به بقيع مى‏رفت و همچنان تا شب مشغول گريه بود. و چون شب فرا مى‏رسيد حضرت امير مى‏آمد و فاطمه را به منزل باز مى‏گردانيد.
حضرت فاطمه پس از فوت پدر بزرگوارش مدت بيست و هفت روز اين برنامه را انجام مى‏داد، آنگاه مريض شد و تا چهل روز زنده بود و سپس از دنيا رحلت كرد.
به هنگام رحلت آن حضرت، على عليه السّلام نماز ظهر را خوانده به سوى منزل بازگشت.
كنيزان را ديد در حالى به استقبال آن حضرت آمدند در حالى كه گريان و محزون بودند.
امام عليه السّلام به ايشان فرمود: چه خبر شده، چرا شما را ناراحت و مضطرب مى‏بينم؟! گفتند: يا امير المؤمنين! دختر عموى خود زهرا را درياب، گر چه گمان نمى‏كنيم حاصلى داشته باشد.
حضرت على به سرعت به سوى اطاق فاطمه رفت و بر آن بانو وارد شد، ناگاه ديد فاطمه در ميان بستر خويش (كتان سفيد مصرى) افتاده و به طرف راست و چپ مى‏غلطد.
على عليه السّلام ردا را از دوش خود و عمّامه را از سر مبارك خويش افكند و لباس خود را درآورد، آنگاه آمد و سر مبارك حضرت زهرا را به دامن گرفت و فرمود: اى زهرا!
زندگانى حضرت زهرا عليها السلام ( ترجمه جلد 43 بحار الأنوار) ترجمه روحانى، ص: 610
ولى حضرت فاطمه سخنى نگفت. براى دومين بار فرمود: اى دختر محمّد مصطفى! فاطمه زهرا باز جوابى نداد! على عليه السّلام براى سومين بار صدا زد:
اى دختر آن كسى كه زكات را در دامن عباى خود براى فقرا مى‏برد! جوابى نشنيد.
اى دختر آن كسى كه با ملائكه نماز خواند! حضرت زهرا عليها السّلام جوابى نداد.
على عليه السّلام صدا زد:
اى فاطمه، با من سخن بگو! من پسر عموى تو على بن ابى طالب هستم.
فاطمه چشمان خود را به روى او باز كرد، آنگاه آن بانو گريست و على عليه السّلام هم گريان شد و به زهراى اطهر فرمود: مگر تو را چه شده؟ من پسر عمويت على هستم.
فاطمه گفت: اى پسر عمو! من اكنون آن مرگى را مشاهده مى‏كنم كه نمى‏توان از دست آن گريخت. من مى‏دانم كه تو بعد از من نمى‏توانى ازدواج نكنى، يا على! اگر ازدواج كردى يك شب و يك روز نزد همسرت و يك شب و يك روز پيش فرزندان من باش.
على جان! به صورت حسن و حسينم سيلى نزنى، زيرا ايشان يتيم و دل شكسته‏اند، ديروز بود كه آنان جدّ بزرگوار خود را از دست دادند، امروز هم مادر خود را از دست مى‏دهند.
واى بر آن امّتى كه آنان را مى‏كشند و با ايشان بغض و دشمنى مى‏ورزند!! آنگاه اشعارى را بدين ترتيب خواند:
1- اگر گريه مى‏كنى بر من گريه كن اى بهترين هدايت‏كنندگان، و اشك بريز كه روز فراق رسيد.
2- اى همسر بتول! من در باره نسل خود به تو سفارش مى‏كنم، زيرا كه ايشان ملازم اسلام مى‏باشند.
3- براى من و يتيم‏هاى من گريه كن، مخصوصا كشته و قتيل كربلا را فراموش نكنى.
4- ايشان مفارقت مى‏كنند و يتيمانى حيران و سرگردان مى‏شوند، خداوند مقرّر كرده كه روز فراق است.
حضرت امير به زهراى اطهر فرمود: اى دختر رسول خدا! تو اين مطلب را از كجا مى‏گويى، در صورتى كه وحى خدا از خاندان ما قطع شده است؟! فاطمه گفت: اى ابو الحسن! من امروز خواب ديدم كه پدر بزرگوارم در ميان قصرى از
زندگانى حضرت زهرا عليها السلام ( ترجمه جلد 43 بحار الأنوار) ترجمه روحانى، ص: 611
جواهرات سفيد است، چون مرا ديد فرمود:
دخترم! نزد من بيا، زيرا من مشتاق تو هستم.
گفتم: پدر جان! به خداوند سوگند كه من بيشتر شوق ملاقات تو را دارم.
پدر فرمود: تو امشب نزد من خواهى بود.
گفتار پدرم هميشه راست است و به وعده خود وفا خواهد كرد.
على جان! هنگامى كه قرائت کردی تو سوره یاسین رو بدان كه اجلم فرا رسيده، مرا غسل بده، ولى بدنم را برهنه نكن، زيرا من پاك و مطهّر مى‏باشم.
على جان! خودت و اهل خانه‏ام كه به من نزديك هستند بر جنازه‏ام نماز بخوانيد.
على جان! مرا شبانه به خاك بسپار، اين نحوه را پدرم پيغمبر خدا به من خبر داده.
حضرت امير عليه السّلام مى‏فرمايد: به خداوند سوگند من متصدى امر آن بانو شدم و بدن وى را از زير پيراهن غسل دادم، به خداوند سوگند كه بدن فاطمه زهرا پاك و مطهّر بود، آنگاه بدن مقدس او را از باقيمانده حنوط پيامبر اسلام صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم حنوط كردم، سپس پيكر مباركش را در ميان كفنهايش جاى دادم و چون تصميم گرفتم كفن او را گره بزنم، صدا زدم:
اى امّ كلثوم، زينب، سكينه، فضّه، حسن و حسين! بياييد و مادر خود را براى آخرين بار ببينيد، روز فراق آمد و ملاقات شما در بهشت خواهد بود.
حسنى و حسين عليهما السّلام در حالى آمدند كه فرياد مى‏زدند: آه از اين حسرتى كه هيچ وقت به علّت از دست دادن جدّمان، پيامبر خدا و مادرمان، فاطمه زهرا از بين نخواهد رفت.
اى مادر حسن و حسين! هنگامى كه جدّ ما حضرت محمّد مصطفى صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم را ملاقات نمودى سلام ما را به آن حضرت برسان و به آن بزرگوار بگو:
ما بعد از تو در دار دنيا يتيم مانديم! حضرت على مى‏فرمايد: من خداوند را شاهد مى‏گيرم كه فاطمه زهرا آه و ناله كرد، دستهاى خود را دراز نمود و حسنين را چند لحظه‏اى به سينه خود چسبانيد. ناگاه هاتفى از آسمان ندا در داد:
اى ابو الحسن! حسين را از روى سينه فاطمه بردار، به خداوند سوگند كه ملائكه آسمانها را گريان كردند، زيرا دوست مشتاق لقاى دوست است.
زندگانى حضرت زهرا عليها السلام ( ترجمه جلد 43 بحار الأنوار) ترجمه روحانى، ص: 612
حضرت امير عليه السّلام مى‏فرمايد: من حسنين را از روى سينه زهرا برداشتم و در حال بستن بندهاى كفن اين اشعار را سرودم:
1- مفارقت تو برايم بزرگترين امور است، و از دست دادن تو سخت‏ترين مصيبت.
2- من براى حسرت و غم آن كسى گريه و ناله مى‏كنم كه بهترين راه را براى مرگ پيمود.
3- اى چشم من! با من مساعدت و همراهى كن كه محزون دائمى هستم و براى دوست خودم گريان.
سپس امير المؤمنين على عليه السّلام جسد فاطمه زهرا را روى دست خويشتن گرفت و به سوى قبر پدرش رسول خدا آورد و فرمود:
سلام بر تو اى رسول خدا! سلام بر تو اى حبيب خدا! سلام بر تو اى نور خدا! سلام بر تو اى برگزيده خدا! درود و تحيّت من و دخترت فاطمه كه بر تو وارد مى‏شود بر تو باد. حقّا كه امانت مسترد گرديد.
آه از حزن رسول! آه از حزن بتول! دنيا براى من تيره و تار شد. خوشحالى و سرور از من دور شد. آه از حزن و تأسف من! آنگاه جنازه آن بانو را نزديك قبر پيغمبر خدا آورد و با گروهى از اهل خانه خود و اصحاب و دوستان و برخى از مهاجرين و انصار بر بدن مبارك حضرت زهرا نماز خواند.
و چون پيكر فاطمه را به خاك سپرد و در لحد جاى داد اشعارى خواند بدين مضمون:
1- مصايب و مشكلات دنيا براى من زياد است، همنشين دنيا كه دنيا طلب باشد تا زمان مرگ عليل خواهد بود.
2- بعد از آنكه دو نفر با هم دوستى نمودند البتّه فراقى وجود خواهد داشت، حقّا كه بقاى من نزد شما قليل و اندك خواهد بود.
3- حقّا از دست دادن فاطمه زهرا كه بعد از رسول خدا براى من اتّفاق افتاد دليل بر اين است كه هيچ دوستى تا ابد برقرار نخواهد بود.
زندگانى حضرت زهرا عليها السلام ( ترجمه جلد 43 بحار الأنوار) ترجمه روحانى، ص: 613
مجلسى، محمد باقر بن محمد تقى - روحانى على آبادى، محمد، زندگانى حضرت زهرا عليها السلام ( ترجمه جلد 43 بحار الأنوار) ترجمه روحانى، 1جلد، انتشارات مهام - تهران، چاپ: اول، 1379 ش.
"

يك روز پيش

عبدالعلی69 به سرنگار انکار شرک پاسخ داد.

يك روز پيش

عبدالعلی69 به سرنگار انکار شرک پاسخ داد.
"
نقل قول:
در اصل توسط کنجکاو1 نوشته شده است نمايش نوشته
أَمْ تَقُولُونَ إِنَّ إِبْرَاهِيمَ وَإِسْمَاعِيلَ وَإِسْحَاقَ وَيَعْقُوبَ وَالْأَسْبَاطَ كَانُوا هُودًا أَوْ نَصَارَى قُلْ أَأَنْتُمْ أَعْلَمُ أَمِ اللَّهُ وَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنْ كَتَمَ شَهَادَةً عِنْدَهُ مِنَ اللَّهِ وَمَا اللَّهُ بِغَافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُونَ ﴿۱۴۰﴾
يا مى‏ گوييد ابراهيم و اسماعيل و اسحاق و يعقوب و اسباط [دوازده‏ گانه] يهودى يا نصرانى بوده‏ اند بگو آيا شما بهتر میدانید يا خدا و كيست ‏ستمكارتر از آن كس كه شهادتى از خدا را در نزد خويش پوشيده دارد و خدا از آنچه مى ‏كنيد غافل نيست (۱۴۰)
تِلْكَ أُمَّةٌ قَدْ خَلَتْ لَهَا مَا كَسَبَتْ وَلَكُمْ مَا كَسَبْتُمْ وَلَا تُسْأَلُونَ عَمَّا كَانُوا يَعْمَلُونَ ﴿۱۴۱﴾
آن جماعت را روزگار سپرى شد براى ايشان است آنچه به دست آورده‏ اند و براى شماست آنچه به دست آورده‏ ايد و از آنچه آنان میکرده‏ اند شما بازخواست نخواهيد شد (۱۴۱)بقره


دیگر خداوند چگونه باید بگوید که بپذیرید گذشتگان هرچه بودند خوب بودن یا بد بودن و هردوشمنی و دوستی بین خودداشتن مربوط به خودشان بوده است دیگر برای آنها چه سود وزیانی دارد که ما بخواهیم شب و روز سین چاک و غمخوار آنها باشیم این دوستی نیست .

دوستان ومحبان آنها کسی است که راه و عقیدهشان را پیش بگیرند نه آنکس که شب وروز همو غمش این باشد وبر سروسینه بزند که قلان مقام مال اوبده ویا فلان مال مال او بوده و فلان شخص نگذاشته و حق اورا خورده
نبوت و امامت مقامی نیست که کسی جز خداوند بتواند از شخصی بگیرد .
آیا تا به حال درقرآن شنیده اید که کسی توانسته باشد مقام نبوت پیامبری را از او بگیرد و خود بردارد ؟

آیا فرعون با آن قدرتش توانست مقام موسی وهارون را از آنها بگیرد ؟
پیامبران کم دشمن ویدخواه که نداشتن کدام پیامبر را می شناسید که مقام نبوتش را گرفته باشند ؟

آنچه خداوند درقرآن به ما درباره مقام پیامبران م مقربین درگاهش به ما می گوید این است که مردمان بعد از مرگشان نه تنها مقام نبوتشان را نمی گیرند بلکه به مقام خدایی میرساندشان یک نمونه اش را که همه می شناسید عیسی بن مریم که فقط پیامبر و فرستاده خداوند بود ولی پیروان وبه ظاهر دوستارانش ولی در اصل دشمنانش اوومادرش را به خدایی رساندن وتازه هرروز هم و غم این را دارند که که به صلیب کشیدنش دشمنانش و به خاطر خود شیرین و ابراز دوستی خودرا به صلیب می کشند و با تیغ و میخ بدن خودرا پاره پاره می کنند برای خوشایند عیسی و خداوند

https://www.google.com/url?sa=i&url=...AAAAAdAAAAABAD

https://www.google.com/url?sa=i&url=...AAAAAdAAAAABAJ

آیا اینها که چنین در غم عیسی اینگونه برسرو سینه می کوبند دوستان و محبین عیسی هستند .یا کسایی که می گویند عیسی فقط بنده و پیامبر خداوند بود نه پسر خداویا خود خداوند ؟

از منظر آنها که چنین می کنند هرکس غیراز عقیده آنها را داشته باشند دشمن عیسی مسیح به حساب می آیند .
نقل قول:
در اصل توسط کنجکاو1 نوشته شده است نمايش نوشته
وَكُلًّا نَقُصُّ عَلَيْكَ مِنْ أَنْبَاءِ الرُّسُلِ مَا نُثَبِّتُ بِهِ فُؤَادَكَ وَجَاءَكَ فِي هَذِهِ الْحَقُّ وَمَوْعِظَةٌ وَذِكْرَى لِلْمُؤْمِنِينَ ﴿۱۲۰﴾هود
ما از هر يك از سرگذشتهاي انبياء را براي تو باز گو كرديم تا قلبت آرام (و اراده‏ ات قوي) گردد و در اين (اخبار و سرگذشتها) حق و موعظه و تذكر براي مؤ منان آمده است. (۱۲۰)
لَقَدْ كَانَ فِي قَصَصِهِمْ عِبْرَةٌ لِأُولِي الْأَلْبَابِ مَا كَانَ حَدِيثًا يُفْتَرَى وَلَكِنْ تَصْدِيقَ الَّذِي بَيْنَ يَدَيْهِ وَتَفْصِيلَ كُلِّ شَيْءٍ وَهُدًى وَرَحْمَةً لِقَوْمٍ يُؤْمِنُونَ ﴿۱۱۱﴾یوسف
به راستی در سرگذشت آنان عبرتی برای خردمندان است. [قرآن] سخنی نیست که به دروغ بافته شده باشد، بلکه تصدیق کننده کتاب های آسمانی پیش از خود است و بیان گر هر چیز است و برای مردمی که ایمان دارند، سراسر هدایت و رحمت است. (۱۱۱)

إِنَّ فِي ذَلِكَ لَذِكْرَى لِمَنْ كَانَ لَهُ قَلْبٌ أَوْ أَلْقَى السَّمْعَ وَهُوَ شَهِيدٌ ﴿۳۷﴾
در اين تذكري است براي آن كس كه عقل دارد، يا گوش فرادهد و حضور يابد. (۳۷)



درسرگذشت آنان عبرتی برای خردمندان

نه اینکه خطای آنهارا تکرار کنیم
این ایات جواب احیمقهای زنیم مابون بود مثل وهابیت و............که ایه قرانی معناش رو نمی فهمیدند میاوردند و
نقل قول:
در اصل توسط کنجکاو1 نوشته شده است نمايش نوشته
تِلْكَ أُمَّةٌ قَدْ خَلَتْ لَهَا مَا كَسَبَتْ وَلَكُمْ مَا كَسَبْتُمْ وَلَا تُسْأَلُونَ عَمَّا كَانُوا يَعْمَلُونَ ﴿۱۳۴﴾بقره
آن جماعت را روزگار به سر آمد دستاورد آنان براى آنان و دستاورد شما براى شماست و از آنچه آنان میکرده‏ اند شما بازخواست نخواهيد شد (۱۳۴)


بقدری خداوند دراین آیه منظورشو روشن بیان فرموده که نیازی به سخن دیگری نیست .

البته با این وجود منکرین و کسایی که با آیات الهی سرجدال دارند نخواهند پذیرفت .

اخ الیهود منافق مزدور بیش از نیمی از ایات قران کریم در رابطه با انبیاء سلف سلام الله علیهم اجمعین هست با امت هاشون

احمیق نام مقدس موسی رو سرچ کن ( چون اهل قران خوندن نیستی )

دهها بار خاطرات حضرتش رو با قوم لجوجش خدای متعال اوره بطوریکه بعضا ایات عین هم در سوره های مختلف تکرار شده

وهمینطور حضرت نوح وابراهیم وسلیمان وداود و......................
الاغ اگه اینی که توی نفهم وسایر منکران ودشمنان خدا ومحمد وال محمد مثل وهابیت وناصبیها می خاهید القا ء کنید درست بود

پس العیاذ بالله العلی العظیم لغو بود ان همه ایات وسور و.......نستجیر بالله العلی العظیم

ای مگس عرصه سیمرغ نه جولانگه توست ................................
"

يك روز پيش

عبدالعلی69 به سرنگار سرگذشت پیشینیان در کلام الله المجید پاسخ داد.
"
أَمْ تُريدُونَ أَنْ تَسْئَلُوا رَسُولَكُمْ كَما سُئِلَ مُوسى‏ مِنْ قَبْلُ وَ مَنْ يَتَبَدَّلِ الْكُفْرَ بِالْإيمانِ فَقَدْ ضَلَّ سَواءَ السَّبيلِ (108)
وَدَّ كَثيرٌ مِنْ أَهْلِ الْكِتابِ لَوْ يَرُدُّونَكُمْ مِنْ بَعْدِ إيمانِكُمْ كُفَّاراً حَسَداً مِنْ عِنْدِ أَنْفُسِهِمْ مِنْ بَعْدِ ما تَبَيَّنَ لَهُمُ الْحَقُّ فَاعْفُوا وَ اصْفَحُوا حَتَّى يَأْتِيَ اللَّهُ بِأَمْرِهِ إِنَّ اللَّهَ عَلى‏ كُلِّ شَيْ‏ءٍ قَديرٌ (109)سوره مبارکه بقره


"

يك روز پيش

عبدالعلی69 به سرنگار انکار شرک پاسخ داد.
"
نقل قول:
در اصل توسط کنجکاو1 نوشته شده است نمايش نوشته
آیه دارد می گوید گذشتگان را رها کنید آن وقت هم وغم مذهبیون گذشتگان است
وَ ظَلَّلْنا عَلَيْكُمُ الْغَمامَ وَ أَنْزَلْنا عَلَيْكُمُ الْمَنَّ وَ السَّلْوى‏ كُلُوا مِنْ طَيِّباتِ ما رَزَقْناكُمْ وَ ما ظَلَمُونا وَ لكِنْ كانُوا أَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ (57)
وَ إِذْ قُلْنَا ادْخُلُوا هذِهِ الْقَرْيَةَ فَكُلُوا مِنْها حَيْثُ شِئْتُمْ رَغَداً وَ ادْخُلُوا الْبابَ سُجَّداً وَ قُولُوا حِطَّةٌ نَغْفِرْ لَكُمْ خَطاياكُمْ وَ سَنَزيدُ الْمُحْسِنينَ (58)
فَبَدَّلَ الَّذينَ ظَلَمُوا قَوْلاً غَيْرَ الَّذي قيلَ لَهُمْ فَأَنْزَلْنا عَلَى الَّذينَ ظَلَمُوا رِجْزاً مِنَ السَّماءِ بِما كانُوا يَفْسُقُونَ (59)
وَ إِذِ اسْتَسْقى‏ مُوسى‏ لِقَوْمِهِ فَقُلْنَا اضْرِبْ بِعَصاكَ الْحَجَرَ فَانْفَجَرَتْ مِنْهُ اثْنَتا عَشْرَةَ عَيْناً قَدْ عَلِمَ كُلُّ أُناسٍ مَشْرَبَهُمْ كُلُوا وَ اشْرَبُوا مِنْ رِزْقِ اللَّهِ وَ لا تَعْثَوْا فِي الْأَرْضِ مُفْسِدينَ (60)
وَ إِذْ قُلْتُمْ يا مُوسى‏ لَنْ نَصْبِرَ عَلى‏ طَعامٍ واحِدٍ فَادْعُ لَنا رَبَّكَ يُخْرِجْ لَنا مِمَّا تُنْبِتُ الْأَرْضُ مِنْ بَقْلِها وَ قِثَّائِها وَ فُومِها وَ عَدَسِها وَ بَصَلِها قالَ أَ تَسْتَبْدِلُونَ الَّذي هُوَ أَدْنى‏ بِالَّذي هُوَ خَيْرٌ اهْبِطُوا مِصْراً فَإِنَّ لَكُمْ ما سَأَلْتُمْ وَ ضُرِبَتْ عَلَيْهِمُ الذِّلَّةُ وَ الْمَسْكَنَةُ وَ باؤُ بِغَضَبٍ مِنَ اللَّهِ ذلِكَ بِأَنَّهُمْ كانُوا يَكْفُرُونَ بِآياتِ اللَّهِ وَ يَقْتُلُونَ النَّبِيِّينَ بِغَيْرِ الْحَقِّ ذلِكَ بِما عَصَوْا وَ كانُوا يَعْتَدُونَ (61)
إِنَّ الَّذينَ آمَنُوا وَ الَّذينَ هادُوا وَ النَّصارى‏ وَ الصَّابِئينَ مَنْ آمَنَ بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ وَ عَمِلَ صالِحاً فَلَهُمْ أَجْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ وَ لا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَ لا هُمْ يَحْزَنُونَ (62)
وَ إِذْ أَخَذْنا ميثاقَكُمْ وَ رَفَعْنا فَوْقَكُمُ الطُّورَ خُذُوا ما آتَيْناكُمْ بِقُوَّةٍ وَ اذْكُرُوا ما فيهِ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ (63)
ثُمَّ تَوَلَّيْتُمْ مِنْ بَعْدِ ذلِكَ فَلَوْ لا فَضْلُ اللَّهِ عَلَيْكُمْ وَ رَحْمَتُهُ لَكُنْتُمْ مِنَ الْخاسِرينَ (64)


احیمق مزدور منافق ملحد بهائی که ملیاردها سال نوری هم اگه توی این دنیا باشی کوچکترین تصور (نه تصدیق) از ظاهر قران کریم هم نداری

قران کریم در زمان خاتم الانبیاء محمد مصطفی نازل شده

یهود زمان حضرت چه ربطی دارن با یهود زمان حضرت موسی
که کارها انها به اینها گوش زد می شود با ضمیر خطاب کم تم و....

فکر نکن برای تو می نویسم

در حدوقد وقواره اینها نیستی

برای 4نفر ساده لوحی مینویسم که گول تو شیطان ملعون مزدور منافق رو نخورند

وخدا لعنتت کنه که وقت ما رو بیخود میگیری

ودر قران کریم 100صدها نمونه هست
نقل قول:
در اصل توسط کنجکاو1 نوشته شده است نمايش نوشته
در سرگذشت آنان عبرتی است برای خردمنداد
نقل قول:
در اصل توسط کنجکاو1 نوشته شده است نمايش نوشته
تِلْكَ أُمَّةٌ قَدْ خَلَتْ لَهَا مَا كَسَبَتْ وَلَكُمْ مَا كَسَبْتُمْ وَلَا تُسْأَلُونَ عَمَّا كَانُوا يَعْمَلُونَ ﴿۱۳۴﴾بقره
آن جماعت را روزگار به سر آمد دستاورد آنان براى آنان و دستاورد شما براى شماست و از آنچه آنان میکرده‏ اند شما بازخواست نخواهيد شد (۱۳۴)

بقدری خداوند دراین آیه منظورشو روشن بیان فرموده که نیازی به سخن دیگری نیست .
نقل قول:
در اصل توسط کنجکاو1 نوشته شده است نمايش نوشته
البته با این وجود منکرین و کسایی که با آیات الهی سرجدال دارند نخواهند پذیرفت .


نقل قول:
در اصل توسط کنجکاو1 نوشته شده است نمايش نوشته
آیه دارد می گوید گذشتگان را رها کنید آن وقت هم وغم مذهبیون گذشتگان است


"

يك روز پيش

عبدالعلی69 به سرنگار انکار شرک پاسخ داد.
"
نقل قول:
در اصل توسط کنجکاو1 نوشته شده است نمايش نوشته
أَمْ تَقُولُونَ إِنَّ إِبْرَاهِيمَ وَإِسْمَاعِيلَ وَإِسْحَاقَ وَيَعْقُوبَ وَالْأَسْبَاطَ كَانُوا هُودًا أَوْ نَصَارَى قُلْ أَأَنْتُمْ أَعْلَمُ أَمِ اللَّهُ وَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنْ كَتَمَ شَهَادَةً عِنْدَهُ مِنَ اللَّهِ وَمَا اللَّهُ بِغَافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُونَ ﴿۱۴۰﴾
يا مى‏ گوييد ابراهيم و اسماعيل و اسحاق و يعقوب و اسباط [دوازده‏ گانه] يهودى يا نصرانى بوده‏ اند بگو آيا شما بهتر میدانید يا خدا و كيست ‏ستمكارتر از آن كس كه شهادتى از خدا را در نزد خويش پوشيده دارد و خدا از آنچه مى ‏كنيد غافل نيست (۱۴۰)
تِلْكَ أُمَّةٌ قَدْ خَلَتْ لَهَا مَا كَسَبَتْ وَلَكُمْ مَا كَسَبْتُمْ وَلَا تُسْأَلُونَ عَمَّا كَانُوا يَعْمَلُونَ ﴿۱۴۱﴾
آن جماعت را روزگار سپرى شد براى ايشان است آنچه به دست آورده‏ اند و براى شماست آنچه به دست آورده‏ ايد و از آنچه آنان میکرده‏ اند شما بازخواست نخواهيد شد (۱۴۱)بقره

دیگر خداوند چگونه باید بگوید که بپذیرید گذشتگان هرچه بودند خوب بودن یا بد بودن و هردوشمنی و دوستی بین خودداشتن مربوط به خودشان بوده است دیگر برای آنها چه سود وزیانی دارد که ما بخواهیم شب و روز سین چاک و غمخوار آنها باشیم این دوستی نیست .

دوستان ومحبان آنها کسی است که راه و عقیدهشان را پیش بگیرند نه آنکس که شب وروز همو غمش این باشد وبر سروسینه بزند که قلان مقام مال اوبده ویا فلان مال مال او بوده و فلان شخص نگذاشته و حق اورا خورده
نبوت و امامت مقامی نیست که کسی جز خداوند بتواند از شخصی بگیرد .
آیا تا به حال درقرآن شنیده اید که کسی توانسته باشد مقام نبوت پیامبری را از او بگیرد و خود بردارد ؟

آیا فرعون با آن قدرتش توانست مقام موسی وهارون را از آنها بگیرد ؟
پیامبران کم دشمن ویدخواه که نداشتن کدام پیامبر را می شناسید که مقام نبوتش را گرفته باشند ؟

آنچه خداوند درقرآن به ما درباره مقام پیامبران م مقربین درگاهش به ما می گوید این است که مردمان بعد از مرگشان نه تنها مقام نبوتشان را نمی گیرند بلکه به مقام خدایی میرساندشان یک نمونه اش را که همه می شناسید عیسی بن مریم که فقط پیامبر و فرستاده خداوند بود ولی پیروان وبه ظاهر دوستارانش ولی در اصل دشمنانش اوومادرش را به خدایی رساندن وتازه هرروز هم و غم این را دارند که که به صلیب کشیدنش دشمنانش و به خاطر خود شیرین و ابراز دوستی خودرا به صلیب می کشند و با تیغ و میخ بدن خودرا پاره پاره می کنند برای خوشایند عیسی و خداوند
%2F%25D8%25A8%25D8%25AE%25D8%25B4-%25D8%25B3%25DB%258C%25D8%25A7%25D8%25B3%25DB%258C-3%2F1091-%25D8%25AC%25D9%2586%25DA%25AF-%25D8%25B1%25D8%25B3%25D8%25A7%25D9%2586%25D9%2587-%25D8%25A7%25DB%258C-%25D8%25AD%25D8%25B0%25D9%2581-%25D8%25B9%25D8%25B2%25D8%25A7%25D8%25AF%25D8%25A7%25D8%25B1%25DB%258C-%25D9%2585%25D8%25B5%25D8%25A7%25D8%25A6%25D8%25A8-%25D9%2585%25D8%25B3%25DB%258C%25D8%25AD-%25D8%25AA%25D8%25A7-%25D8%25B2%25D9%2588%25D9%2585-%25D8%25A8%25D8%25B1-%25D8%25B1%25D9%2588%25DB%258C-%25D9%2582%25D9%2585%25D9%2587-%25D8%25B2%25D9%2586%25DB%258C-%25D8%25AA%25D8%25B5%25D8%25A7%25D9%2588%25DB%258C%25D8%25B1&psig=AOvVaw0aHv0SnSLgFdwUfKjd_Hby&ust=1606364705831000&source=images&cd=vfe&ved=0CA0QjhxqFwoTCLjakaftnO0CFQAAAAAdAAAAABAJ

آیا اینها که چنین در غم عیسی اینگونه برسرو سینه می کوبند دوستان و محبین عیسی هستند .یا کسایی که می گویند عیسی فقط بنده و پیامبر خداوند بود نه پسر خداویا خود خداوند ؟

از منظر آنها که چنین می کنند هرکس غیراز عقیده آنها را داشته باشند دشمن عیسی مسیح به حساب می آیند .
نقل قول:
در اصل توسط کنجکاو1 نوشته شده است نمايش نوشته
وَكُلًّا نَقُصُّ عَلَيْكَ مِنْ أَنْبَاءِ الرُّسُلِ مَا نُثَبِّتُ بِهِ فُؤَادَكَ وَجَاءَكَ فِي هَذِهِ الْحَقُّ وَمَوْعِظَةٌ وَذِكْرَى لِلْمُؤْمِنِينَ ﴿۱۲۰﴾هود
ما از هر يك از سرگذشتهاي انبياء را براي تو باز گو كرديم تا قلبت آرام (و اراده‏ ات قوي) گردد و در اين (اخبار و سرگذشتها) حق و موعظه و تذكر براي مؤ منان آمده است. (۱۲۰)
لَقَدْ كَانَ فِي قَصَصِهِمْ عِبْرَةٌ لِأُولِي الْأَلْبَابِ مَا كَانَ حَدِيثًا يُفْتَرَى وَلَكِنْ تَصْدِيقَ الَّذِي بَيْنَ يَدَيْهِ وَتَفْصِيلَ كُلِّ شَيْءٍ وَهُدًى وَرَحْمَةً لِقَوْمٍ يُؤْمِنُونَ ﴿۱۱۱﴾یوسف
به راستی در سرگذشت آنان عبرتی برای خردمندان است. [قرآن] سخنی نیست که به دروغ بافته شده باشد، بلکه تصدیق کننده کتاب های آسمانی پیش از خود است و بیان گر هر چیز است و برای مردمی که ایمان دارند، سراسر هدایت و رحمت است. (۱۱۱)

إِنَّ فِي ذَلِكَ لَذِكْرَى لِمَنْ كَانَ لَهُ قَلْبٌ أَوْ أَلْقَى السَّمْعَ وَهُوَ شَهِيدٌ ﴿۳۷﴾
در اين تذكري است براي آن كس كه عقل دارد، يا گوش فرادهد و حضور يابد. (۳۷)


درسرگذشت آنان عبرتی برای خردمندان

نه اینکه خطای آنهارا تکرار کنیم
این ایات جواب احیمقهای زنیم مابون بود مثل وهابیت و............که ایه قرانی معناش رو نمی فهمیدند میاوردند و
نقل قول:
در اصل توسط کنجکاو1 نوشته شده است نمايش نوشته
تِلْكَ أُمَّةٌ قَدْ خَلَتْ لَهَا مَا كَسَبَتْ وَلَكُمْ مَا كَسَبْتُمْ وَلَا تُسْأَلُونَ عَمَّا كَانُوا يَعْمَلُونَ ﴿۱۳۴﴾بقره
آن جماعت را روزگار به سر آمد دستاورد آنان براى آنان و دستاورد شما براى شماست و از آنچه آنان میکرده‏ اند شما بازخواست نخواهيد شد (۱۳۴)

بقدری خداوند دراین آیه منظورشو روشن بیان فرموده که نیازی به سخن دیگری نیست .

البته با این وجود منکرین و کسایی که با آیات الهی سرجدال دارند نخواهند پذیرفت .
اخ الیهود منافق مزدور بیش از نیمی از ایات قران کریم در رابطه با انبیاء سلف سلام الله علیهم اجمعین هست با امت هاشون

احمیق نام مقدس موسی رو سرچ کن ( چون اهل قران خوندن نیستی )

دهها بار خاطرات حضرتش رو با قوم لجوجش خدای متعال اوره بطوریکه بعضا ایات عین هم در سوره های مختلف تکرار شده

وهمینطور حضرت نوح وابراهیم وسلیمان وداود و......................
الاغ اگه اینی که توی نفهم وسایر منکران ودشمنان خدا ومحمد وال محمد مثل وهابیت وناصبیها می خاهید القا ء کنید درست بود

پس العیاذ بالله العلی العظیم لغو بود ان همه ایات وسور و.......نستجیر بالله العلی العظیم

ای مگس عرصه سیمرغ نه جولانگه توست
................................
http://www.iranclubs.org/forums/showthread.php?t=157735

"

يك روز پيش

عبدالعلی69 به سرنگار ***ایام حزن آل الله وخانه نشینی مولا وشهادت ام ابیها سلام الله علیهما تسلیت *** پاسخ داد.
"
بحار الأنوار (ط - بيروت) ؛ ج‏43 ؛ ص174

بحار الأنوار (ط - بيروت)، ج‏43، ص: 174
15- أَقُولُ وَجَدْتُ فِي بَعْضِ الْكُتُبِ خَبَراً فِي وَفَاتِهَا ع فَأَحْبَبْتُ إِيرَادَهُ وَ إِنْ لَمْ آخُذْهُ مِنْ أَصْلٍ يُعَوَّلُ عَلَيْهِ رَوَى وَرَقَةُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الْأَزْدِيُّ قَالَ: خَرَجْتُ حَاجّاً إِلَى بَيْتِ اللَّهِ الْحَرَامِ رَاجِياً لِثَوَابِ اللَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ فَبَيْنَمَا أَنَا أَطُوفُ وَ إِذَا أَنَا بِجَارِيَةٍ سَمْرَاءَ وَ مَلِيحَةِ الْوَجْهِ عَذَبَةِ الْكَلَامِ وَ هِيَ تُنَادِي بِفَصَاحَةِ مَنْطِقِهَا وَ هِيَ تَقُولُ اللَّهُمَّ رَبَّ الْكَعْبَةِ الْحَرَامِ وَ الْحَفَظَةِ الْكِرَامِ وَ زَمْزَمَ وَ الْمَقَامِ وَ الْمَشَاعِرِ الْعِظَامِ وَ رَبَّ مُحَمَّدٍ خَيْرِ الْأَنَامِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ الْبَرَرَةِ الْكِرَامِ أَسْأَلُكَ أَنْ تَحْشُرَنِي مَعَ سَادَاتِيَ الطَّاهِرِينَ وَ أَبْنَائِهِمُ الْغُرِّ الْمُحَجَّلِينَ الْمَيَامِينِ أَلَا فَاشْهَدُوا يَا جَمَاعَةَ الْحُجَّاجِ وَ الْمُعْتَمِرِينَ أَنَّ مَوَالِيَّ خِيَرَةُ الْأَخْيَارِ وَ صَفْوَةُ الْأَبْرَارِ وَ الَّذِينَ عَلَا قَدْرُهُمْ عَلَى الْأَقْدَارِ وَ ارْتَفَعَ ذِكْرُهُمْ فِي سَائِرِ الْأَمْصَارِ الْمُرْتَدِينَ بِالْفَخَارِ «1» قَالَ وَرَقَةُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ فَقُلْتُ يَا جَارِيَةُ إِنِّي لَأَظُنُّكِ مِنْ مَوَالِي أَهْلِ الْبَيْتِ ع فَقَالَتْ أَجَلْ قُلْتُ لَهَا وَ مَنْ أَنْتِ مِنْ مَوَالِيهِمْ قَالَتْ أَنَا فِضَّةُ أَمَةُ فَاطِمَةَ الزَّهْرَاءِ ابْنَةِ مُحَمَّدٍ الْمُصْطَفَى صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهَا وَ عَلَى أَبِيهَا وَ بَعْلِهَا وَ بَنِيهَا فَقُلْتُ لَهَا مَرْحَباً بِكِ وَ أَهْلًا وَ سَهْلًا فَلَقَدْ كُنْتُ مُشْتَاقاً إِلَى كَلَامِكِ وَ مَنْطِقِكِ فَأُرِيدُ مِنْكِ السَّاعَةَ أَنْ تُجِيبِينِي مِنْ مَسْأَلَةٍ أَسْأَلُكِ فَإِذَا أَنْتِ فَرَغْتِ مِنَ الطَّوَافِ قِفِي لِي عِنْدَ سُوقِ الطَّعَامِ حَتَّى آتِيَكِ وَ أَنْتِ مُثَابَةٌ مَأْجُورَةٌ فَافْتَرَقْنَا فَلَمَّا فَرَغْتُ مِنَ الطَّوَافِ وَ أَرَدْتُ الرُّجُوعَ إِلَى مَنْزِلِي جَعَلْتُ طَرِيقِي عَلَى سُوقِ الطَّعَامِ وَ إِذَا أَنَا بِهَا جَالِسَةً فِي مَعْزَلٍ عَنِ النَّاسِ فَأَقْبَلْتُ عَلَيْهَا وَ اعْتَزَلْتُ بِهَا وَ أَهْدَيْتُ إِلَيْهَا هَدِيَّةً وَ لَمْ أَعْتَقِدْ أَنَّهَا صَدَقَةٌ ثُمَّ قُلْتُ لَهَا يَا فِضَّةُ أَخْبِرِينِي عَنْ مَوْلَاتِكِ فَاطِمَةَ الزَّهْرَاءِ ع وَ مَا الَّذِي رَأَيْتِ مِنْهَا عِنْدَ وَفَاتِهَا بَعْدَ مَوْتِ أَبِيهَا مُحَمَّدٍ ص قَالَ وَرَقَةُ فَلَمَّا سَمِعَتْ كَلَامِي تَغَرْغَرَتْ عَيْنَاهَا بِالدُّمُوعِ ثُمَّ انْتَحَبَتْ نَادِبَةً وَ قَالَتْ يَا وَرَقَةَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ هَيَّجْتَ عَلَيَّ حُزْناً سَاكِناً وَ أَشْجَاناً فِي فُؤَادِي كَانَتْ‏
______________________________
(1) أي لابسين رداء الفخر.
بحار الأنوار (ط - بيروت)، ج‏43، ص: 175
كَامِنَةً فَاسْمَعِ الْآنَ مَا شَاهَدْتُ مِنْهَا ع اعْلَمْ أَنَّهُ لَمَّا قُبِضَ رَسُولُ اللَّهُ افْتَجَعَ لَهُ الصَّغِيرُ وَ الْكَبِيرُ وَ كَثُرَ عَلَيْهِ الْبُكَاءُ وَ قَلَّ الْعَزَاءُ وَ عَظُمَ رُزْؤُهُ عَلَى الْأَقْرِبَاءِ وَ الْأَصْحَابِ وَ الْأَوْلِيَاءِ وَ الْأَحْبَابِ وَ الْغُرَبَاءِ وَ الْأَنْسَابِ وَ لَمْ تَلْقَ إِلَّا كُلَّ بَاكٍ وَ بَاكِيَةٍ وَ نَادِبٍ وَ نَادِبَةٍ وَ لَمْ يَكُنْ فِي أَهْلِ الْأَرْضِ وَ الْأَصْحَابِ وَ الْأَقْرِبَاءِ وَ الْأَحْبَابِ أَشَدَّ حُزْناً وَ أَعْظَمَ بُكَاءً وَ انْتِحَاباً مِنْ مَوْلَاتِي فَاطِمَةَ الزَّهْرَاءِ ع وَ كَانَ حُزْنُهَا يَتَجَدَّدُ وَ يَزِيدُ وَ بُكَاؤُهَا يَشْتَدُّ فَجَلَسْتُ سَبْعَةَ أَيَّامٍ لَا يَهْدَأُ لَهَا أَنِينٌ وَ لَا يَسْكُنُ مِنْهَا الْحَنِينُ كُلُّ يَوْمٍ جَاءَ كَانَ بُكَاؤُهَا أَكْثَرَ مِنَ الْيَوْمِ الْأَوَّلِ فَلَمَّا فِي الْيَوْمِ الثَّامِنِ أَبْدَتْ مَا كَتَمَتْ مِنَ الْحُزْنِ فَلَمْ تُطِقْ صَبْراً إِذْ خَرَجَتْ وَ صَرَخَتْ فَكَأَنَّهَا مِنْ فَمِ رَسُولِ اللَّهِ ص تَنْطِقُ فَتَبَادَرَتِ النِّسْوَانُ وَ خَرَجَتِ الْوَلَائِدُ وَ الْوِلْدَانُ وَ ضَجَّ النَّاسُ بِالْبُكَاءِ وَ النَّحِيبِ وَ جَاءَ النَّاسُ مِنْ كُلِّ مَكَانٍ وَ أُطْفِئَتِ الْمَصَابِيحُ لِكَيْلَا تَتَبَيَّنَ صَفَحَاتُ النِّسَاءِ وَ خُيِّلَ إِلَى النِّسْوَانِ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ص قَدْ قَامَ مِنْ قَبْرِهِ وَ صَارَتِ النَّاسُ فِي دَهْشَةٍ وَ حَيْرَةٍ لِمَا قَدْ رَهِقَهُمْ وَ هِيَ ع تُنَادِي وَ تَنْدُبُ أَبَاهُ وَا أَبَتَاهْ وَا صَفِيَّاهْ وَا مُحَمَّدَاهْ وَا أَبَا الْقَاسِمَاهْ وَا رَبِيعَ الْأَرَامِلِ وَ الْيَتَامَى مَنْ لِلْقِبْلَةِ وَ الْمُصَلَّى وَ مَنْ لِابْنَتِكَ الْوَالِهَةِ الثَّكْلَى ثُمَّ أَقْبَلَتْ تَعْثُرُ فِي أَذْيَالِهَا وَ هِيَ لَا تُبْصِرُ شَيْئاً مِنْ عَبْرَتِهَا وَ مِنْ تَوَاتُرِ دَمْعَتِهَا حَتَّى دَنَتْ مِنْ قَبْرِ أَبِيهَا مُحَمَّدٍ ص فَلَمَّا نَظَرَتْ إِلَى الْحُجْرَةِ وَقَعَ طَرْفُهَا عَلَى الْمِأْذَنَةِ فَقَصُرَتْ خُطَاهَا وَ دَامَ نَحِيبُهَا وَ بُكَاهَا إِلَى أَنْ أُغْمِيَ عَلَيْهَا فَتَبَادَرَتِ النِّسْوَانُ إِلَيْهَا فَنَضَحْنَ الْمَاءَ عَلَيْهَا وَ عَلَى صَدْرِهَا وَ جَبِينِهَا حَتَّى أَفَاقَتْ فَلَمَّا أَفَاقَتْ مِنْ غَشْيَتِهَا قَامَتْ وَ هِيَ تَقُولُ رُفِعَتْ قُوَّتِي وَ خَانَنِي جِلْدِي وَ شَمِتَ بِي عَدُوِّي وَ الْكَمَدُ قَاتِلِي يَا أَبَتَاهْ بَقِيتُ وَالِهَةً وَحِيدَةً وَ حَيْرَانَةً فَرِيدَةً فَقَدِ انْخَمَدَ صَوْتِي وَ انْقَطَعَ ظَهْرِي وَ تَنَغَّصَ عَيْشِي وَ تَكَدَّرَ دَهْرِي فَمَا أَجِدُ يَا أَبَتَاهْ بَعْدَكَ أَنِيساً لِوَحْشَتِي وَ لَا رَادّاً لِدَمْعَتِي وَ لَا مُعِيناً لِضَعْفِي فَقَدْ فَنِيَ بَعْدَكَ مُحْكَمُ التَّنْزِيلِ وَ مَهْبِطُ جَبْرَئِيلَ وَ مَحَلُّ مِيكَائِيلَ‏
بحار الأنوار (ط - بيروت)، ج‏43، ص: 176
انْقَلَبَتْ بَعْدَكَ يَا أَبَتَاهْ الْأَسْبَابُ وَ تَغَلَّقَتْ دُونِيَ الْأَبْوَابُ فَأَنَا لِلدُّنْيَا بَعْدَكَ قَالِيَةٌ وَ عَلَيْكَ مَا تَرَدَّدَتْ أَنْفَاسِي بَاكِيَةٌ لَا يَنْفَدُ شَوْقِي إِلَيْكَ وَ لَا حُزْنِي عَلَيْكَ ثُمَّ نَادَتْ يَا أَبَتَاهْ وَا لُبَّاهْ ثُمَّ قَالَتْ‏

إِنَّ حُزْنِي عَلَيْكَ حُزْنٌ جَدِيدٌ وَ فُؤَادِي وَ اللَّهِ صَبٌّ عَنِيدٌ
كُلَّ يَوْمٍ يَزِيدُ فِيهِ شُجُونِي‏ وَ اكْتِيَابِي عَلَيْكَ لَيْسَ يَبِيدُ
جَلَّ خَطْبِي فَبَانَ عَنِّي عَزَائِي‏ فَبُكَائِي كُلَّ وَقْتٍ جَدِيدٌ
إِنَّ قَلْباً عَلَيْكَ يَأْلَفُ صَبْراً أَوْ عَزَاءً فَإِنَّهُ لَجَلِيدٌ

ثُمَّ نَادَتْ يَا أَبَتَاهْ انْقَطَعَتْ بِكَ الدُّنْيَا بِأَنْوَارِهَا وَ زَوَتْ زَهْرَتُهَا وَ كَانَتْ بِبَهْجَتِكَ زَاهِرَةً فَقَدِ اسْوَدَّ نَهَارُهَا فَصَارَ يَحْكِي حَنَادِسَهَا رَطْبَهَا وَ يَابِسَهَا يَا أَبَتَاهْ لَا زِلْتُ آسِفَةً عَلَيْكَ إِلَى التَّلَاقِ يَا أَبَتَاهْ زَالَ غُمْضِي مُنْذُ حَقَّ الْفِرَاقُ يَا أَبَتَاهْ مَنْ لِلْأَرَامِلِ وَ الْمَسَاكِينِ وَ مَنْ لِلْأُمَّةِ إِلَى يَوْمِ الدِّينِ يَا أَبَتَاهْ أَمْسَيْنَا بَعْدَكَ مِنَ الْمُسْتَضْعَفِينَ يَا أَبَتَاهْ أَصْبَحَتِ النَّاسُ عَنَّا مُعْرِضِينَ وَ لَقَدْ كُنَّا بِكَ مُعَظِّمِينَ فِي النَّاسِ غَيْرَ مُسْتَضْعَفِينَ فَأَيُّ دَمْعَةٍ لِفِرَاقِكَ لَا تَنْهَمِلُ وَ أَيُّ حُزْنٍ بَعْدَكَ عَلَيْكَ لَا يَتَّصِلُ وَ أَيُّ جَفْنٍ بَعْدَكَ بِالنَّوْمِ يَكْتَحِلُ وَ أَنْتَ رَبِيعُ الدِّينِ وَ نُورُ النَّبِيِّينَ فَكَيْفَ لِلْجِبَالِ لَا تَمُورُ وَ لِلْبِحَارِ بَعْدَكَ لَا تَغُورُ وَ الْأَرْضُ كَيْفَ لَمْ تَتَزَلْزَلْ رُمِيتُ يَا أَبَتَاهْ بِالْخَطْبِ الْجَلِيلِ وَ لَمْ تَكُنِ الرَّزِيَّةُ بِالْقَلِيلِ وَ طُرِقْتُ يَا أَبَتَاهْ بِالْمُصَابِ الْعَظِيمِ وَ بِالْفَادِحِ الْمُهُولِ بَكَتْكَ يَا أَبَتَاهْ الْأَمْلَاكُ وَ وَقَفَتِ الْأَفْلَاكُ فَمِنْبَرُكَ بَعْدَكَ مُسْتَوْحَشٌ وَ مِحْرَابُكَ خَالٍ مِنْ مُنَاجَاتِكَ وَ قَبْرُكَ فَرِحٌ بِمُوَارَاتِكَ وَ الْجَنَّةُ مُشْتَاقَةٌ إِلَيْكَ وَ إِلَى دُعَائِكَ وَ صَلَاتِكَ يَا أَبَتَاهْ مَا أَعْظَمَ ظُلْمَةَ مَجَالِسِكَ فَوَا أَسَفَاهْ عَلَيْكَ إِلَى أَنْ أَقْدِمَ عَاجِلًا عَلَيْكَ وَ أُثْكِلَ أَبُو الْحَسَنِ الْمُؤْتَمَنُ أَبُو وَلَدَيْكَ الْحَسَنِ وَ الْحُسَيْنِ وَ أَخُوكَ وَ وَلِيُّكَ وَ حَبِيبُكَ وَ مَنْ رَبَّيْتَهُ صَغِيراً وَ وَاخَيْتَهُ كَبِيراً وَ أَحْلَى أَحْبَابِكَ وَ أَصْحَابِكَ إِلَيْكَ مَنْ كَانَ مِنْهُمْ سَابِقاً وَ مُهَاجِراً وَ نَاصِراً وَ الثُّكْلُ شَامِلُنَا وَ الْبُكَاءُ قَاتِلُنَا وَ الْأَسَى لَازِمُنَا ثُمَّ زَفَرَتْ زَفْرَةً وَ أَنَّتْ أَنَّةً كَادَتْ رُوحُهَا أَنْ تَخْرُجَ ثُمَّ قَالَتْ‏
بحار الأنوار (ط - بيروت)، ج‏43، ص: 177


قَلَّ صَبْرِي وَ بَانَ عَنِّي عَزَائِي‏ بَعْدَ فَقْدِي لِخَاتَمِ الْأَنْبِيَاءِ
عَيْنُ يَا عَيْنُ اسْكُبِي الدَّمْعَ سَحّاً وَيْكِ لَا تَبْخَلِي بِفَيْضِ الدِّمَاءِ
يَا رَسُولَ الْإِلَهِ يَا خَيْرَةَ اللَّهِ‏ وَ كَهْفَ الْأَيْتَامِ وَ الضُّعَفَاءِ
قَدْ بَكَتْكَ الْجِبَالُ وَ الْوَحْشُ جَمْعاً وَ الطَّيْرُ وَ الْأَرْضُ بَعْدُ بَكَى السَّمَاءُ
وَ بَكَاكَ الْحَجُونُ وَ الرُّكْنُ وَ الْمَشْعَرُ يَا سَيِّدِي مَعَ الْبَطْحَاءِ
وَ بَكَاكَ الْمِحْرَابُ وَ الدَّرْسُ‏ لِلْقُرْآنِ فِي الصُّبْحِ مُعْلِناً وَ الْمَسَاءِ
وَ بَكَاكَ الْإِسْلَامُ إِذْ صَارَ فِي النَّاسِ‏ غَرِيباً مِنْ سَائِرِ الْغُرَبَاءِ
لَوْ تَرَى الْمِنْبَرَ الَّذِي كُنْتَ تَعْلُوهُ‏ عَلَاهُ الظَّلَامُ بَعْدَ الضِّيَاءِ
يَا إِلَهِي عَجِّلْ وَفَاتِي سَرِيعاً فَلَقَدْ تَنَغَّصَتِ الْحَيَاةُ يَا مَوْلَائِي‏

قَالَتْ ثُمَّ رَجَعَتْ إِلَى مَنْزِلِهَا وَ أَخَذَتْ بِالْبُكَاءِ وَ الْعَوِيلِ لَيْلَهَا وَ نَهَارَهَا وَ هِيَ لَا تَرْقَأُ دَمْعَتُهَا وَ لَا تَهْدَأُ زَفْرَتُهَا وَ اجْتَمَعَ شُيُوخُ أَهْلِ الْمَدِينَةِ وَ أَقْبَلُوا إِلَى أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ ع فَقَالُوا لَهُ يَا أَبَا الْحَسَنِ إِنَّ فَاطِمَةَ ع تَبْكِي اللَّيْلَ وَ النَّهَارَ فَلَا أَحَدٌ مِنَّا يَتَهَنَّأُ بِالنَّوْمِ فِي اللَّيْلِ عَلَى فُرُشِنَا وَ لَا بِالنَّهَارِ لَنَا قَرَارٌ عَلَى أَشْغَالِنَا وَ طَلَبِ مَعَايِشِنَا وَ إِنَّا نُخْبِرُكَ أَنْ تَسْأَلَهَا إِمَّا أَنْ تَبْكِيَ لَيْلًا أَوْ نَهَاراً فَقَالَ ع حُبّاً وَ كَرَامَةً فَأَقْبَلَ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ ع حَتَّى دَخَلَ عَلَى فَاطِمَةَ ع وَ هِيَ لَا تُفِيقُ مِنَ الْبُكَاءِ وَ لَا يَنْفَعُ فِيهَا الْعَزَاءُ فَلَمَّا رَأَتْهُ سَكَنَتْ هُنَيْئَةً لَهُ فَقَالَ لَهَا يَا بِنْتَ رَسُولِ اللَّهِ ص إِنَّ شُيُوخَ الْمَدِينَةِ يَسْأَلُونِّي أَنْ أَسْأَلَكِ إِمَّا أَنْ تَبْكِينَ أَبَاكِ لَيْلًا وَ إِمَّا نَهَاراً فَقَالَتْ يَا أَبَا الْحَسَنِ مَا أَقَلَّ مَكْثِي بَيْنَهُمْ وَ مَا أَقْرَبَ مَغِيبِي مِنْ بَيْنِ أَظْهُرِهِمْ فَوَ اللَّهِ لَا أَسْكُتُ لَيْلًا وَ لَا نَهَاراً أَوْ أَلْحَقَ بِأَبِي رَسُولِ اللَّهِ ص فَقَالَ لَهَا عَلِيٌّ ع افْعَلِي يَا بِنْتَ رَسُولِ اللَّهِ مَا بَدَا لَكِ ثُمَّ إِنَّهُ بَنَى لَهَا بَيْتاً فِي الْبَقِيعِ نَازِحاً عَنِ الْمَدِينَةِ يُسَمَّى بَيْتَ الْأَحْزَانِ وَ كَانَتْ إِذَا أَصْبَحَتْ قَدَّمَتِ الْحَسَنَ وَ الْحُسَيْنَ ع أَمَامَهَا وَ خَرَجَتْ إِلَى الْبَقِيعِ بَاكِيَةً
بحار الأنوار (ط - بيروت)، ج‏43، ص: 178
فَلَا تَزَالُ بَيْنَ الْقُبُورِ بَاكِيَةً فَإِذَا جَاءَ اللَّيْلُ أَقْبَلَ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ ع إِلَيْهَا وَ سَاقَهَا بَيْنَ يَدَيْهِ إِلَى مَنْزِلِهَا وَ لَمْ تَزَلْ عَلَى ذَلِكَ إِلَى أَنْ مَضَى لَهَا بَعْدَ مَوْتِ أَبِيهَا سَبْعَةٌ وَ عِشْرُونَ يَوْماً وَ اعْتَلَّتِ الْعِلَّةَ الَّتِي تُوُفِّيَتْ فِيهَا فَبَقِيَتْ إِلَى يَوْمِ الْأَرْبَعِينَ وَ قَدْ صَلَّى أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ ع صَلَاةَ الظُّهْرِ وَ أَقْبَلَ يُرِيدُ الْمَنْزِلَ إِذَا اسْتَقْبَلَتْهُ الْجَوَارِي بَاكِيَاتٍ حَزِينَاتٍ فَقَالَ لَهُنَّ مَا الْخَبَرُ وَ مَا لِي أَرَاكُنَّ مُتَغَيَّرَاتِ الْوُجُوهِ وَ الصُّوَرِ فَقُلْنَ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ أَدْرِكْ ابْنَةَ عَمِّكَ الزَّهْرَاءَ ع وَ مَا نَظُنُّكَ تُدْرِكُهَا فَأَقْبَلَ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ ع مُسْرِعاً حَتَّى دَخَلَ عَلَيْهَا وَ إِذَا بِهَا مُلْقَاةٌ عَلَى فِرَاشِهَا وَ هُوَ مِنْ قَبَاطِيِّ مِصْرَ وَ هِيَ تَقْبِضُ يَمِيناً وَ تَمُدُّ شِمَالًا فَأَلْقَى الرِّدَاءَ عَنْ عَاتِقِهِ وَ الْعِمَامَةَ عَنْ رَأْسِهِ وَ حَلَّ أَزْرَارَهُ وَ أَقْبَلَ حَتَّى أَخَذَ رَأْسَهَا وَ تَرَكَهُ فِي حَجْرِهِ وَ نَادَاهَا يَا زَهْرَاءُ فَلَمْ تُكَلِّمْهُ فَنَادَاهَا يَا بِنْتَ مُحَمَّدٍ الْمُصْطَفَى فَلَمْ تُكَلِّمْهُ فَنَادَاهَا يَا بِنْتَ مَنْ حَمَلَ الزَّكَاةَ فِي طَرَفِ رِدَائِهِ وَ بَذَلَهَا عَلَى الْفُقَرَاءِ فَلَمْ تُكَلِّمْهُ فَنَادَاهَا يَا ابْنَةَ مَنْ صَلَّى بِالْمَلَائِكَةِ فِي السَّمَاءِ مَثْنَى مَثْنَى فَلَمْ تُكَلِّمْهُ فَنَادَاهَا يَا فَاطِمَةُ كَلِّمِينِي فَأَنَا ابْنُ عَمِّكَ عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ قَالَ فَفَتَحَتْ عَيْنَيْهَا فِي وَجْهِهِ وَ نَظَرَتْ إِلَيْهِ وَ بَكَتْ وَ بَكَى وَ قَالَ مَا الَّذِي تَجِدِينَهُ فَأَنَا ابْنُ عَمِّكِ عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ فَقَالَتْ يَا ابْنَ الْعَمِّ إِنِّي أَجِدُ الْمَوْتَ الَّذِي لَا بُدَّ مِنْهُ وَ لَا مَحِيصَ عَنْهُ وَ أَنَا أَعْلَمُ أَنَّكَ بَعْدِي لَا تَصْبِرُ عَلَى قِلَّةِ التَّزْوِيجِ فَإِنْ أَنْتَ تَزَوَّجْتَ امْرَأَةً اجْعَلْ لَهَا يَوْماً وَ لَيْلَةً وَ اجْعَلْ لِأَوْلَادِي يَوْماً وَ لَيْلَةً يَا أَبَا الْحَسَنِ وَ لَا تَصِحْ فِي وُجُوهِهِمَا فَيُصْبِحَانِ يَتِيمَيْنِ غَرِيبَيْنِ مُنْكَسِرَيْنِ فَإِنَّهُمَا بِالْأَمْسِ فَقَدَا جَدَّهُمَا وَ الْيَوْمَ يَفْقِدَانِ أُمَّهُمَا فَالْوَيْلُ لِأُمَّةٍ تَقْتُلُهُمَا وَ تُبْغِضُهُمَا ثُمَّ أَنْشَأَتْ تَقُولُ‏

ابْكِنِي إِنْ بَكَيْتَ يَا خَيْرَ هَادٍ وَ اسْبِلِ الدَّمْعَ فَهُوَ يَوْمُ الْفِرَاقِ‏
يَا قَرِينَ الْبَتُولِ أُوصِيكَ بِالنَّسْلِ‏ فَقَدْ أَصْبَحَا حَلِيفَ اشْتِيَاقٍ‏
ابْكِنِي وَ ابْكِ لِلْيَتَامَى وَ لَا تَنْسَ قَتِيلَ الْعِدَى بِطَفِّ الْعِرَاقِ‏

بحار الأنوار (ط - بيروت)، ج‏43، ص: 179


فَارَقُوا فَأَصْبَحُوا يَتَامَى حَيَارَى‏ يَحْلِفُ اللَّهَ فَهُوَ يَوْمُ الْفِرَاقِ‏

قَالَتْ فَقَالَ لَهَا عَلِيٌّ ع مِنْ أَيْنَ لَكِ يَا بِنْتَ رَسُولِ اللَّهِ هَذَا الْخَبَرُ وَ الْوَحْيُ قَدِ انْقَطَعَ عَنَّا فَقَالَتْ يَا أَبَا الْحَسَنِ رَقَدْتُ السَّاعَةَ فَرَأَيْتُ حَبِيبِي رَسُولَ اللَّهِ ص فِي قَصْرٍ مِنَ الدُّرِّ الْأَبْيَضِ فَلَمَّا رَآنِي قَالَ هَلُمِّي إِلَيَّ يَا بُنَيَّةِ فَإِنِّي إِلَيْكِ مُشْتَاقٌ فَقُلْتُ وَ اللَّهِ إِنِّي لَأَشَدُّ شَوْقاً مِنْكَ إِلَى لِقَائِكَ فَقَالَ أَنْتِ اللَّيْلَةَ عِنْدِي وَ هُوَ الصَّادِقُ لِمَا وَعَدَ وَ الْمُوفِي لِمَا عَاهَدَ فَإِذَا أَنْتَ قَرَأْتَ يس فَاعْلَمْ أَنِّي قَدْ قَضَيْتُ نَحْبِي فَغَسِّلْنِي وَ لَا تَكْشِفْ عَنِّي فَإِنِّي طَاهِرَةٌ مُطَهَّرَةٌ وَ لْيُصَلِّ عَلَيَّ مَعَكَ مِنْ أَهْلِيَ الْأَدْنَى فَالْأَدْنَى وَ مَنْ رُزِقَ أَجْرِي وَ ادْفِنِّي لَيْلًا فِي قَبْرِي بِهَذَا أَخْبَرَنِي حَبِيبِي رَسُولُ اللَّهِ ص فَقَالَ عَلِيٌّ وَ اللَّهِ لَقَدْ أَخَذْتُ فِي أَمْرِهَا وَ غَسَّلْتُهَا فِي قَمِيصِهَا وَ لَمْ أَكْشِفْهُ عَنْهَا فَوَ اللَّهِ لَقَدْ كَانَتْ مَيْمُونَةً طَاهِرَةً مُطَهَّرَةً ثُمَّ حَنَّطْتُهَا مِنْ فَضْلَةِ حَنُوطِ رَسُولِ اللَّهِ ص وَ كَفَّنْتُهَا وَ أَدْرَجْتُهَا فِي أَكْفَانِهَا فَلَمَّا هَمَمْتُ أَنْ أَعْقِدَ الرِّدَاءَ نَادَيْتُ يَا أُمَّ كُلْثُومٍ يَا زَيْنَبُ يَا سُكَينَةُ يَا فِضَّةُ يَا حَسَنُ يَا حُسَيْنُ هَلُمُّوا تَزَوَّدُوا مِنْ أُمِّكُمْ فَهَذَا الْفِرَاقُ وَ اللِّقَاءُ فِي الْجَنَّةِ فَأَقْبَلَ الْحَسَنُ وَ الْحُسَيْنُ ع وَ هُمَا يُنَادِيَانِ وَا حَسْرَتَا لَا تَنْطَفِئُ أَبَداً مِنْ فَقْدِ جَدِّنَا مُحَمَّدٍ الْمُصْطَفَى وَ أُمِّنَا فَاطِمَةَ الزَّهْرَاءِ يَا أُمَّ الْحَسَنِ يَا أُمَّ الْحُسَيْنِ إِذَا لَقِيتِ جَدَّنَا مُحَمَّداً الْمُصْطَفَى فَأَقْرِئِيهِ مِنَّا السَّلَامَ وَ قُولِي لَهُ إِنَّا قَدْ بَقِينَا بَعْدَكَ يَتِيمَيْنِ فِي دَارِ الدُّنْيَا فَقَالَ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ ع إِنِّي أُشْهِدُ اللَّهَ أَنَّهَا قَدْ حَنَّتْ وَ أَنَّتْ وَ مَدَّتْ يَدَيْهَا وَ ضَمَّتْهُمَا إِلَى صَدْرِهَا مَلِيّاً وَ إِذَا بِهَاتِفٍ مِنَ السَّمَاءِ يُنَادِي يَا أَبَا الْحَسَنِ ارْفَعْهُمَا عَنْهَا فَلَقَدْ أَبْكَيَا وَ اللَّهِ مَلَائِكَةَ السَّمَاوَاتِ فَقَدِ اشْتَاقَ الْحَبِيبُ إِلَى الْمَحْبُوبِ قَالَ فَرَفَعْتُهُمَا عَنْ صَدْرِهَا وَ جَعَلْتُ أَعْقِدُ الرِّدَاءَ وَ أَنَا أُنْشِدُ بِهَذِهِ الْأَبْيَاتِ‏

فِرَاقُكِ أَعْظَمُ الْأَشْيَاءِ عِنْدِي‏ وَ فَقْدُكِ فَاطِمُ أَدْهَى الثُّكُولِ‏
سَأَبْكِي حَسْرَةً وَ أَنُوحُ شَجْواً عَلَى خَلٍّ مَضَى أَسْنَى سَبِيلٍ‏

بحار الأنوار (ط - بيروت)، ج‏43، ص: 180


أَلَا يَا عَيْنُ جُودِي وَ أَسْعِدِينِي‏ فَحُزْنِي دَائِمٌ أَبْكِي خَلِيلِي‏

ثُمَّ حَمَلَهَا عَلَى يَدِهِ وَ أَقْبَلَ بِهَا إِلَى قَبْرِ أَبِيهَا وَ نَادَى السَّلَامُ عَلَيْكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ السَّلَامُ عَلَيْكَ يَا حَبِيبَ اللَّهِ السَّلَامُ عَلَيْكَ يَا نُورَ اللَّهِ السَّلَامُ عَلَيْكَ يَا صَفْوَةَ اللَّهِ مِنِّي السَّلَامُ عَلَيْكَ وَ التَّحِيَّةُ وَاصِلَةٌ مِنِّي إِلَيْكَ وَ لَدَيْكَ وَ مِنِ ابْنَتِكَ النَّازِلَةِ عَلَيْكَ بِفِنَائِكَ وَ إِنَّ الْوَدِيعَةَ قَدِ اسْتُرِدَّتْ وَ الرَّهِينَةَ قَدْ أُخِذَتْ فَوَا حُزْنَاهْ عَلَى الرَّسُولِ ثُمَّ مِنْ بَعْدِهِ عَلَى الْبَتُولِ وَ لَقَدِ اسْوَدَّتْ عَلَيَّ الْغَبْرَاءُ وَ بَعُدَتْ عَنِّي الْخَضْرَاءُ فَوَا حُزْنَاهُ ثُمَّ وَا أَسَفَاهْ ثُمَّ عَدَلَ بِهَا عَلَى الرَّوْضَةِ فَصَلَّى عَلَيْهِ فِي أَهْلِهِ وَ أَصْحَابِهِ وَ مَوَالِيهِ وَ أَحِبَّائِهِ وَ طَائِفَةٍ مِنَ الْمُهَاجِرِينَ وَ الْأَنْصَارِ فَلَمَّا وَارَاهَا وَ أَلْحَدَهَا فِي لَحْدِهَا أَنْشَأَ بِهَذِهِ الْأَبْيَاتِ يَقُولُ‏

أَرَى عِلَلَ الدُّنْيَا عَلَيَّ كَثِيرَةً وَ صَاحِبُهَا حَتَّى الْمَمَاتِ عَلِيلٌ‏
لِكُلِّ اجْتِمَاعٍ مِنْ خَلِيلَيْنِ فُرْقَةٌ وَ إِنَّ بَقَائِي عِنْدَكُمْ لَقَلِيلٌ‏
وَ إِنَّ افْتِقَادِي فَاطِماً بَعْدَ أَحْمَدَ دَلِيلٌ عَلَى أَنْ لَا يَدُومَ خَلِيلٌ‏

.مجلسى، محمد باقر بن محمد تقى، بحار الأنوارالجامعة لدرر أخبار الأئمة الأطهار (ط - بيروت)، 111جلد، دار إحياء التراث العربي - بيروت، چاپ: دوم، 1403 ق.

"

يك روز پيش

Freedom1 به سرنگار ترامپ برجام را پاره کرد! پاسخ داد.
" رابطه با اسراییل رو بذارید برای دوستان ترک و دوستان و دشمنان عربتون و بقیه دنیا به طور کامل. در اینباره قبلا نوشتیم و قطعا موضوع برقراری رابطه نبوده. جناب ناقد هم اشاره ای کردن.

اون فیلمی که گذاشتین هم به نظر من مشکل یا یک خطر نبوده، اینکه پخش بشن بین مسلمون ها و سعی کنن پست و مقامی بگیرن و پول و ثروتی به دست بیارن چه اشکالی داشته؟ همه همین کار رو میکنن و وقتی قانونی باشه و مالیات داده بشه و خلاف انجام نشه هیچ اشکالی نداره. تازه اینها قسمت خوب قضیه ست، قسمت بدش اینه که بگن مسلمون شدیم و ...
تازه کلا پخش شدن خوبه، جدا شدن بده!
شما کمی دقت کنین مدیران دولتی در حد یکی دو پله پایین تر از رئیس جمهور هم پیدا می کنین که به وضوح قومیت گرای متعصب هستن و افراد همشهری یا هم زبان خودشون رو وارد مجموعه زیر دستشون میکنن و خیلی چیزها که بماند. همه همین کار رو میکنن و احتمالا بین اقوام مختلف، یهودی ها با شرافت بیشتری این کار رو بکنن، یعنی صرف اینکه «پسرخاله منه یا همشهری منه» کسی رو نمیبرن سر کار. مسلمون ها نسبت به یهودیان حتی بدتر هستن، چون ازدواج با غیر از خودشون رو نمی پذیرند و اگر تعصب داشته باشن در هر جامعه غیر مسلمان با اونها مخلوط نمیشن و ناسازگاری میکنن، نظریه امت اسلامی از نظریه امت یهودی بهتر نیست. چطور چیزی برای شما مجازه برای بقیه میشه کار زشت؟
این قضیه اف ۳۵ هم بزرگ کردین، موضع اسراییل غیر طبیعی نیست و هر آدم عاقلی تلاش می‌کنه هر چیزی که ذره ای بوی خطر داشته باشه رو از خودش دور کنه. حتی به فرض به رسمیت شناختن اسراییل از طرف اعراب قوی شدن هر کشور عربی برای اسراییل خطره، همون‌طور که برای ما هم خطره. همه همین کار رو میکنن. حالا (به قول محمود) من از شما میپرسم آیا شما موافقین که امارات اف ۳۵ بخره؟ آیا موافقین که قطر بخره؟ پاکستان چطور؟

در ارتش بخشی هست که کارش مطالعه قدرت نظامی و شناسایی تجهیزات و توانمندی های کشورهاست، از کشور همسایه و غیر همسایه تا دشمن و حتی دوست! چرا؟

گفتین که اگر فریاد زننده ای (و نه الزاما مسلمانی) فریاد زد مسلمانان کمک! باید رفت کمکش. خب چرا به کمک اویغورهای چین و مسلمانان چچن و حتی مسلمانان میانمار/برمه نرفتید؟! رها کنید این شعارهای تو خالی رو. "

2 روز پيش

کنجکاو1 به سرنگار انکار شرک پاسخ داد.
" أَمْ تَقُولُونَ إِنَّ إِبْرَاهِيمَ وَإِسْمَاعِيلَ وَإِسْحَاقَ وَيَعْقُوبَ وَالْأَسْبَاطَ كَانُوا هُودًا أَوْ نَصَارَى قُلْ أَأَنْتُمْ أَعْلَمُ أَمِ اللَّهُ وَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنْ كَتَمَ شَهَادَةً عِنْدَهُ مِنَ اللَّهِ وَمَا اللَّهُ بِغَافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُونَ ﴿۱۴۰﴾
يا مى‏ گوييد ابراهيم و اسماعيل و اسحاق و يعقوب و اسباط [دوازده‏ گانه] يهودى يا نصرانى بوده‏ اند بگو آيا شما بهتر میدانید يا خدا و كيست ‏ستمكارتر از آن كس كه شهادتى از خدا را در نزد خويش پوشيده دارد و خدا از آنچه مى ‏كنيد غافل نيست (۱۴۰)
تِلْكَ أُمَّةٌ قَدْ خَلَتْ لَهَا مَا كَسَبَتْ وَلَكُمْ مَا كَسَبْتُمْ وَلَا تُسْأَلُونَ عَمَّا كَانُوا يَعْمَلُونَ ﴿۱۴۱﴾
آن جماعت را روزگار سپرى شد براى ايشان است آنچه به دست آورده‏ اند و براى شماست آنچه به دست آورده‏ ايد و از آنچه آنان میکرده‏ اند شما بازخواست نخواهيد شد (۱۴۱)بقره


دیگر خداوند چگونه باید بگوید که بپذیرید گذشتگان هرچه بودند خوب بودن یا بد بودن و هردوشمنی و دوستی بین خودداشتن مربوط به خودشان بوده است دیگر برای آنها چه سود وزیانی دارد که ما بخواهیم شب و روز سین چاک و غمخوار آنها باشیم این دوستی نیست .

دوستان ومحبان آنها کسی است که راه و عقیدهشان را پیش بگیرند نه آنکس که شب وروز همو غمش این باشد وبر سروسینه بزند که قلان مقام مال اوبده ویا فلان مال مال او بوده و فلان شخص نگذاشته و حق اورا خورده
نبوت و امامت مقامی نیست که کسی جز خداوند بتواند از شخصی بگیرد .
آیا تا به حال درقرآن شنیده اید که کسی توانسته باشد مقام نبوت پیامبری را از او بگیرد و خود بردارد ؟

آیا فرعون با آن قدرتش توانست مقام موسی وهارون را از آنها بگیرد ؟
پیامبران کم دشمن ویدخواه که نداشتن کدام پیامبر را می شناسید که مقام نبوتش را گرفته باشند ؟

آنچه خداوند درقرآن به ما درباره مقام پیامبران م مقربین درگاهش به ما می گوید این است که مردمان بعد از مرگشان نه تنها مقام نبوتشان را نمی گیرند بلکه به مقام خدایی میرساندشان یک نمونه اش را که همه می شناسید عیسی بن مریم که فقط پیامبر و فرستاده خداوند بود ولی پیروان وبه ظاهر دوستارانش ولی در اصل دشمنانش اوومادرش را به خدایی رساندن وتازه هرروز هم و غم این را دارند که که به صلیب کشیدنش دشمنانش و به خاطر خود شیرین و ابراز دوستی خودرا به صلیب می کشند و با تیغ و میخ بدن خودرا پاره پاره می کنند برای خوشایند عیسی و خداوند

https://www.google.com/url?sa=i&url=...AAAAAdAAAAABAD

https://www.google.com/url?sa=i&url=...AAAAAdAAAAABAJ

آیا اینها که چنین در غم عیسی اینگونه برسرو سینه می کوبند دوستان و محبین عیسی هستند .یا کسایی که می گویند عیسی فقط بنده و پیامبر خداوند بود نه پسر خداویا خود خداوند ؟

از منظر آنها که چنین می کنند هرکس غیراز عقیده آنها را داشته باشند دشمن عیسی مسیح به حساب می آیند . "

2 روز پيش

کنجکاو1 به سرنگار انکار شرک پاسخ داد.
" تِلْكَ أُمَّةٌ قَدْ خَلَتْ لَهَا مَا كَسَبَتْ وَلَكُمْ مَا كَسَبْتُمْ وَلَا تُسْأَلُونَ عَمَّا كَانُوا يَعْمَلُونَ ﴿۱۳۴﴾آ

آن جماعت را روزگار به سر آمد دستاورد آنان براى آنان و دستاورد شما براى شماست و از آنچه آنان میکرده‏ اند شما بازخواست نخواهيد شد (۱۳۴)بقره

وَذَرِ الَّذِينَ اتَّخَذُوا دِينَهُمْ لَعِبًا وَلَهْوًا وَغَرَّتْهُمُ الْحَيَاةُ الدُّنْيَا وَذَكِّرْ بِهِ أَنْ تُبْسَلَ نَفْسٌ بِمَا كَسَبَتْ لَيْسَ لَهَا مِنْ دُونِ اللَّهِ وَلِيٌّ وَلَا شَفِيعٌ وَإِنْ تَعْدِلْ كُلَّ عَدْلٍ لَا يُؤْخَذْ مِنْهَا أُولَئِكَ الَّذِينَ أُبْسِلُوا بِمَا كَسَبُوا لَهُمْ شَرَابٌ مِنْ حَمِيمٍ وَعَذَابٌ أَلِيمٌ بِمَا كَانُوا يَكْفُرُونَ ﴿۷۰﴾
و كسانى را كه دين خود را به بازى و سرگرمى گرفتند و زندگى دنيا آنان را فريفته است رها كن و [مردم را] به وسيله اين [قرآن] اندرز ده مبادا كسى به [كيفر] آنچه كسب كرده به هلاكت افتد در حالى كه براى او در برابر خدا يارى و شفاعتگرى نباشد و اگر [براى رهايى خود] هر گونه فديه‏ اى دهد از او پذيرفته نگردد اينانند كه به [سزاى] آنچه كسب كرده‏ اند به هلاكت افتاده‏ اند و به [كيفر] آنكه كفر مى ‏ورزيدند شرابى از آب جوشان و عذابى پر درد خواهند داشت (۷۰)
قُلْ أَنَدْعُو مِنْ دُونِ اللَّهِ مَا لَا يَنْفَعُنَا وَلَا يَضُرُّنَا وَنُرَدُّ عَلَى أَعْقَابِنَا بَعْدَ إِذْ هَدَانَا اللَّهُ كَالَّذِي اسْتَهْوَتْهُ الشَّيَاطِينُ فِي الْأَرْضِ حَيْرَانَ لَهُ أَصْحَابٌ يَدْعُونَهُ إِلَى الْهُدَى ائْتِنَا قُلْ إِنَّ هُدَى اللَّهِ هُوَ الْهُدَى وَأُمِرْنَا لِنُسْلِمَ لِرَبِّ الْعَالَمِينَ ﴿۷۱﴾
بگو آيا به جاى خدا چيزى را بخوانيم كه نه سودى به ما مى ‏رساند و نه زيانى و آيا پس از اينكه خدا ما را هدايت كرده از عقيده خود بازگرديم مانند كسى كه شيطانها او را در بيابان از راه به در برده‏ اند و حيران [بر جاى مانده] است براى او يارانى است كه وى را به سوى هدايت مى‏ خوانند كه به سوى ما بيا بگو هدايت‏ خداست كه هدايت [واقعى] است و دستور يافته‏ ايم كه تسليم پروردگار جهانيان باشيم (۷۱)انعام
"

2 روز پيش

عبدالعلی69 به سرنگار به نیت سلامتی وظهور وفرج صاحب العصر والزمان صلوات پاسخ داد.
"
اللهم صل علی محمد وال محمد وعجل فرجهم والعن من عاداهم
یا علی
الْحَمْدُلِله الَّذِی جَعَلَنَا مِنَ الْمُتَمَسِّکِینَ بِوِلایَةِ أَمِیرِالْمُؤْمِنِینَ عَلیِّ بنِ أَبِی طالِبٍ وَ الْأَئِمَّةِ الْمَعْصُومیٖن عَلَیْهِمُ السَّلامُ
یا محمد یا رسول الله
یا حسین
یا محمد یا رسول الله

یا محمد یا علی یا فاطمه یا صاحب الزمان و ادرکنی ولا تهلکنی
لَبيْكَ يٰا عَليْ یا ابامحمد حسن بن علی بن العسگری
امام حسن عسکری علیه السّلام به أبو هاشم جعفری فرمودند ؛

ای أباهاشم ، زمانی بر مردم بیاید که چهره های آنان خندان و شاد باشد ، ولی دل هایشان تیره و تاریک ، سنّتِ پیامبر نزد آنها بدعت ، و بدعت در بین آنان سنّت باشد . مؤمن بین آن ها حقیر ، و فاسق نزد آنان محترم باشد . حاکمان آن ها نادان و ستمگرند و علمای آن ها به درِ کاخها و خانه های ستمگران رفت و آمد دارند و درباری هستند ، ثروتمندان توشۀ فقرا را میدزدند ، و کوچک ترها از بزرگ تر پیش می افتند ، و هر نادانی نزد آن ها اهل خُبره به حساب می آید .
بین با إخلاص و شکّاک فرق نمی گذارند ، و میش را از گرگ تشخیص نمی دهند ،
علماء آن ها بدترین مردم روی زمین می‌باشند ، زیرا آنان میل به فلسفه و تصوّف دارند . به خدا سوگند ، آن ها أهل برگشتن از حق و میل به باطل هستند .
اين علماء در دوستی مخالفین ما ، أهل سقیفه ، زیاده روی می کنند و شیعیان و دوستان ما را گمراه می کنند . اگر به مقامی رسیدند ، از خوردن رشوه سیر نمی شوند ، و اگر خوار شدند و به جایی نرسیدند خدا را ریاکارانه عبادت می کنند . بیدار باشید ، این ها راهزن مؤمنان و دعوت کننده به ملحدان هستند . از چنین عالمانی دوری کنید و دین و ایمان خود را از خطر آنان حفظ کنید .
سپس فرمود ای أباهاشم ، این حدیثی است که پدرم از پدرانش از جعفر بن محمّد حضرت صادق علیه السّلام نقل کرده است ، و این از أسرار ما می باشد ، پس آن را جز بر أهلش آشکار نکن .

سفينة البحار ۵ / ۱۹۸ ، حدیث ۴ .

شیخ حرّ عاملی به این روایت علیه صوفیه استدلال کرده است ؛
رسالة الإثنى عشريّة فی الرّد على الصّوفية ، صفحه ۳۳-۳۴ .

حدیقة الشيعة مقدّس أردبیلی ۲/ ۷۸۵ ، تصریح ميکند به معتبر بودن حدیث .

مستدرک الوسائل ۱۱ / ۳۸۰ .

میرزا حبیب الله خوئی نیز به این روایت علیه صوفیه استدلال کرده است ،
منهاج البراعة فی شرح نهج البلاغة ۱۴ / ١٧ .

امام حسن عسکری علیه السّلام از قول رسول خدا صلّی الله علیه و آله فرمودند ؛

أَشَدُّ مِنْ يُتْمِ الْيَتِيمِ الَّذِی انْقَطَعَ عَنْ أُمِّهِ وَ أَبِيهِ ، يُتْمُ يَتِيمٍ انْقَطَعَ عَنْ إِمَامِهِ وَ لَا يَقْدِرُ عَلَى الْوُصُولِ إِلَيْهِ ، وَ لَا يَدْرِی كَيْفَ حُكْمُهُ فِيمَا يَبْتَلی بِهِ مِنْ شَرَائِعِ دِينِهِ . أَلَا فَمَنْ كَانَ مِنْ شِيعَتِنَا عَالِماً بِعُلُومِنَا وَ هَذَا الْجَاهِلُ بِشَرِيعَتِنَا ، الْمُنْقَطِعُ عَنْ مُشَاهَدَتِنَا يَتِيمٌ فِي حَجْرِهِ ، أَلَا فَمَنْ هَدَاهُ وَ أَرْشَدَهُ وَ عَلَّمَهُ شَرِيعَتَنَا كَانَ مَعَنَا فِی الرَّفِيقِ الْأَعْلَى‏ .

سخت تر از یتیم جدا شده از پدر و مادر ، یتیمی است که از امامش جدا شده و توانایی دستیابی به وی را ندارد ، و حکم امامش درباره مسائل دینی مورد ابتلاءش را نمی‌داند .
آگاه باشید هر فرد ناآگاه به شریعت ما که از دیدار ما محروم است یتیمی است که در دامن عالمان شیعه که به علوم ما آشنایند جای دارد .
آگاه باشید ، عالِمی که وی را هدایت و راهنمایی کند و شریعت ما را به وی بیاموزد ، در مقام رفیق أعلی با ما خواهد بود .

بحارالأنوارج ۲ ص ۲ ، حدیث ۱ .

عَنْ أَبُی حَمْزَةَ نُصَیْرٍ الْخَادِم قَالَ سَمِعْتُ أَبَا مُحَمَّدٍ غَیْرَ مَرَّةٍ یُکَلِّمُ غِلْمَانَهُ بِلُغَاتِهِمْ ، تُرْکٍ وَ رُومٍ وَ صَقَالِبَةٍ ، فَتَعَجَّبْتُ مِنْ ذَلِکَ وَ قُلْتُ هَذَا وُلِدَ بِالْمَدِینَةِ وَ لَمْ یَظْهَرْ لِأَحَدٍ ، حَتَّی مَضَی أَبُو الْحَسَنِ علیه السّلام وَ لَا رَآهُ أَحَدٌ فَکَیْفَ هَذَا؟ أُحَدِّثُ نَفْسِی بِذَلِکَ. فَأَقْبَلَ عَلَیَّ فَقَالَ ؛
إِنَّ الله تَبَارَکَ وَ تَعَالَی بَیَّنَ حُجَّتَهُ مِنْ سَائِرِ خَلْقِهِ بِکُلِّ شَیْءٍ وَ یُعْطِیهِ اللُّغَاتِ وَ مَعْرِفَةَ الْأَنْسَابِ وَ الْآجَالِ وَ الْحَوَادِثِ وَ لَوْلَا ذَلِکَ لَمْ یَکُنْ بَیْنَ الْحُجَّةِ وَ الْمَحْجُوجِ فَرْقٌ.

أبوحمزه نصیر خادم گفت چندین بار شنیدم که إمام حسن عسکری علیه السّلام با غلامانش به زبان خودشان سخن می‌گوید ، ترکی و رومی و صقالبی ، شگفت زده شدم ، پیش خود میگفتم إمام عسکری در مدینه به دنیا آمده و تا شهادت حضرت هادی علیه السّلام نه ایشان نزد کسی رفت و نه کسی او را دیده تا این زبان‌ها را به او بیاموزد ، پس این چگونه است؟
روزی حضرت بمن فرمود ؛
خداوند تبارك و تعالی حجّتِ خود را در همه أمور از مردم ممتاز ساخته است ، و به او قدرت تکلّم به زبان‌های مختلف ، علم انساب ، علم به زمان مرگ افراد و علم به حوادث آینده را عطاء فرموده است ، و اگر چنین نبود میان حجّت خدای تعالی و مردم فرقی نبود.

کافی ج۱ ص ۵۰۹ ، حدیث ۱۱ .
"

2 روز پيش

عبدالعلی69 به سرنگار یا علی پاسخ داد.
"

اللهم صل علی محمد وال محمد وعجل فرجهم والعن من عاداهم
یا علی
الْحَمْدُلِله الَّذِی جَعَلَنَا مِنَ الْمُتَمَسِّکِینَ بِوِلایَةِ أَمِیرِالْمُؤْمِنِینَ عَلیِّ بنِ أَبِی طالِبٍ وَ الْأَئِمَّةِ الْمَعْصُومیٖن عَلَیْهِمُ السَّلامُ
یا محمد یا رسول الله
یا حسین
یا محمد یا رسول الله

یا محمد یا علی یا فاطمه یا صاحب الزمان و ادرکنی ولا تهلکنی
لَبيْكَ يٰا عَليْ یا ابامحمد حسن بن علی بن العسگری
امام حسن عسکری علیه السّلام به أبو هاشم جعفری فرمودند ؛

ای أباهاشم ، زمانی بر مردم بیاید که چهره های آنان خندان و شاد باشد ، ولی دل هایشان تیره و تاریک ، سنّتِ پیامبر نزد آنها بدعت ، و بدعت در بین آنان سنّت باشد . مؤمن بین آن ها حقیر ، و فاسق نزد آنان محترم باشد . حاکمان آن ها نادان و ستمگرند و علمای آن ها به درِ کاخها و خانه های ستمگران رفت و آمد دارند و درباری هستند ، ثروتمندان توشۀ فقرا را میدزدند ، و کوچک ترها از بزرگ تر پیش می افتند ، و هر نادانی نزد آن ها اهل خُبره به حساب می آید .
بین با إخلاص و شکّاک فرق نمی گذارند ، و میش را از گرگ تشخیص نمی دهند ،
علماء آن ها بدترین مردم روی زمین می‌باشند ، زیرا آنان میل به فلسفه و تصوّف دارند . به خدا سوگند ، آن ها أهل برگشتن از حق و میل به باطل هستند .
اين علماء در دوستی مخالفین ما ، أهل سقیفه ، زیاده روی می کنند و شیعیان و دوستان ما را گمراه می کنند . اگر به مقامی رسیدند ، از خوردن رشوه سیر نمی شوند ، و اگر خوار شدند و به جایی نرسیدند خدا را ریاکارانه عبادت می کنند . بیدار باشید ، این ها راهزن مؤمنان و دعوت کننده به ملحدان هستند . از چنین عالمانی دوری کنید و دین و ایمان خود را از خطر آنان حفظ کنید .
سپس فرمود ای أباهاشم ، این حدیثی است که پدرم از پدرانش از جعفر بن محمّد حضرت صادق علیه السّلام نقل کرده است ، و این از أسرار ما می باشد ، پس آن را جز بر أهلش آشکار نکن .

سفينة البحار ۵ / ۱۹۸ ، حدیث ۴ .

شیخ حرّ عاملی به این روایت علیه صوفیه استدلال کرده است ؛
رسالة الإثنى عشريّة فی الرّد على الصّوفية ، صفحه ۳۳-۳۴ .

حدیقة الشيعة مقدّس أردبیلی ۲/ ۷۸۵ ، تصریح ميکند به معتبر بودن حدیث .

مستدرک الوسائل ۱۱ / ۳۸۰ .

میرزا حبیب الله خوئی نیز به این روایت علیه صوفیه استدلال کرده است ،
منهاج البراعة فی شرح نهج البلاغة ۱۴ / ١٧ .

امام حسن عسکری علیه السّلام از قول رسول خدا صلّی الله علیه و آله فرمودند ؛

أَشَدُّ مِنْ يُتْمِ الْيَتِيمِ الَّذِی انْقَطَعَ عَنْ أُمِّهِ وَ أَبِيهِ ، يُتْمُ يَتِيمٍ انْقَطَعَ عَنْ إِمَامِهِ وَ لَا يَقْدِرُ عَلَى الْوُصُولِ إِلَيْهِ ، وَ لَا يَدْرِی كَيْفَ حُكْمُهُ فِيمَا يَبْتَلی بِهِ مِنْ شَرَائِعِ دِينِهِ . أَلَا فَمَنْ كَانَ مِنْ شِيعَتِنَا عَالِماً بِعُلُومِنَا وَ هَذَا الْجَاهِلُ بِشَرِيعَتِنَا ، الْمُنْقَطِعُ عَنْ مُشَاهَدَتِنَا يَتِيمٌ فِي حَجْرِهِ ، أَلَا فَمَنْ هَدَاهُ وَ أَرْشَدَهُ وَ عَلَّمَهُ شَرِيعَتَنَا كَانَ مَعَنَا فِی الرَّفِيقِ الْأَعْلَى‏ .

سخت تر از یتیم جدا شده از پدر و مادر ، یتیمی است که از امامش جدا شده و توانایی دستیابی به وی را ندارد ، و حکم امامش درباره مسائل دینی مورد ابتلاءش را نمی‌داند .
آگاه باشید هر فرد ناآگاه به شریعت ما که از دیدار ما محروم است یتیمی است که در دامن عالمان شیعه که به علوم ما آشنایند جای دارد .
آگاه باشید ، عالِمی که وی را هدایت و راهنمایی کند و شریعت ما را به وی بیاموزد ، در مقام رفیق أعلی با ما خواهد بود .

بحارالأنوارج ۲ ص ۲ ، حدیث ۱ .

عَنْ أَبُی حَمْزَةَ نُصَیْرٍ الْخَادِم قَالَ سَمِعْتُ أَبَا مُحَمَّدٍ غَیْرَ مَرَّةٍ یُکَلِّمُ غِلْمَانَهُ بِلُغَاتِهِمْ ، تُرْکٍ وَ رُومٍ وَ صَقَالِبَةٍ ، فَتَعَجَّبْتُ مِنْ ذَلِکَ وَ قُلْتُ هَذَا وُلِدَ بِالْمَدِینَةِ وَ لَمْ یَظْهَرْ لِأَحَدٍ ، حَتَّی مَضَی أَبُو الْحَسَنِ علیه السّلام وَ لَا رَآهُ أَحَدٌ فَکَیْفَ هَذَا؟ أُحَدِّثُ نَفْسِی بِذَلِکَ. فَأَقْبَلَ عَلَیَّ فَقَالَ ؛
إِنَّ الله تَبَارَکَ وَ تَعَالَی بَیَّنَ حُجَّتَهُ مِنْ سَائِرِ خَلْقِهِ بِکُلِّ شَیْءٍ وَ یُعْطِیهِ اللُّغَاتِ وَ مَعْرِفَةَ الْأَنْسَابِ وَ الْآجَالِ وَ الْحَوَادِثِ وَ لَوْلَا ذَلِکَ لَمْ یَکُنْ بَیْنَ الْحُجَّةِ وَ الْمَحْجُوجِ فَرْقٌ.

أبوحمزه نصیر خادم گفت چندین بار شنیدم که إمام حسن عسکری علیه السّلام با غلامانش به زبان خودشان سخن می‌گوید ، ترکی و رومی و صقالبی ، شگفت زده شدم ، پیش خود میگفتم إمام عسکری در مدینه به دنیا آمده و تا شهادت حضرت هادی علیه السّلام نه ایشان نزد کسی رفت و نه کسی او را دیده تا این زبان‌ها را به او بیاموزد ، پس این چگونه است؟
روزی حضرت بمن فرمود ؛
خداوند تبارك و تعالی حجّتِ خود را در همه أمور از مردم ممتاز ساخته است ، و به او قدرت تکلّم به زبان‌های مختلف ، علم انساب ، علم به زمان مرگ افراد و علم به حوادث آینده را عطاء فرموده است ، و اگر چنین نبود میان حجّت خدای تعالی و مردم فرقی نبود.

کافی ج۱ ص ۵۰۹ ، حدیث ۱۱ .

"

2 روز پيش

عبدالعلی69 به سرنگار تولد با سعادت امام حسن عسگری بر منتظران فرزندش مبارک پاسخ داد.
"
یا ابامحمد حسن بن علی بن العسگری
امام حسن عسکری علیه السّلام به أبو هاشم جعفری فرمودند ؛

ای أباهاشم ، زمانی بر مردم بیاید که چهره های آنان خندان و شاد باشد ، ولی دل هایشان تیره و تاریک ، سنّتِ پیامبر نزد آنها بدعت ، و بدعت در بین آنان سنّت باشد . مؤمن بین آن ها حقیر ، و فاسق نزد آنان محترم باشد . حاکمان آن ها نادان و ستمگرند و علمای آن ها به درِ کاخها و خانه های ستمگران رفت و آمد دارند و درباری هستند ، ثروتمندان توشۀ فقرا را میدزدند ، و کوچک ترها از بزرگ تر پیش می افتند ، و هر نادانی نزد آن ها اهل خُبره به حساب می آید .
بین با إخلاص و شکّاک فرق نمی گذارند ، و میش را از گرگ تشخیص نمی دهند ،
علماء آن ها بدترین مردم روی زمین می‌باشند ، زیرا آنان میل به فلسفه و تصوّف دارند . به خدا سوگند ، آن ها أهل برگشتن از حق و میل به باطل هستند .
اين علماء در دوستی مخالفین ما ، أهل سقیفه ، زیاده روی می کنند و شیعیان و دوستان ما را گمراه می کنند . اگر به مقامی رسیدند ، از خوردن رشوه سیر نمی شوند ، و اگر خوار شدند و به جایی نرسیدند خدا را ریاکارانه عبادت می کنند . بیدار باشید ، این ها راهزن مؤمنان و دعوت کننده به ملحدان هستند . از چنین عالمانی دوری کنید و دین و ایمان خود را از خطر آنان حفظ کنید .
سپس فرمود ای أباهاشم ، این حدیثی است که پدرم از پدرانش از جعفر بن محمّد حضرت صادق علیه السّلام نقل کرده است ، و این از أسرار ما می باشد ، پس آن را جز بر أهلش آشکار نکن .

سفينة البحار ۵ / ۱۹۸ ، حدیث ۴ .

شیخ حرّ عاملی به این روایت علیه صوفیه استدلال کرده است ؛
رسالة الإثنى عشريّة فی الرّد على الصّوفية ، صفحه ۳۳-۳۴ .

حدیقة الشيعة مقدّس أردبیلی ۲/ ۷۸۵ ، تصریح ميکند به معتبر بودن حدیث .

مستدرک الوسائل ۱۱ / ۳۸۰ .

میرزا حبیب الله خوئی نیز به این روایت علیه صوفیه استدلال کرده است ،
منهاج البراعة فی شرح نهج البلاغة ۱۴ / ١٧ .

امام حسن عسکری علیه السّلام از قول رسول خدا صلّی الله علیه و آله فرمودند ؛

أَشَدُّ مِنْ يُتْمِ الْيَتِيمِ الَّذِی انْقَطَعَ عَنْ أُمِّهِ وَ أَبِيهِ ، يُتْمُ يَتِيمٍ انْقَطَعَ عَنْ إِمَامِهِ وَ لَا يَقْدِرُ عَلَى الْوُصُولِ إِلَيْهِ ، وَ لَا يَدْرِی كَيْفَ حُكْمُهُ فِيمَا يَبْتَلی بِهِ مِنْ شَرَائِعِ دِينِهِ . أَلَا فَمَنْ كَانَ مِنْ شِيعَتِنَا عَالِماً بِعُلُومِنَا وَ هَذَا الْجَاهِلُ بِشَرِيعَتِنَا ، الْمُنْقَطِعُ عَنْ مُشَاهَدَتِنَا يَتِيمٌ فِي حَجْرِهِ ، أَلَا فَمَنْ هَدَاهُ وَ أَرْشَدَهُ وَ عَلَّمَهُ شَرِيعَتَنَا كَانَ مَعَنَا فِی الرَّفِيقِ الْأَعْلَى‏ .

سخت تر از یتیم جدا شده از پدر و مادر ، یتیمی است که از امامش جدا شده و توانایی دستیابی به وی را ندارد ، و حکم امامش درباره مسائل دینی مورد ابتلاءش را نمی‌داند .
آگاه باشید هر فرد ناآگاه به شریعت ما که از دیدار ما محروم است یتیمی است که در دامن عالمان شیعه که به علوم ما آشنایند جای دارد .
آگاه باشید ، عالِمی که وی را هدایت و راهنمایی کند و شریعت ما را به وی بیاموزد ، در مقام رفیق أعلی با ما خواهد بود .

بحارالأنوارج ۲ ص ۲ ، حدیث ۱ .

عَنْ أَبُی حَمْزَةَ نُصَیْرٍ الْخَادِم قَالَ سَمِعْتُ أَبَا مُحَمَّدٍ غَیْرَ مَرَّةٍ یُکَلِّمُ غِلْمَانَهُ بِلُغَاتِهِمْ ، تُرْکٍ وَ رُومٍ وَ صَقَالِبَةٍ ، فَتَعَجَّبْتُ مِنْ ذَلِکَ وَ قُلْتُ هَذَا وُلِدَ بِالْمَدِینَةِ وَ لَمْ یَظْهَرْ لِأَحَدٍ ، حَتَّی مَضَی أَبُو الْحَسَنِ علیه السّلام وَ لَا رَآهُ أَحَدٌ فَکَیْفَ هَذَا؟ أُحَدِّثُ نَفْسِی بِذَلِکَ. فَأَقْبَلَ عَلَیَّ فَقَالَ ؛
إِنَّ الله تَبَارَکَ وَ تَعَالَی بَیَّنَ حُجَّتَهُ مِنْ سَائِرِ خَلْقِهِ بِکُلِّ شَیْءٍ وَ یُعْطِیهِ اللُّغَاتِ وَ مَعْرِفَةَ الْأَنْسَابِ وَ الْآجَالِ وَ الْحَوَادِثِ وَ لَوْلَا ذَلِکَ لَمْ یَکُنْ بَیْنَ الْحُجَّةِ وَ الْمَحْجُوجِ فَرْقٌ.

أبوحمزه نصیر خادم گفت چندین بار شنیدم که إمام حسن عسکری علیه السّلام با غلامانش به زبان خودشان سخن می‌گوید ، ترکی و رومی و صقالبی ، شگفت زده شدم ، پیش خود میگفتم إمام عسکری در مدینه به دنیا آمده و تا شهادت حضرت هادی علیه السّلام نه ایشان نزد کسی رفت و نه کسی او را دیده تا این زبان‌ها را به او بیاموزد ، پس این چگونه است؟
روزی حضرت بمن فرمود ؛
خداوند تبارك و تعالی حجّتِ خود را در همه أمور از مردم ممتاز ساخته است ، و به او قدرت تکلّم به زبان‌های مختلف ، علم انساب ، علم به زمان مرگ افراد و علم به حوادث آینده را عطاء فرموده است ، و اگر چنین نبود میان حجّت خدای تعالی و مردم فرقی نبود.

کافی ج۱ ص ۵۰۹ ، حدیث ۱۱ .

"

2 روز پيش

عبدالعلی69 به سرنگار انکار شرک پاسخ داد.
"
ذلِكَ الَّذي يُبَشِّرُ اللَّهُ عِبادَهُ الَّذينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ قُلْ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِلاَّ الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبى‏ وَ مَنْ يَقْتَرِفْ حَسَنَةً نَزِدْ لَهُ فيها حُسْناً إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ شَكُورٌ (23)سوره مبارکه شوری

سوره ۴۲: الشورى - جزء ۲۵ - ترجمه مکارم شیرازی
http://www.parsquran.com/images/book.png تغيير سوره و ترجمه
http://www.parsquran.com/images/soundF.png تلاوت
http://www.parsquran.com/images/magnF.pngجستجو


ذَلِكَ الَّذِي يُبَشِّرُ اللَّهُ عِبَادَهُ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ قُلْ لَا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْرًا إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبَى وَمَنْ يَقْتَرِفْ حَسَنَةً نَزِدْ لَهُ فِيهَا حُسْنًا إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ شَكُورٌ ﴿۲۳﴾
اين همان چيزي است كه خداوند بندگانش را كه ايمان آورده‏ اند و عمل صالح انجام داده‏ اند به آن نويد مي‏دهد، بگو من هيچ پاداشي از شما بر رسالتم درخواست نمي‏كنم جز دوست داشتن نزديكانم و هر كس عمل نيكي انجام دهد بر نيكي اش مي‏افزائيم، چرا كه خداوند آمرزنده و شكرگزار است. (۲۳)
سوره ۴۲: الشورى - جزء ۲۵ - ترجمه انصاریان
http://www.parsquran.com/images/book.png تغيير سوره و ترجمه
http://www.parsquran.com/images/soundF.png تلاوت
http://www.parsquran.com/images/magnF.pngجستجو


ذَلِكَ الَّذِي يُبَشِّرُ اللَّهُ عِبَادَهُ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ قُلْ لَا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْرًا إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبَى وَمَنْ يَقْتَرِفْ حَسَنَةً نَزِدْ لَهُ فِيهَا حُسْنًا إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ شَكُورٌ ﴿۲۳﴾
این است چیزی که خدا آن را به بندگانش که ایمان آورده و کارهای شایسته انجام داده اند، مژده می دهد. بگو: از شما [در برابر ابلاغ رسالتم] هیچ پاداشی جز مودّت نزدیکان را [که بنابر روایات بسیار اهل بیت ـ علیهم السلام ـ هستند] را نمی خواهم. و هر کس کار نیکی کند، بر نیکی اش می افزاییم؛ یقیناً خدا بسیار آمرزنده و عطاکننده پاداش فراوان در برابر عمل اندک است. (۲۳)


سوره ۴۲: الشورى - جزء ۲۵ - ترجمه خرمشاهی
http://www.parsquran.com/images/book.png تغيير سوره و ترجمه
http://www.parsquran.com/images/soundF.png تلاوت
http://www.parsquran.com/images/magnF.pngجستجو


ذَلِكَ الَّذِي يُبَشِّرُ اللَّهُ عِبَادَهُ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ قُلْ لَا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْرًا إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبَى وَمَنْ يَقْتَرِفْ حَسَنَةً نَزِدْ لَهُ فِيهَا حُسْنًا إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ شَكُورٌ ﴿۲۳﴾
اين همان است كه خداوند به بندگانش كه ايمان آورده‏اند و كارهاى شايسته كرده‏اند، مژده داده است، بگو براى آن كار از شما مزدى نمى‏طلبم، مگر دوستدارى در حق نزديكان [/اهل بيتم‏]، و هر كس كار نيكى كند، در آن برايش جزاى نيك بيفزاييم، چرا كه خداوند آمرزگار قدردان است‏ (۲۳)
سوره ۴۲: الشورى - جزء ۲۵ - ترجمه قمشه‌ای
http://www.parsquran.com/images/book.png تغيير سوره و ترجمه
http://www.parsquran.com/images/soundF.png تلاوت
http://www.parsquran.com/images/magnF.pngجستجو


ذَلِكَ الَّذِي يُبَشِّرُ اللَّهُ عِبَادَهُ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ قُلْ لَا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْرًا إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبَى وَمَنْ يَقْتَرِفْ حَسَنَةً نَزِدْ لَهُ فِيهَا حُسْنًا إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ شَكُورٌ ﴿۲۳﴾
این (بهشت ابد) همان است که خدا به بندگانی که ایمان آورده و نیکوکار شدند بشارت آن را داده است. بگو: من از شما اجر رسالت جز این نخواهم که مودّت و محبّت مرا در حقّ خویشاوندان منظور دارید (و دوستدار آل محمّد باشید، که این اجر هم به نفع امت و برای هدایت یافتن آنهاست)، و هر که کاری نیکو انجام دهد ما نیز در آن مورد بر نیکوییش بیفزاییم که خدا بسیار آمرزنده گناهان و پذیرنده شکر بندگان است. (۲۳)






"

2 روز پيش

عبدالعلی69 به سرنگار یا علی پاسخ داد.
"
ذلِكَ الَّذي يُبَشِّرُ اللَّهُ عِبادَهُ الَّذينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ قُلْ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِلاَّ الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبى‏ وَ مَنْ يَقْتَرِفْ حَسَنَةً نَزِدْ لَهُ فيها حُسْناً إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ شَكُورٌ (23)سوره مبارکه شوری

سوره ۴۲: الشورى - جزء ۲۵ - ترجمه مکارم شیرازی
http://www.parsquran.com/images/book.png تغيير سوره و ترجمه
http://www.parsquran.com/images/soundF.png تلاوت
http://www.parsquran.com/images/magnF.pngجستجو


ذَلِكَ الَّذِي يُبَشِّرُ اللَّهُ عِبَادَهُ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ قُلْ لَا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْرًا إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبَى وَمَنْ يَقْتَرِفْ حَسَنَةً نَزِدْ لَهُ فِيهَا حُسْنًا إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ شَكُورٌ ﴿۲۳﴾
اين همان چيزي است كه خداوند بندگانش را كه ايمان آورده‏ اند و عمل صالح انجام داده‏ اند به آن نويد مي‏دهد، بگو من هيچ پاداشي از شما بر رسالتم درخواست نمي‏كنم جز دوست داشتن نزديكانم و هر كس عمل نيكي انجام دهد بر نيكي اش مي‏افزائيم، چرا كه خداوند آمرزنده و شكرگزار است. (۲۳)
سوره ۴۲: الشورى - جزء ۲۵ - ترجمه انصاریان
http://www.parsquran.com/images/book.png تغيير سوره و ترجمه
http://www.parsquran.com/images/soundF.png تلاوت
http://www.parsquran.com/images/magnF.pngجستجو


ذَلِكَ الَّذِي يُبَشِّرُ اللَّهُ عِبَادَهُ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ قُلْ لَا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْرًا إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبَى وَمَنْ يَقْتَرِفْ حَسَنَةً نَزِدْ لَهُ فِيهَا حُسْنًا إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ شَكُورٌ ﴿۲۳﴾
این است چیزی که خدا آن را به بندگانش که ایمان آورده و کارهای شایسته انجام داده اند، مژده می دهد. بگو: از شما [در برابر ابلاغ رسالتم] هیچ پاداشی جز مودّت نزدیکان را [که بنابر روایات بسیار اهل بیت ـ علیهم السلام ـ هستند] را نمی خواهم. و هر کس کار نیکی کند، بر نیکی اش می افزاییم؛ یقیناً خدا بسیار آمرزنده و عطاکننده پاداش فراوان در برابر عمل اندک است. (۲۳)


سوره ۴۲: الشورى - جزء ۲۵ - ترجمه خرمشاهی
http://www.parsquran.com/images/book.png تغيير سوره و ترجمه
http://www.parsquran.com/images/soundF.png تلاوت
http://www.parsquran.com/images/magnF.pngجستجو


ذَلِكَ الَّذِي يُبَشِّرُ اللَّهُ عِبَادَهُ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ قُلْ لَا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْرًا إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبَى وَمَنْ يَقْتَرِفْ حَسَنَةً نَزِدْ لَهُ فِيهَا حُسْنًا إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ شَكُورٌ ﴿۲۳﴾
اين همان است كه خداوند به بندگانش كه ايمان آورده‏اند و كارهاى شايسته كرده‏اند، مژده داده است، بگو براى آن كار از شما مزدى نمى‏طلبم، مگر دوستدارى در حق نزديكان [/اهل بيتم‏]، و هر كس كار نيكى كند، در آن برايش جزاى نيك بيفزاييم، چرا كه خداوند آمرزگار قدردان است‏ (۲۳)
سوره ۴۲: الشورى - جزء ۲۵ - ترجمه قمشه‌ای
http://www.parsquran.com/images/book.png تغيير سوره و ترجمه
http://www.parsquran.com/images/soundF.png تلاوت
http://www.parsquran.com/images/magnF.pngجستجو


ذَلِكَ الَّذِي يُبَشِّرُ اللَّهُ عِبَادَهُ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ قُلْ لَا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْرًا إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبَى وَمَنْ يَقْتَرِفْ حَسَنَةً نَزِدْ لَهُ فِيهَا حُسْنًا إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ شَكُورٌ ﴿۲۳﴾
این (بهشت ابد) همان است که خدا به بندگانی که ایمان آورده و نیکوکار شدند بشارت آن را داده است. بگو: من از شما اجر رسالت جز این نخواهم که مودّت و محبّت مرا در حقّ خویشاوندان منظور دارید (و دوستدار آل محمّد باشید، که این اجر هم به نفع امت و برای هدایت یافتن آنهاست)، و هر که کاری نیکو انجام دهد ما نیز در آن مورد بر نیکوییش بیفزاییم که خدا بسیار آمرزنده گناهان و پذیرنده شکر بندگان است. (۲۳)






"

2 روز پيش


كليه زمانها +3.5 نسبت به گرينويچ . هم اكنون ساعت 06:14AM مي‌باشد.


© کليه حقوق براي باشگاه جوانان ايراني محفوظ است .
قوانين باشگاه
Powered by: vBulletin Version 3.8.10
Copyright ©2000 - 2020, Jelsoft Enterprises Ltd.
Theme & Persian translation by Iranclubs technical support team
اين وبگاه صرفا خدمات گفتمان فارسي بر روي اينترنت ارائه مي‌نمايد .
نظرات نوشته شده در تالارها بعهده نويسندگان آنهاست و لزوما نظر باشگاه را منعكس نمي‌كند
Live Feed provided by Forum Live Feed & User Wall v1.2.10 (Lite) - vBulletin Mods & Addons Copyright © 2020 DragonByte Technologies Ltd.